| Forumi Horizont | Gjithsej 10 faqe: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 [10] Trego 497 mesazhet në një faqe të vetme |
Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- Duke degjuar zerat brenda teje (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=6906)
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Cfare mund te behesh nqs je i zoti ne profesionin tend, por e ke theksin e anglishtes gati te pakuptueshem? Oh yeah beju profesor ne ndonje universitet. Im freaking tired of this shit.

Si duket mund te fshihesh vetem deri ne nje pike mbas sarkazmes apo ironise. Edhe kjo e fundit e paska nje mangesi si cdo shpikje njerzore. Fiton perseri ligji i pare I thermodinamikes. Disa gjera vetem mund te kuptohen dhe jo te krijohen.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Si duket mund te fshihesh vetem deri ne nje pike mbas sarkazmes apo ironise. Edhe kjo e fundit e paska nje mangesi si cdo shpikje njerzore. Fiton perseri ligji i pare I thermodinamikes. Disa gjera vetem mund te kuptohen dhe jo te krijohen.
Nuk di a e keni pare Greenberg me Ben Stiller; kishte zakonin ti shkruante institucionit perkates per cdo gje qe sipas tij nuk shkonte. Nuk merrte pergjigje per te gjitha letrat qe shkruante por kishte durimin 'ti çante koken' ne menyre konstante. Ne fakt kjo gje per te ishte patologjike.
Mu kujtua tani se di pse, ndoshta sepse ankesat e mia s'di kujt institucioni t'ia drejtoj. Psh kujt mund ti drejtohesh per tu ankuar ndaj njerezve qe presin 'barbaret'? Kujt mund ti ankohesh per mendje ngushtet qe nuk shohin pervec hundes se tyre, mendje ngushtave qe seksin mashkull e shohin po ngjyre bojeqielli, plan-beresve qe planifikojne jete qe s'do jetojne kurre, idete e konfeksionuara qe ti te mos mendosh, parukiereve qe imponojne modele flokesh, baristeve qe te keshillojne 'nje birre te qete e jo te komplikuar' vetem sepse fytyra jote i frymezon kete, atyre qe s'marrin ne telefon sepse jane frikacake e atyre qe marrin shume ne telefon sepse kane minuta gratis, ku mund te ankohesh per kohen me diell ndersa do te shohesh detin me dallge, ku mund te deklarosh qe s'ndihesh e perfaqesuar nga bashkeshtetasit e tu gjumashe, ku mund te ankohesh per ata qe kane frike nga e nesermja pa menduar se sot eshte ajo qe kishin frike dje, ata qe shpenzojne shume para e asnje cent per te permiresuar jeten e vet. Ku mund te ankohem ndaj atyre qe jane krenare per 'vlera' qe ekzistojne vec ne leter', ndaj atyre te sigurteve qe jane me te merzitshem sesa nje idiot qe perrallis, botes qe eshte shume e madhe per tu ecur me kembe e shume e vogel kur takon te padeshirueshem. Ka diku ndonje zyre ankimesh qe ben konferenca shtypi per kedo qe mendon se te tjeret duhet ta duan vetem sepse ai/ajo i do, per ke harron zakonet e mira e kujton te harroje zakonet e keqia, per ke ka humbur pasionet e ka fituar qetesine, per ke ka humbur ankthin e ka fituar monotonine? Ka ndonje zyre ku mund te ankohesh per ata qe ankohen? 
on air http://www.youtube.com/watch?v=i8Jc...player_embedded
Citim:
Po citoj ato që tha Tulipani
Nuk di a e keni pare Greenberg me Ben Stiller; kishte zakonin ti shkruante institucionit perkates per cdo gje qe sipas tij nuk shkonte. Nuk merrte pergjigje per te gjitha letrat qe shkruante por kishte durimin 'ti çante koken' ne menyre konstante. Ne fakt kjo gje per te ishte patologjike.
Mu kujtua tani se di pse, ndoshta sepse ankesat e mia s'di kujt institucioni t'ia drejtoj. Psh kujt mund ti drejtohesh per tu ankuar ndaj njerezve qe presin 'barbaret'? Kujt mund ti ankohesh per mendje ngushtet qe nuk shohin pervec hundes se tyre, mendje ngushtave qe seksin mashkull e shohin po ngjyre bojeqielli, plan-beresve qe planifikojne jete qe s'do jetojne kurre, idete e konfeksionuara qe ti te mos mendosh, parukiereve qe imponojne modele flokesh, baristeve qe te keshillojne 'nje birre te qete e jo te komplikuar' vetem sepse fytyra jote i frymezon kete, atyre qe s'marrin ne telefon sepse jane frikacake e atyre qe marrin shume ne telefon sepse kane minuta gratis, ku mund te ankohesh per kohen me diell ndersa do te shohesh detin me dallge, ku mund te deklarosh qe s'ndihesh e perfaqesuar nga bashkeshtetasit e tu gjumashe, ku mund te ankohesh per ata qe kane frike nga e nesermja pa menduar se sot eshte ajo qe kishin frike dje, ata qe shpenzojne shume para e asnje cent per te permiresuar jeten e vet. Ku mund te ankohem ndaj atyre qe jane krenare per 'vlera' qe ekzistojne vec ne leter', ndaj atyre te sigurteve qe jane me te merzitshem sesa nje idiot qe perrallis, botes qe eshte shume e madhe per tu ecur me kembe e shume e vogel kur takon te padeshirueshem. Ka diku ndonje zyre ankimesh qe ben konferenca shtypi per kedo qe mendon se te tjeret duhet ta duan vetem sepse ai/ajo i do, per ke harron zakonet e mira e kujton te harroje zakonet e keqia, per ke ka humbur pasionet e ka fituar qetesine, per ke ka humbur ankthin e ka fituar monotonine? Ka ndonje zyre ku mund te ankohesh per ata qe ankohen?
on air http://www.youtube.com/watch?v=i8Jc...player_embedded
Tulipe kam nje propozim per kte çeshtje qe te torturoka kaq 
Hap nje shoqate ankesash
mundesisht bashke me te gjithe ata qe dine te ankohen mire...
Megjithate e ke shprehur bukur!
Ne teme, (se ma fshin ingu) 
Thone qe kur te flasin zerat brenda teje do kesh nje pjese te mire psikopatie brenda vetes!
Citim:
Po citoj ato që tha cecilia
Tulipe kam nje propozim per kte çeshtje qe te torturoka kaq
Hap nje shoqate ankesashmundesisht bashke me te gjithe ata qe dine te ankohen mire...
Megjithate e ke shprehur bukur!
Ne teme, (se ma fshin ingu)
Thone qe kur te flasin zerat brenda teje do kesh nje pjese te mire psikopatie brenda vetes!
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Friken te me kesh.


Citim:
Po citoj ato që tha cecilia
Thone qe kur te flasin zerat brenda teje do kesh nje pjese te mire psikopatie brenda vetes!

gjithe kunder zerave brenda meje as qe i degjoj kurr te pakten jo me shume s eper ca minuta e cdo gja kalohet
Duke degjuar zanin tend...
Duke degjuar zerat brenda Teje ....
Akoma me percjell zani jot...akoma dhimbja eshte e njejt dhe e fresket sikur te kishte ndodhur dje! akoma zani vajtues i percjell me lotete e tuj... zbret tek une fuqishem ....shpresova e mendova me gjithe shpirt te behem zani jot...u shterra e u erra me shpresa te kota, duke degjuar brenda meje zhurmen e vajit tend... lidhja jone u formua kot. Nuk dij cila force mistike qendron ne mua dhe me percjell vazhdimisht ndjenjen e vrare dhe sme liron te iku nga kjo e 'kot' ndjenje..!? apo besimi qenka dashuria!?
Shpesh qesh me 'çmendurin' time, njejt siç qesh edhe Ti me mos gjetjen e forces sime qe te jem larg teje, shpesh mendoj se bota jote psiqike ndjen krenari se dikush te do dhe vuan per Ty, te pakten keshtu me thot brendesia ime!
Por.... zani Jot ne brendesin time eshte çelikosur aq shume ...sa edhe gjithe thashethemet qe me vijne per Ty... deri me absurdet zemra nuk iu ben vend, sepse Ti u bere porta e dyerve te nje shpirti qe vetem Ti dijte ta hapesh dhe te hysh per te qendruar kaq gjate!
Ti m'u bere dashuri e te gjitha dashurive te munguara gjate jetes sime , o zani i shpiritit tim!
.........
Re: Duke degjuar zanin tend...
Citim:
Po citoj ato që tha Zani
Duke degjuar zerat brenda Teje ....
Akoma me percjell zani jot...akoma dhimbja eshte e njejt dhe e fresket sikur te kishte ndodhur dje! akoma zani vajtues i percjell me lotete e tuj... zbret tek une fuqishem ....shpresova e mendova me gjithe shpirt te behem zani jot...u shterra e u erra me shpresa te kota, duke degjuar brenda meje zhurmen e vajit tend... lidhja jone u formua kot. Nuk dij cila force mistike qendron ne mua dhe me percjell vazhdimisht ndjenjen e vrare dhe sme liron te iku nga kjo e 'kot' ndjenje..!? apo besimi qenka dashuria!?
Shpesh qesh me 'çmendurin' time, njejt siç qesh edhe Ti me mos gjetjen e forces sime qe te jem larg teje, shpesh mendoj se bota jote psiqike ndjen krenari se dikush te do dhe vuan per Ty, te pakten keshtu me thot brendesia ime!
Por.... zani Jot ne brendesin time eshte çelikosur aq shume ...sa edhe gjithe thashethemet qe me vijne per Ty... deri me absurdet zemra nuk iu ben vend, sepse Ti u bere porta e dyerve te nje shpirti qe vetem Ti dijte ta hapesh dhe te hysh per te qendruar kaq gjate!
Ti m'u bere dashuri e te gjitha dashurive te munguara gjate jetes sime , o zani i shpiritit tim!
.........
pse Ing.? mu duken mire ashtu turbull. 
Me mungon aq shum, sa se kisha menduar kurre..megjithate largesia dhe pamundesia ngel gjithmon ajo pjes qe me terheq ...dhe do mbetet pergjithmon..derisa te mos jete me e domodoshme..
ather mbase sdo jem me kjo qe jam tani...ateher ose kurre!
Sorry al74 por po shkruaja nga cel ate nate dhe nuk doli e gjitha ndaj e fshiva. Here its all of it. Dmth cfare mbaj mend prej asaj.
Kisha me shume se dy muaj pa folur me shokun tim te ngushte ne Shqiperi dhe pas pese minutash e gjej veten duke treguar per vajzen e fundit qe perfundova ne shtrat. Pordhe? Me njeh dhemb e dhemballe qe kur isha kalaman. Dashuri? hahahaaa... jo. Valle jam bere aq i varur ndaj seksit sa eshte bere gjeja me e rendesishme per mua? Addicted?? Jo dhe aq keq besoj. Ka patur kohe "thatesire" dhe nuk kam ikur per lesh. Bile nuk ka qene dhe aq keq sa mendoja. Shenje pjekje thone. Mahh?! Shpresoj te them te drejten.
Atehere cfare? Cfare ishte kaq e rendesishme qe me erdhi ne mendje direkt dhe fillova te llomotis per bukurirat e asaj nate? Ndoshta fakti qe jam djale dhe e kemi ne gjen apo keshtu jemi trajnuar qe kur kemi qene cilimij? I dont know. Duket si nje mal me m.. qe i vjen era nje km larg dhe une jam i vetmi qe pretendon qe nuk nuhat asgje. Bote qe veshin ngadale dritaret e vockla te forteses sone me avuj uji te kondesuar nen presionin e ndryshimeve. Pamja humbet konturet e drejta dhe egzakte per tu shnderruar ne nje lloj perzjerjeje dritash dhe ngjyrash te lagura nen shiun melankolik. Nate perfekte per nje gote dhe nje cigar. E cfare tjeter mund te besh ne kete qytet? Whiskey and sex. Hmm... maybe thats why. Njerzit ketu merziten shume. Nuk kane faj. Cfare tjeter mund te besh ne kete vrime te harruar edhe nga natyra. Mes eres dhe pluhurit te fushave pajete te Teksasit pafund ke dy mundesi per argetim. Alkool ose seks. Dhe kuptohet qe te dyja shkojne jo keq. Oh une dhe ankimet e mija. Pardje nje vajze la te dashurin ne shtepi duke lojtur COD ne xbox dhe erdhi ne une. Iku mbas nje ore mbasi duhet te shkonte te bente darke. Une vazhdova te pija. Asgje tjeter interesante qe ja vlen te tregosh I guess. Asgje qe te ngjall interesin apo te shton adrenalinen. Asgje qe te ben te nenqeshesh apo te tundesh koken ne shenje pranimi. Cuditerisht I still love this town ndoshta mbase diku brenda e di qe me kupton.
This shit fucking sucks.
ing. me terhoqen me shume ato copat me titull shkatarraq qe kishe hedh. nuk di , kishte me shume tym ne to. 
Pastaj e pashe. Ishte shtrire diku midis verberise time e gjesteve qe ne te vertete kishin pasur nje deshire. Ndonjehere jam une ai femija qe duhet ti shpjegosh Abc elementare. Gjiganti qe me mbante ne gji me kish liruar vet. Te pranosh zgjedhjen e te tjereve, divergjencat e jeteve pertej projektimeve vetiake do te thote te jesh e lire ne cdo moment te rifillosh, te mendosh, te propozosh nje breg qe therret nje ishull te ri, do te thote te ndjesh nje lumturi personale malinkolike. Tani e kuptoj pse te diskutosh fundin e nje filmi me dike sikur pjesa tjeter e botes te mos ekzistonte me, eshte sikur rolet kryesore te ishin nje alternative argetuese qe mund te kishim qene ne nje jete tjeter. E vazhdoj perhere te dashuroj gjerat qe me pelqejne, e s'ka problem qe kam arritur pak vone e rendesishme eshte si i ke arritur e me ke.Naten, kur mendimet marrin forme me me shume kurajo, jam dicka me teper: me deshiren per te zbuluar, per te mbajtur gjithcka qe kam tani bashke gjate gjithe rruges, vetem keshtu gjerat ndodhin butesisht e une i le te marrin forme butesisht. Ja pse me pelqejne mengjeset e vonshme.
jemi pak dhe cfare degjojme http://www.youtube.com/watch?v=CBTOGVb_cQg
Valle ke menduar ndonjehere cili eshte vendi me i mire per te studiuar lypsaret? As une. Pse valle duhet te mendosh per gjera te tilla? Por megjithate po fillove te mendodh, pergjigja eshte shume e thjeshte. Librarite shteterore. E pse jo? Vend publik i mbushur me karrige te rehatshme, me banja qe pastrohen... relativisht shpesh dhe me ngrohje. Nuk e kisha dalluar asnjehere kete gje dhe si i ngritur nga gjumi letargjik i qindra vjeteve fillova te shoh rreth e rrotull meje. Nje ne qoshe kishte zene vend afer me hyrjen dhe ja ngulte syte cdo personi qe hynte derisa humbnin mbas ndonje rrafti. Nje tjeter dukej sikur po bente iventarin e sendeve qe kishte, duke i nxjerre nga canta e kurrizit per ti renditur para kembeve. Kurse nje syresh ja kishte keputur gjumit dy kolltuke majtas timit. E pse jo? Njerzit jane qenie qe adaptohen lehte. Mu kujtuan ditet e kolegjit dhe dremitjet e mija ne sallat e studimit te librarise se universitetit. Eh ca gjumi. Kufjet ne vesh, xhaketen supeve, canten si jastek dhe per pese minuta ja filloja te gerhiturit. Dmth nuk e di tamam nqs gerhisja apo jo se une isha ne gjume por njerzit me kane akuzuar me pare se gerhas me raste ndaj dhe tani dua ta imagjinoj veten sikur gerhisja. Pashe nga dritarja. Dite e hirte e mbytur nga shiu qe kishte zhdepur te gjithe qytetin qe prej mengjesit te djeshem. Ndoshta duhet tja kepusja dhe une gjumit. Keshtu mund te deklaroja pa mu skuqur faqja qe kisha fjetur me nje lypsar.
Duke u zgedhire pa zhurme prej mendimeve te mija prej adoleshenti mora librin ne dore per ta marre me vete ne shtepi. Duke pritur ne rradhe tek sporteli per te treguar karten time te antaresimit vura re nje prej lypsave te ma bente me dore. Buzet po i leviznin por nuk mund te degjoja cfare po thoshte mbasi kisha kufjet ne vesh. E di. Nuk mund te dal nga shtepija pa ipodin. Nuk ja vara shume dhe ula koken te ,exoja dhe disa rrjeshta para se te me vinte rradha, kur personi mbrapa meje me rrahu lehte shpatullen. Ktheva koken dhe e hoqa kufjet nga veshi.
"Eshte radha jote" me tha dhe beri me dore nga lypesare qe me kishte folur. I humbur pashe ate dhe pastaj lypsarin per here te trete. Vetem atehere vura re qe ai ishte nga ana tjeter e sportelit dhe ne fakt nuk ishte lypesar, por punonte atje. Ju afrova dhe i dhashe librin se bashku me karten e librarise gati me mosbesim. Ai as qe nuk me pa ne sy por thjesht i mori nga dora ime dhe filloi te bente punen e vet. Fillova ta shoh me vemendje. Ishte nje burre kaluar te dyzetave me ca floke te gjate deri ne supe te pakrehur gjysem te thinjur gjysem... te palare? Topolak ne fytyre, me faqe te fishkura dhe vetulla leshtore qe dukeshin edhe me te medha mbas ca syzeve te rrumbullakta qe i shkisnin mbi hunde dhe qe i ishte bere shprehi ti ngrinte shpesh me gishtin tregues te dores se majte. Mjekra gjithashtu e thinjur rritej sic te kishte qef dhe qimet e mustaqeve te zgjatura me shume sec duhej i vareshin mbi buzen e siperme. Nje veth i vogel ndoshta prej floriri i varej ne veshin e djathte. Kishte veshur nje kemishe leshi kafe me kuadrata dhe nje tip trikoje qe dikur duhet te kishte qene e zeze, e. Ila mezi i mberthehej ne stomakun e fryre. Nuk mund te shikoja pantallonat apo kepucet por mendja vazhdoi te imagjinoje nje pale te shkurta kaki dhe nje pale sandale te veshura mbi corape te bardha mundesisht te gritura mbi nocken e kembes. Leviste ngadale dhe ju desh tre here te fuste numrin tim ne kompiuter derisa e beri sakte. Mora librin ne dore dhe ju drejtova daljes me nje buzeqeshje te cuditshme ne fytyre. "Do me pelqeje ky vend" mendova dhe kalova rrugen.
Ngadale durimi fillon te zbehet dhe shenjat e para te nervozizmit duken qarte tek shperthej ne mini perjudha depresioni. Them shperthim por eshte me shume nje lloj rrezimi pazhurme brenda gjoksit e copezave te besimit tek vetja. E cuditshme se sa shume e identifikojme kush jemi me aftesine per te punuar. Akoma me e cuditshme eshte fakti qe po e ve re vetem tani. Ndoshta e kam vene re edhe here te tjera por mekanizmi vetmbrojtes i njeriut fshin informacione te caktuara prej mendjes sone duke bere vend per "zbulime" te tjera qe i sherbejne aluzioneve dhe jo te vertetes. Corbe mendimesh qe nuk do te zgjidhen tani ne tavolinen e kesaj kafeneje. Sidomos kur vjedh wifi-in per 3 ore rrjesht pablere gje.
E di. I like being a bad boy.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Ngadale durimi fillon te zbehet dhe shenjat e para te nervozizmit duken qarte tek shperthej ne mini perjudha depresioni. Them shperthim por eshte me shume nje lloj rrezimi pazhurme brenda gjoksit e copezave te besimit tek vetja. E cuditshme se sa shume e identifikojme kush jemi me aftesine per te punuar. Akoma me e cuditshme eshte fakti qe po e ve re vetem tani. Ndoshta e kam vene re edhe here te tjera por mekanizmi vetmbrojtes i njeriut fshin informacione te caktuara prej mendjes sone duke bere vend per "zbulime" te tjera qe i sherbejne aluzioneve dhe jo te vertetes. Corbe mendimesh qe nuk do te zgjidhen tani ne tavolinen e kesaj kafeneje. Sidomos kur vjedh wifi-in per 3 ore rrjesht pablere gje.
E di. I like being a bad boy.
Re: Duke degjuar zanin tend...
Citim:
Po citoj ato që tha Zani
Duke degjuar zerat brenda Teje ....
Akoma me percjell zani jot...akoma dhimbja eshte e njejt dhe e fresket sikur te kishte ndodhur dje! akoma zani vajtues i percjell me lotete e tuj... zbret tek une fuqishem ....shpresova e mendova me gjithe shpirt te behem zani jot...u shterra e u erra me shpresa te kota, duke degjuar brenda meje zhurmen e vajit tend... lidhja jone u formua kot. Nuk dij cila force mistike qendron ne mua dhe me percjell vazhdimisht ndjenjen e vrare dhe sme liron te iku nga kjo e 'kot' ndjenje..!? apo besimi qenka dashuria!?
Shpesh qesh me 'çmendurin' time, njejt siç qesh edhe Ti me mos gjetjen e forces sime qe te jem larg teje, shpesh mendoj se bota jote psiqike ndjen krenari se dikush te do dhe vuan per Ty, te pakten keshtu me thot brendesia ime!
Por.... zani Jot ne brendesin time eshte çelikosur aq shume ...sa edhe gjithe thashethemet qe me vijne per Ty... deri me absurdet zemra nuk iu ben vend, sepse Ti u bere porta e dyerve te nje shpirti qe vetem Ti dijte ta hapesh dhe te hysh per te qendruar kaq gjate!
Ti m'u bere dashuri e te gjitha dashurive te munguara gjate jetes sime , o zani i shpiritit tim!
.........
Si pergatitesh para nje sfide te veshtire? Cilat sinjale ndizen ne panelen e kontrollit te trurit? Nervozizem? Ankth? Apo te ndizet gjaku dhe nje sfide eshte ajo qe te ben te ndjehesh i gjalle? Ka dhe nga ata tipat e frikshem qe behen te ftohte akull dhe para nje sfide kalkulojne cdo hipoteze te mundshme duke u llogaritur gjithcka ne me te voglin detaj. Mos valle ndonje prej tyre? Une jam tip qe me kap ankthi dhe paniku gati me ze fytin naten, me mendjen qe nuk rresht se punuari. Kuptohet qe sillem i qete dhe sikur kam gjithcka ne kontroll, por para nje sfide (dicka qe vertet me gudulis mustaqet dhe me ben diafragmen te ngjitet pas mushkerive) shpesh e gjej veten te ec ne prag te nje nervous breakdown. Dridhem, perdridhem, nervozohem, ankohem, zjej nga brenda, me humbet gjumi por cuditerisht ja dal mbane. Fakt eshte qe shumicen e rasteve i kaloj veshtiresite dhe fitoj cdo sfide edhe ato me te veshtira, gati te pamundura. Ndjej nje lloj kenaqesie gati te frikshme nga dehja qe me jep sadisfaksioni kur ja dal mbane. Sidomos kur te tjere e vene re per here te pare dhe ve re transformimin tim ne syte e tyre. E di se cfare po flas? Eshte ai veshtrimi qe dikush te jep per here te pare kur ndryshon mendim per ty duke kaluar nga statusi i loser apo i dikushit ne nje individ qe meriton vleresimin e tyre.
Ah sa kenaqesi me jep ai veshtrim. Vetem momenti i pare, ai i virgjeri se shpejt e humbas deshiren per te impresionuar dike over and over again. Bile te them te drejten zakonisht humbas vleresimin qe une kam per ta kur arrij ti bej per vete. Twisted? Yeah i know. Fuck off!!!
Por sot ndjehem si i tradhetuar. Kam dy jave qe po pergatisja intervisten e sotme dhe e mjera familje ime cka hequr prej acarimit tim. Dy jave te tera duke punuar si kale dite e nate i tensionuar sa me ska, me ditet qe iknin nje nga nje dhe qe shtonin nervozismin tim. Te pakten nuk jam i dhunshem, dmth besoj se nuk ma mban te jem i dhunshem mbasi mendoj se nqs shperthej ne ndonje prej atyre momenteve do shkas njehere e pergjithmone. GJithmone me shqeteson ideja qe mund te shkas nga fiqiri ashtu papritur ndonje dite, por gjithashtu me shqeteson ideja qe mund te pesoj ndonje aksident fatal me makine apo te me merren mente dhe te bie nga llozhat e pallatit te operave dhe baletit. GJithashtu me shqeteson fakti qe ka gjithe keto gjera qe me shqetesojne. Por kjo eshte bisede me vete. Tani nuk po me shqeteson gje. Well... me shqeteson fakti qe ndjehem si i tradhetuar. Valle pse? Intervista shkoi si jo me mire dhe nuk mu desh as te mbaroja se shtjelluari te gjitha pikat e rendesishme qe me aq kujdes i kisha zgjedhur dhe formuluar per te goditur pika specifike te planit te kundeshtarit. Ndoshta kjo eshte ajo qe s'shkon. Fakti qe une prisja lufte, i armatosur deri ne dhembe dhe i bere gati te mos mbrapsesha derisa te fitoja, por ndesha me pak rezistence se gjermanet gjeten prej francezeve gjate luftes se dyte boterore. Sfide pe gjoje. Dhe tani ngas makinen per ne shtepi me nje lloj ndjenje hici ne stomak qe me ka bere te heshtur dhe paqef. As pamja e bukur e pranveres qe po avitet ngadale nuk mund te me nxjerre nga kjo gjendje dhe papritur ndjehem ne faj per gjithe acarimin tim dhe nervosizmin tim.
Rrudhat e trurit thellohen vetem me perkushtim, thoshte mesuesja ime e fillores. Ose dicka atje afer. Eshte vape. Perse nuk jam ne pishine duke u thekur, por jam perpara kompiuterit duke kulluar djerse nje zot e di. E cuditshme se si truri automatikisht di kur eshte "zot" me shkronje te madhe apo te vogel. Gjera te tilla na bejne unike thone. E kush thote keshtu? Ata qe besojne ne ai fakt. Edhe ketu komplikohet biseda. Njesoj dhe me punen e te shkruarit. Njerzit jane ato qe shkruajne.
Katarakt shpirteror me duket se quhet ky stil i te shkruarit (ndoshta jo, por valle do te ndryshoja menyren se si shkruaj nqs do te quhej dicka tjeter??). Metode e krijuar nga shtjellimi i idese se absurdit me duket. Mesuesja e fillores me njohu heren e fundit kur me pa. Ishin bere me shume se njezet vjet qe nuk me kishte pare. Tridhjete kalamaj ne nje klase. Te pakten njezet e pese vjet pune. Shtateqind e pesedhjet kalamaj qe ajo i ka dhene mesim, plus ose minus.Duhet te kem bere dicka te sakte te qe te ngulitem aq shume ne kujtesen e dikujt. Une jam shume i keq me fytyrat e njerzve, oh edhe mos me lere te filloj me emrat. As qe i degjoj heren e pare kur ma thone. Jam me shume i stresuar nese do te marrin vesh emri tim sikur atje varet e gjithe domethenia ime. Me kujtohen ditet e universitetit ne Tirane. Vitin e pare atje me ndodhte shpesh te ndeshesha me vitparista qe vinin nga gjimnazi im. Per dike qe vjen nga nje qytet periferik si puna ime ku njeh cdo fytyre rreth e rrotull teje, Tirana dashur pa dashur te rendon me deshiren per te pare nje fytyre te njohur. Te shkretet me ngazellim afroheshin dhe me flisnin ne rruge, ne lokal apo neper korridore shkolle, por kur ndesheshin me veshtrimin tim dukej qe sikur fyheshin nje cike. Betohem qe kurre nuk kam dashur te bej "interesantin", thjesht nuk i mbaja mend. As qe nuk e di cfare mbushte mendimet e mija ato kohe qe isha aq pak vezhgues i ambjentit qe me rrethonte. Nje lloj vetizolimi i brendshem qe konsumon cdo lloj ngacmimi nga bota e jashtme.
Njerzit jane ato qe shkruajne. Atehere une kush jam??
Vesveset jane cytje nga djalli i mallkuar, i cili vetem mundohet te te shkaktoje dyshime dhe te te shqetesoje.
Nese nuk mund t'i bindesh, atehere alarmoi.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Rrudhat e trurit thellohen vetem me perkushtim, thoshte mesuesja ime e fillores. Ose dicka atje afer. Eshte vape. Perse nuk jam ne pishine duke u thekur, por jam perpara kompiuterit duke kulluar djerse nje zot e di. E cuditshme se si truri automatikisht di kur eshte "zot" me shkronje te madhe apo te vogel. Gjera te tilla na bejne unike thone. E kush thote keshtu? Ata qe besojne ne ai fakt. Edhe ketu komplikohet biseda. Njesoj dhe me punen e te shkruarit. Njerzit jane ato qe shkruajne.
Katarakt shpirteror me duket se quhet ky stil i te shkruarit (ndoshta jo, por valle do te ndryshoja menyren se si shkruaj nqs do te quhej dicka tjeter??). Metode e krijuar nga shtjellimi i idese se absurdit me duket. Mesuesja e fillores me njohu heren e fundit kur me pa. Ishin bere me shume se njezet vjet qe nuk me kishte pare. Tridhjete kalamaj ne nje klase. Te pakten njezet e pese vjet pune. Shtateqind e pesedhjet kalamaj qe ajo i ka dhene mesim, plus ose minus.Duhet te kem bere dicka te sakte te qe te ngulitem aq shume ne kujtesen e dikujt. Une jam shume i keq me fytyrat e njerzve, oh edhe mos me lere te filloj me emrat. As qe i degjoj heren e pare kur ma thone. Jam me shume i stresuar nese do te marrin vesh emri tim sikur atje varet e gjithe domethenia ime. Me kujtohen ditet e universitetit ne Tirane. Vitin e pare atje me ndodhte shpesh te ndeshesha me vitparista qe vinin nga gjimnazi im. Per dike qe vjen nga nje qytet periferik si puna ime ku njeh cdo fytyre rreth e rrotull teje, Tirana dashur pa dashur te rendon me deshiren per te pare nje fytyre te njohur. Te shkretet me ngazellim afroheshin dhe me flisnin ne rruge, ne lokal apo neper korridore shkolle, por kur ndesheshin me veshtrimin tim dukej qe sikur fyheshin nje cike. Betohem qe kurre nuk kam dashur te bej "interesantin", thjesht nuk i mbaja mend. As qe nuk e di cfare mbushte mendimet e mija ato kohe qe isha aq pak vezhgues i ambjentit qe me rrethonte. Nje lloj vetizolimi i brendshem qe konsumon cdo lloj ngacmimi nga bota e jashtme.
Njerzit jane ato qe shkruajne. Atehere une kush jam??
Citim:
Po citoj ato që tha shelgu
Une dyshoj ne ate: "njerzit jane ato qe shkruajne".
Citim:
Po citoj ato që tha shelgu
Une dyshoj ne ate: "njerzit jane ato qe shkruajne".
Citim:
Po citoj ato që tha Arbin
Ose ne ate "qe duan te jene" kur faktikisht jane diqka tjeter
Citim:
Po citoj ato që tha Arbin
Ose ne ate "qe duan te jene" kur faktikisht jane diqka tjeter

Citim:
Po citoj ato që tha shelgu
Une dyshoj ne ate: "njerzit jane ato qe shkruajne".
Citim:
Po citoj ato që tha shelgu
Qfar doje me than me kyt?
Sinqeriteti i qunit eshte arma ma e mire.
![]()
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Pse dyshon cedro? Atje jane te gjitha. Tjeter pune kush mund te ndaje grurin nga tershera.
Rikthim detyruar nga nje fars-pritjeje derisa te rrethrrotullohej ne sens te kundert, kusht egzistencial e te mosqenurit e till. Faktikisht, por jo praktikisht (do theksuar), e atill dekonfigurohet! Ndoshta fat i prezences se perbrendshme “empatike”? Apo autoimunizem i nje “supersticioni” huazues? Mundet! Cfare dua -apo po kerkoj- te them? Asgje. Asgje per ju dhe cdogje per veten. S’kishte dhe si te ndodhte ne thashethemnajen (letrare) te radhes! Kult e dedikim per te qe ajo cfare dhe u perceptua.
"E ula deren e garazhdit? Po bombulen e grilles e mbylla? Epo si nuk mbaruan keto te uruara ene te palara. Duhet te pakten ti shpelaj dhe ti fut ne pjatalaresin. Po qeni doli ne kopesht te beje shurren? E di qe edhe une duhet te bej shurren per vete... Sikur jam ca i dehidratuar, shume te erret e paskam ngjyren e urines. Neser duhet te vrapoj te pakten 3 mile..." mendimet e darkes nuk jane dhe aq te larmishme sa do te desha te pranoja.
Shiu mbush ajrin e nates me njeqind nuanca dhe mushkerite zmadhohen vetvetiu. Gjoksi ulet dhe ngrihet disa here dhe e perditshmja tretet larg. E ndjej qe dicka eshte ndryshe dhe mbyll televizorin. Hap grillen e dritares dhe mbeshtetem ne kolltuk. Veshtrimi me tretet jashte ne siluetat e cative te komshinjve tek ndricohen nga flashet e rrufeve. Koha ngadalesohet kurse e gjithe bota hesht. Qetesia me mpreh shqisat dhe pakuptuar se si e gjej veten duke pergjuar... valle cfare? Jeten?! Nuk e di. Nje ortek kujtimesh me shkund papritur dhe tani me nevojitet nje gote. Cohem dhe i avitem banakut. Shishja e skocit eshte bosh. Xhin atehere. Mbas akullit dhe limonit shtoj ca kokrra kafeje. Nate me shi, erresire dhe xhin me kokrra kafeje. E kaluara derdhet ne trurin tim me harbutshem se sa litaret e shiut perjashta ne erresire. Gota boshatiset me dy te ngritura dhe syte treten diku ne hapesire perjashta dritares. Tani ndihem nje "old soul" dhe qetesia me behet armiku kryesor. Jazz for this old soul dhe tingujt e basit, kitares dhe pianos luajne me kujtimet e lokaleve, bisedave, puthjeve te adoleshences. Dhe shiu... shiu vazhdon te bjere ne kujtimet e mija dhe perjashta.
Nje dore ne shpatull me sjell ne vete disi. Ngre syte. Eshte gruaja ime. Ne doren tjeter ka nje gote tjeter xhini plot. Me shikon ne sy dhe duke buzeqeshur me zgjat goten plot. Une nuk them asgje vetem i ngul syte, sikur perpiqem te regjistroj cdo detaj ne kujtese. Thelle brenda meje uni im e di qe ky moment eshte shume i rendesishem per nje fare arsyeje te pakuptueshme prej meje tani.
E kaluara eshte pjese e cdo nate me shi. Nates kur erresira amplifikon gjemimet e rrufeve dhe heshtja lekund telajon e realitetit, vetem nje shpirt qe ashtu pakuptuar se si kupton nuancat me absurde te qenies tende mund te te beje te ndihesh se ne kete bote ka nje vend per ty.
Shum e bukur Ing-u. Bravo.
Uroj nje dore te me sillte nje gote me vere tani
. Bukur ingmetalboy 
Ka dite qe bie ne gjume duke degjuar nje playlist te vecante qe me ndihmon te futem ne disa enderra "lucide" te cilat i japin mundesi trurit te germoje tunele te vjetra te mendimeve dhe memories. I gjithe informacioni qe vjen nga te dyja anet e trurit (imagjinata dhe racionalia) perplaset dhe fishekzjarret e krijuara bejne per ca vallezime mendore per tu marre mesysh.
Thone qe neqoftese ndryshon menyren se si enderron, mund te ndryshosh karakterin. Dhe ne fakt nje prej efekteve te ketyre "udhetimeve mendore" eshte nje lloj gjendje qetesie gati acaruese per njerzit rreth e rrotull meje. E keqja eshte se truri me eshte lodhur jashtezakonisht shume. Si duke nuk mund te clodhet dhe te lundroje rreth e rrotull kerthizez se realitetit.
Valle do ti rikthehem ketyre rrjeshtave nje dite? Valle do te cudit veten dhe duke kruar koken do te pyes pa ze "cfare dreqin pija ato kohe?". Kush e di. Ndoshta gjithcka qe ndjej tani do te me rikthehet serisht e shumfishuar prej se kaluares.
Valle eshte cdo rrjesht i shkruar nje lloj kapsule kohore e cila mund te hapet vetem prej autorit dhe atyre qe mund te riorganizojne valet shpirterore me ato te shkrimtarit?
I need to take a shower and sleep. It is late... again.
Ishte nje nga natet celestiale ku nje te shohe me dhjetra meteore tek shkeputen dhe bien ne humbesiren e nates me sy te lire. Ata te dy, nje batanije, nje shishe whiskey dhe qindra trupa qellore qe shkaterroheshin prej renies se lire. Nata ishte e ftohte dhe ajri i fresket, dallget e oqeanit vetem shumfishonin qetesine e botes rreth e rrotull tyre. Natyra flinte dhe dritat e qytetit ishin atje larg. Mori fryme thelle dhe ngriti shishen. Keto momente vijne vec se nje ose dy here ne jete nqs je me fat. Gurmazi u hap dhe lengu reshkiti brenda tij pa e bere te dridhej hic. Vetem kur ndjeu dicka te rrjedh anash faqesh ndaloi se piri.
"Eh mos e perqafo nje te uruar" zeri i saj dembel dhe pak i gervishtur te bente te mendoje se sa ishte zgjuar nga gjumi, por ai dinte me mire se sa te mendonte ate. Si nje mace qe shtriq gjymtyret dale nga dale ajo i shkeputi duart prej mezit te tij dhe i ngriti lart.
"Dua te kap nje syresh duke rene dhe ta mbledh ne grusht". tha duke i mbledhur duart se bashku ne nje sfere.
E pse jo? Ne kete nate gjithcka dukej e mundur. Per nje moment ishte i sigurt qe ajo mund te hapte duart dhe ne pellemben e saj nje yll i vogel sa nje xixellonje do te vazhdonte te digjej dhe te shperhapte nuancat e fundit te drites para se te shuhej nje here e pergjithmone. Por kur ajo i hapi duart ato ishin bosh dhe ai gati u ndje pak i zhgenjyer. E cfare po mendonte, sigurisht qe ishin bosh, por e verteta ishte sa e gjithe bota dukej sikur kishte vendosur ti tregonte nje ane te vecante atij sot dhe bukuria e saj ishte thelbi i kesaj operete krijimi. Vertet qe qielli ishte i kthejllet dhe reflektimi i henes se plote ne oqeanin e qete vaj ndriconin naten me shume se zakonisht por ai nuk mund te kuptonte se si syte e saj shkelqenin me nje lloj drite gati te mbinatyrshme.
Sa nete kishte lutur qe ata sy te shihnin ate? Sa here valle? Dhe pa kuptuar as vete se si papritur u ndjeh me i vetem se kurre. Nje endacak ne nje oqeani qe zgjohet ne mes te nates prej detareve te anijes duke e flakur ne uje.
Me xhin e uiski, e ktheu nje xixellonj qiellore ne femer ky! Lere pastaj ta ktheje me raki, do i mbushet krevati plot me yje lozonjare te embla!
per djemte tane te vegjel sirian!
Per djemte tane te vegjel “sirian”
Me nxiti nje replike mbi komentin tim te nje shrimi …nje nga figurat tona publike beri komentin e tij rreth fotos se sirianit te vockel jetekeputur ku as deti nuk e fundosi dhe I la token shkaketare te marre turpin ngaqe e perzuri….
Komenti im “Te gjithe ne qe rrime e bejme sehir e vajtojme mbi foto... Kjo eshte vertet e dhimbje.... E presim keshtu ulur seicili ne rehatine e vet per foton e rradhes qe te emocionohemi... Te qajme turpin a indiferencen!”
Pergjigje: M .P. Cte , bejme ne te shkretet, se mos varet nga dora jone?!!!????? Duhet nje grusht I hekurt!
E kujt nuk ia keputi shpirtin ajo foto cdo nene babai motre vellai e nuk kishte burreri perballe pafajesise qe ashtu kurrizkthyer tregoi turpin e njerezise gjithe njerezise se sotme cnjerezore…
As nuk pretendoj qe forca jone e vetme eshte te gelltisim lotet e dhimjes e ti gezohemi fatit te deritashem qe nuk ka kaluar akoma I tille ne pragun tone…
Po pse pak here ne keto 25 vite situate te tilla ka kaluar populli yne I mjere e I varfer…
Pse Migjeni ne ato pak vite jete qe jetoi e shkroi -eshte ulur si I gjalli mes te mjereve kembekryc ne cdo sofer…
Ecen teknologjia me hapa vigan e shqiptaret qe kur e mban mend historia ikin nga detet e malet vetem te largohen kohe pas kohe vit pas viti epoke pas epoke sistem pas sistemi nga vendi I tyre meme….me lot me dhimbje…per nje jete me te mire!!!!
Epo kurre nuk pati nje jete me te mire ne token tone!!!
Gjithmone larg nga ketu lindin thuren e jetohen enderrrat e mira!!
E ne qe mbetem nga pamundesia mos guximi a frika kundrojme ikjet e koherave…
Iken sirianet nga vendi I tyre, populli fisnik qe nga fillesat historike…nje fare e keqe u perhap ne vendin e tyre I dogji I perdhunoi I percudnoi I masakroi e sot nuk dine nga ikin…
Ne Shqiperi nuk ka lufte…as isis as talebane as alkaeda ( per te cilat populli yne shpesh mendon ti furnizoje me djem te rinj per t’ju forcuar rradhet) …e serisht ikin me bebe ne krahe ne bark ne shpine ikin naten ikin diten ikin ne vere e ikin ne dimer…
Pyetja e dites…a jeni ne pune( as nuk do t’ja dije njeri ku je e sa page merr) mjafton njeri te jete ne pune…te kete miell ne magje (Migjeni serish aty)…
Jane vellezerit motrat fqinjet tane qe u themi miremengjes e jo mirembrema se kane ikur pa pritur larg…se ku se si.. nje Zot e di!!!
Nuk kemi vertete ne dore se cfare te bejme…ndaj gelltisim lot te hidhur aq shpesh sa u shijojme vrerin se kripe nuk u ka mbetur…
Ne njerezit e teknologjise se larte (hi tech) wow ,,,cfare nuk dime jemi bere vrojtues shikues komentues se jetes se gjitheseicilit nga ata me fame boterore deri tek ai qe kemi perballe ne kafe qe as I flasim e as e shohim…ama e komentojme!!!ne celular sigurisht.
…U be mbi gjysem viti qe ky bjondi I vockel me sy blu te thella qe te nguliten me kembengulje e me pako me kapese dymijelekeshe me dilte ne kafe ne cepa nga me te ndryshmit te Tiranes…
E mikja ime zemerdhembsur u prek kur I tregova qe nje mbremje me pare e kisha pare kete vogelush shume larg prej aty ku ishim…I bleu pakon ate mengjes…e kur te gjithe ne lokal ndoqen shembullin e saj e ai fluturoi duarbosh nga kapeset per tek I jati ne nje biciklete buze rruges…H.K.Andersen e shitesja e tij e vockel e shkrepeseve nga shekujt serisht perseri!!!
Nuk kemi cfare te bejme vec te gelltisim lot te bere sa nje grusht qe po na marrin frymen …
Kalojme kapercejme u rrotullohemi indiferent foshnjave te gjalla a te vdekura shtire ne kartonet e trotuareve cdo 10 meter ne shi ere diell pluhur zhurma a ku di une….
Femije mes makinash mes rrugesh ne lulishte ne stola kudo te vetmuar te veckel te palare te dhunuar te trembur te pashkolluar …te…..ne njerezit e teknologjise se larte fyhemi nga prezenca e tyre,,,as nuk me duhet se pse eshte aty mjafton te mos e shoh se kam nje shije te keqe ne goje…mjafton te mos me preke xhamin e makines se ma ben pis…
Nuk kemi cfare te bejme individualizmi…teoria as nuk me intereson fati I askujt jashte pragut tim…te beje cfare te doje …seicili per vete….ne njerezve te teknologjise se larte na eshte kthyer ne lajtmotivin e mengjesit e gjumin e nates….
Nuk kemi se cfare te bejme vecse te ulemi e te qajme ne faqe interneti per foton e sotme te tmerrshme….po sa e sa ka gelltitur deti ….nuk kemi foto e nuk mund te qajme mbi fb!
Po sa e sa vdesin perpara syve tane ne rruget tona nga te ftohtit moskujdesi e nga uria…por nuk kemi per te gjithe ata foto qe te komentojme ne rrjetet sociale!!!!
Ne komentuesit modern qenie tersisht obese nga trupi e truri…plotesisht antisociale…mund te komendojme vetem fotot e bujshme ato qe kane impakt tek shumica e qe I pershtaten “nivelit” tone….ne te kundert nese gjerat ndodhin ne realitetin e perditshem e perpara syve tane…as qe ia vlen te merremi me to…jane jashte hapave te perparuara per tu perfshire ne ngjarjet e bujshme teknologjike…..
Komentet tona nuk perbehen me as nga fjali por nga fjale te shkeputura te copetuara pa lidhje logjike e te shkretave u kane cunguar nga trupi cdo zanore te mundeshme!!
Shkojme deri aty sa nuk kemi me as trosheza fjalezash por figura te parapergatitura qe I pershtaten ngjarjes sipas rastit…qe ne njerezit e zene me shume pune kreative e zhvilluese te mos hargjojme me tej kohe energji qe mund te na shterrojne idete qe duhet ti ruajme per….cfare e si do te vishemi…cfare si e ku do drekojme…ku e me ke e sa do e pime kafene….
Ne nuk jemi te pashpirt ..ne jemi prinder te aferm te kujtdo…e nuk e di si e kemi lene veten te na marre kotesia e perditshme e jemi si qenie te shkeputura madje edhe nga vete qenia jone….
Si nje nga ne nuk di si do na veje halli e si po ngrysim ditet tona e cfare po u percjellim jeteve te reja…halli yne ky…e nje djale I vockel sirian qe ti djeg syte gjak qe ti derdh lotet qe te mblidhen ne mjeker…qe te ben t’I therrasesh mendjes….me beri qe ndergjegjja ime e vrare ne kalbje e siper te shkruante te zezen mbi te bardhe per nje katarsis momental pa vlere por per te shfryre zemerimin mllefin turpin dhimbjen!!!!
Dt.05.09.2015
Ora 02.23 pas mesit te nates
Dy-tre historira te vogla per Lubin:
sapo kishim ardhur ne emigrantet shq. ne Gjermani, kishim pak muaj - jo me shume se nje vit, dhe po shihnim nje film amerikan ne vidio, me karateiste, amerikanet kundra aziatikve. Ne fund ndodhi nje falje dhe filmi perfundoi me nje skene aq mallengjyese, sa ne garipat qe po e shikonim, mezi u perpoqem te fshehnim lotet nga njeri-tjetri. Eshte e natyrshme qe skena te ndryshme ne jete, ne filma, ne fotografi, ne libra, etj. te na mallengjejne e te na prekin deri thelle ne shpirt, sa derdhim dhe lote fshehurazi.
Nje ngjarje tjeter 20 vjet me vone, aty nga 2010-11, ne mos gaboj. Mbaruam punen e po beheshim gati te iknim. Kete kohe ndodhen disa mbytje ne mesdhe dhe emigrimi afrikan vazhdonte. TV-ja bente fajtor qeverite (sidomos ate italiane) dhe mafian klandestine. Ne bisede e siper nje koleg tunezian tha dicka qe e mendon dhe thote cdokush, ate se dhe vete njerzit jane fajtore per gjendjen e tyre. Me kete donte te thoshte se shume popuj kane nje rritje te larte pjellshmerie dhe paaftesie per te zgjidhur problemet e tyre private dhe shoqerore, -sic dhe u vazhdua me tej biseda.
Tani une pyes kete Lubi-n: sa e ka rritjen popullsia siriane, irakiane, afgane per 1000 banore? Apo sa eshte rritur ajo nga vitet 70 deri ne 2010? A nuk duhen vene njerezit e ketyre shoqerive para kesaj pergjegjsie te rritjes se pakontrolluar te popullsise? Apo ata kane gjithmone te drejte, dhe faji duhet kerkuar gjetke? Po gjithe ai indokrinim fetar qe i ka molepsur dhe nuk i ve njerzit para pergjegjsise se puneve te dites, por vetem para pergjegjsise se gjyqit te mbrapme, a nuk eshte fajtor per gjendjen ku ata ndodhen? (E sa e sa pyetje te tjera!)
A do kene guximin ndonjehere keta njerez kaq te mallengjyer, si Lubi-a, te konfrontohen direkt me burimin e ketyre te keqiave dhe kesaj gjendje? Apo do vazhdojne tw luajne filma per te fituar pike, sic ai filmi holluvudian qe na mallngjeu edhe ne emigranteve atyre viteve te shkuar?
Pershendetje!
Mbase nuk eshte kuptuar shkrimi...une tregoj faktoret qe me shtyne te shkruaj! Fotoja ne fakt me revoltonte per menyren sesi u perdor...por mbytja e emigrimi jane pjesez fare e vogel ne shkrim...krahasuar me ato cfare une kam ngritur si pika problematike ne jeten tone te perditshme...ne kete rast kam perfshire ne rradhe te pare veten! Kaq!
"... Nuk kemi cfare te bejme individualizmi … "
"... Ne komentuesit modern qenie tersisht obese nga trupi e truri…plotesisht antisociale… "
Une jam i tjeter mendimi. Me duket se keto shoqeri, si kjo siriane e te tjera ne jug-lindje jane te molepsura nga individualizmi dhe jane teresisht obeze nga trupi dhe shpirti. E jo vetem keto dekada te fundit, por prej qindra e qindra vjetesh, per t'mos thene mijra vjetesh.
Dhe kur thua se ke perfshire veten, ketu duhet te kuptohemi Lubi, ne nje shkrim gati letrar, aspak te keq nga ana artistike, nuk diskuton as edhe njeri (as une e as ti) per veten, por per ne europianet ne kete rast, per ne qe i shohim keto tragjedi nga televizori.
E ne fund te fundit, sikur dhe krejt personal te ishte shkrimi, mendoj se nuk ben keq qe shkruesi te kaloje ca me teper ne ate anen tjeter te pervuajtur, e te gjej edhe atje ca indiferentizma, individualizma, mendjemadhsi, mos-arsimim, injorance, kulture te ulet, pertaci, veshtrim qejfi, mos-tolerance, etj., sepse eshte nje ndihme per ato shoqeri, panvarsisht sa ato e kuptojne apo nuk e kuptojne venien ne dukje te te metave.
Ne pergjithesi menyra si shkruan Roberti nuk me gjen dakort. Por nje gje duhet vecuar, ajo se popujt moderne pjellin e shtohen dhe ne fund gjejne prehje tek principe moderne te barazise mes popujve e njerezve per te mbijetuar. Me kete dua te them se dinamikat demografike normalisht kane ndjekur ligje Darviniane, pra kur shtohet shume nje popull, nje pjese do mbetet pa buke e do vdese, kshu qe balancohet mbipopullimi. Eshte nje princip qe ndjekin dhe qelizat e trupit, nuk rriten pafundesisht por der ine masen e duhur. Vetem tumoret dalin jashte kontrollit te balancave biologjike dhe vrasin qenien ku rriten.
Ne kohet antike nje popull qe rritet me shume sec duhet mund edhe te krijonte emigracione, por kudo te shkonte do ishte popull i kategorise B ose C, sepse cdo popull prites nuk lejon te ardhurit te jene njesoj si autoktonet. Por ne kohet moderne emigranti ka cdo motivacion te levize ne perendim, sepse nuk ekzistojne me keto sisteme balancash qe te ndajne njerezit ne baze te prejardhjes apo races. Keshtu qe popujt me ekonomi (ose kulture) te falimentuar ne vend qe te s'favorizohen nga historia shkojne ne perendim te ndajne torten me ekonomite (ose kulturat) fitimtare. Ky eshte princip qe vlen per sirianet sac vlen per shqiptaret (ne mos me shume per shqiptaret). Madje sirianet kane aresye te forta per tu konsideruar azilante, kurse shqiptaret jane thjesht emigrante qe duan nje pjese te tortes.
Kete e them edhe sepse me vjen peshtire nga komentet qe lexoj neper faqe lajmesh nga shqiptaret, kundrejt sirianeve. Nje perbuzje dhe nje demigrim qe ne fakt fsheh vetem xhelozine e shqiptareve per ardhjen e ketyre popujve te larget qe duan te hane nga torta europjane. Torte qe shqiptaret do preferonin mos ta ndanin me askend. Me pak fjale shqiptareve u vjen plasja qe keta te ardhur po udhehiqen nga ideja e mireqenies, jo thjesht e strehimit nga lufta. Shqiptaret nuk do donin kurrsesi qe kete princip ta ndanin me te tjere, me qytetare te kategorise B dhe C.
Thene keto, pjesa kryesore ku nuk jam dakort eshte se popujt e tjere pjellin pa kriter. Une mendoj se asnje familje dhe asnje popull nuk pjell kot me kot. Kjo vale emigrantesh nuk vjen nga valet e pjelljeve por nga situata gjeo-politike e gatuar nga perendimi po aq sa nga lindja. Eshte e kote ti thuhet ketyre njerezve "kthehuni mbrapsh dhe rregulloni vendin tuaj". Ate rregullim nuk e kane bere dot shqiptaret qe kane qene ne mes te Evropes dhe me ndihmen e superfuqive, si mund te dalin keta 20 mije qytetare te rregullojne corben qe gatuan kushedi sa shtete ne vendet arabe. Vetem po te llogarisesh interesat qe luhen mes Amerikes, Rusise, Kines, Indise, etc., kupton sa te pafuqishem jane njerezit. Shiko cfare po behet me Assadin, Amerika e lufton, Rusia e ndihmon. Llogarit qe Edward Snowden ka deklaruar se situata eshte gatuar enkas qe fraksionet myslimane te luftojne me njera tjetren. Perballe gjithe ketyre intrigave dhe interesave globale, si mund te zgjidhin situaten keta njerez te thjeshte?
Kaq kisha, edhe pse u zgjata pak.
faje ke te drejte kur thua qe keto qe po ndodhin me emigracionin jane strategji e disa vendeve.
dhe nje gje duhet t'na bej pershtypje si ka mundesi qe keta turma njerzish zgjedhin europen? mos valle ato shtete qe shtypin sirine kane per qellim shkatarrimin e europes? sepse dihet qe pikesynimi i Daesh-it eshte europa.
pse nuk zgjedhin rusine? ameriken? arabine saudite? une them se deri diku europes po i vjen fundi, shengeni po ashtu. nuk e di po historia do e tregoj.
Fajtor, qe s'je dakort me mendimin tim, kjo eshte mese normale, ashtu sic edhe e kuptoj se ty te vjen peshtire nga komentet urrejtese te shqiptarve neper internet mbi sirianet e tanishem. Duke i vene keto te dyja prane, duket se dhe une nuk jam larg ketyre shqiptarve te tjere me urrejtje, ndonese ne komentet e mia (ketu dhe kudo) nuk zbrazet kurre urrejtje, ndoshta sepse ajo mungon tek shpirti im, (gje qe nga ana tjeter e konsideroj si dobesi timen, sepse kjo bote ka nevoje per ca urrejtje). Ndoshta ishte i tepert ky sqarim, pasi komentet e mia aty jane dhe nuk kam pse shqetesohem.
Por dicka vazhduese duhet te them akoma mbi kete diskutim emigracioni te tanishem dhe "perlotje". Duket se ti dhe mijra te tjere qe po i ndihmojne tani emigrantet, vijne nga shtresa te qeta, deri diku ne gjendje te mire ekonomike, pa konflikte dhe me pak kontakte me shtresat "e poshtme" te shoqerise. Une punoj dhe jetoj vetem tek keto shtresa e me keta individe, te gjithfare nacionalitetesh. Edhe shoqerine e kam me pak individe te kesaj shtrese dhe ketyre mish-mash nacioneve. Edhe nese ndihmoj ndonje, nuk e fiksoj, sepse eshte jeta e perditshme dhe jo vecante. Dhe ne pergjithsi nuk kam klishe dhe paragjykime per ta si shtrese apo si nacione, (me se shumti lene gjurme individet tek mua dhe ndryshimet e tyre).
Pas ketyre sqarimeve monotone une duhet ti perseris disa "klishe", ato se nw keta popuj gjinden me shume indiferentizma, megallomanira, injoranca, nervozizma, etj. kategori negative, nga sa dallohen tek popujt europiane, e sidomos ata nordike. Kaq!
Pas kesaj ti mund te besh analiza sa te duash. Por e verteta eshte gjithmone e hidhur.
| Gjithsej 10 faqe: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 [10] Trego 497 mesazhet në një faqe të vetme |
Materialet që gjenden tek Forumi Horizont janë kontribut i vizitorëve. Jeni të lutur të mos i kopjoni por ti bëni link adresën ku ndodhen.