Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- flash (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=4777)

I ben debatet e qarta ky. Te lezetshme gjithashtu.

raid, do ma kthesh temen ne teme debati?

sikur s'eshte per kete qellim ketu, po te duash hap ndonje teme vecant debati midis nje te krishteri ( une) dhe ateisti ( ti) dhe japim faktet e te dyja paleve.

S'kam kohe sot, kur t'gjej kohe mund te kthej pergjigje kesaj lart por s'te premtoj gje.

Nderkohe Rehab: The Overdose -the Battle Song
http://www.youtube.com/watch?v=akDt97AOEhg

Lorie, nuk kisha ate qellim. Por meqe permende debatin, sinqerisht mendoj qe debati eshte over keshtu ne pergjithsi. Religjioni eshte on its way out.
Ne Europe ka nja 100 vjet, ne Amerike po debatohet ne ditet e sotme, po nuk ka shpetim. Ne Lindjen e Largme, as ka pas ndonjehere religjion, ashtu si e koncepton ti. Ju ka ngelur Afrika dhe Amerika Latine, por nuk ka mundesi feja te rezistoje ne nje terren ku ka shkollim, perparim shkencor, moral etj etj.
Ah.. se per pak desh harrova mazllumet. Po hapen edhe ata, por do te kerkoje pak kohe.

Sorry lorie, but this is just too funny..

Citim:

---

Po citoj ato që tha raid
Lorie, nuk kisha ate qellim. Por meqe permende debatin, sinqerisht mendoj qe debati eshte over keshtu ne pergjithsi. Religjioni eshte on its way out.
Ne Europe ka nja 100 vjet, ne Amerike po debatohet ne ditet e sotme, po nuk ka shpetim. Ne Lindjen e Largme, as ka pas ndonjehere religjion, ashtu si e koncepton ti. Ju ka ngelur Afrika dhe Amerika Latine, por nuk ka mundesi feja te rezistoje ne nje terren ku ka shkollim, perparim shkencor, moral etj etj.
Ah.. se per pak desh harrova mazllumet. Po hapen edhe ata, por do te kerkoje pak kohe.

---

Ehe, akoma s'ka filluar debati. Filloni se Bill Maher, family guy, etj kane nevoje per material.. lol...

oh good, wonderful..

Kjo lindi

prej nje bisede me nje shoqe qe punon spitaleve per tu gjetur 'organ donors' dhe sesi ajo u flet familjeve te njerezve qe sapo kane nderruar jete per te qene te gatshem te dhurojne spitaleve ndonje organ te tyren.

Tek biseda jone a gjate ate nate gjeja qe me interesonte me shume te dija ishte procesi mbi 'grief.' Bisedat e shoqes time me familjet jane teper intense, me shume ndjenja qe perfshin njefare terapie qe une ndihem shume inadequate te ofroj. Pse? Nuk kam trajnim mbi kete gje. C'mund ti thuash dikujt qe ka humbur femijen, pjesetar te familjes, ndonje te dashur ? Nga njera ane i urrej klishete te tipit: Cdo gje ndodh per nje arsye. Apo me vjen shume keq per humbjen tende. Apo 'S'e imagjoj dot sesi mund te ndihesh.' Apo 'Bashkohem, me dhimbjen tende.'

Para disa muajsh ndodhi qe disa persona te njohur per mua humben njerez ne jete. Dhe keshillimi lindi prej fjales se Zotit ne Bibel, sepse nje komfort te tille qe japin pasazhet ne Bibel eshte vertet i vyer dhe i 'plote.'
Por me shume se kurre me ka lindur ideja sesi te keshilloj njerezit qe nuk besojne tek Zoti. Eshte teper ngushellues fakti qe Zoti eshte me ty ne cdo hap te 'the grieving process' per njerezit qe besojne ne te, por c'mund ti thuash dikujt qe nuk beson?
Si te kapesh fillin?

Disa gjera qe kam mesuar mbi grief teksa kam folur me miq qe kane pesuar te tille disfate eshte fakti qe eshte nje proces i gjate. Jo 1 vjetor, apo 2 vjetor, eshte proces qe eshte unik per individin. Per dike, grief, mund te zgjase gjate gjithe jetes se vet. Kam vene re qe njerezit kthehen jashtezakonisht emocional gjate asaj periudhe/ dite kur personi iku, cdo vit qe vjen: pervjetori i vdekjes i con njerezit te bejne lloj lloj ritualesh per te mbajtur kujtimin gjalle.

Kam mesuar qe ti pyes njerezit here pas here, pas 3 muajsh, 6 muajsh se ndodhise sesi ndihen. Shpesh here njerezit mendojne se ajo qe iku eshte ne te shkuaren, dhe pse duhet te hapen disa biseda..., por mendoj DUHEN pyetur sepse shpesh here njerezit arrijne te perloten ne fund te bisedes, akoma nuk jane 'resolved' me humbjen, dhe ehste e natyrshme qe nuk duhet te jene resolved. Eshte nje dhimbje qe do kohe te sherohet.

Mesova prej shoqes sime qe kur te pyes te fokusohem ne te tashmen , me problemet e se tashmes duke exploruar ndjenjat e tyre. Dicka tjeter e rendesishme eshte ti pyes te flasin per personin qe iku, mbresat, kujtimet dhe 'to sit with them and say nothing.' Shpesh here njerezit duan thjesht nje prezence, qetesi dhe KAQ. Pa bere komente tabloike me shpresen se do lehtesosh dhimbjen.

Grief therapy i am realizing is such a tender/sensitive topic.

Nje refleksion mbi c'ka me ka bere te ndihem inadequate

Qe prej muajit qe une dhe nje shoku im, H, u caktuam per te drejtuar nje grup beqaresh ne kishen time, une jam habitur akoma dhe me shume prej paaftesise sime per te drejtuar. Ka qene dhe vazhdon te jete nje eksperience qe me ka hapur syte sepse i shoh akoma me qarte gjerat qe bej gabim dhe meqe jam person qe monitoroj gjithcka perbrenda, jam perpjekur qe disfatat te mos me ulin moralin por ta marr veten me te qeshur akoma em shume se me pare. Te mos jem kaq e rrepte me veten se ne fund te fundit eshte hera e pare qe e bej kete gje dhe ne fund te fundit eshte proces rritjeje ne drejtim.

Kam lexuar shume mbi leadership dhe zakonisht me frymezon por kur gjerat qe lexoj i ve ne praktike e shoh se sa e veshtire eshte. Sepse te mesosh stilin e lidershipit te Jezusit eshte tu 'pervishesh mengeve dhe te marresh peshqirin per ti lare dhe thare kembet te tjereve.' ( ne menyre figurative por ne thelb eshte i njejti mendim).

TE DREJTOSH MIRE ESHTE TE SHERBESH MIRE, te kesh ne mendje dhe qellim sesi te ndihmosh te tjeret,te punosh per te permbushur nevojat e tyre.

Zoti ka nje sens humori te holle sepse ne grupin tim te Bibles kam me shume shoqe qe jane mama beqare. Dhe duke menduar kete gje me ka bere te perballem me faktin se nuk kam idene me te vogel sesi tu sherbej nenave beqare.
Kam fituar nje respekt shume te madh per keto femra qe une njoh qe rrisin vetem femijet e tyre. I shoh me qarte nevojat e tyre emocionale per tu ndjere te mbrojtura dhe per te mbrojtur dhe luftuar per femijet e tyre. E shoh me qarte qe perballen me frikera qe une as qe i kam enderruar ne jeten time, e shoh me qarte qe jane femra qe dine se c'do te thote te sakrifikosh dhe qe dine te jene te forta dhe me plot risorsa. Jane reale.

Prej kesaj gjeje, qesh me veten time, dhe buzeqesh me Zotin dhe pyes: e c'mund tu mesoj une atyre? E si mund ti sherbej une atyre ? Jam une qe duhet te ulem ne kembet e tyre te mesoj njecike me shume mbi mencurine, disfatat dhe ecjen perpara, mbi kembenguljen, te gjitha keto cilesi shpirterore te vyera.

Por e di qe Ai ka nje plan, te shohim se ku do shkoj me te. Shpresoj qe te jem me 'up to par' dhe qe te jem me 'humble' qe te mund tu sherbej me mire. Dhe lutja me ndihmon per kete gje, sepse te drejtosh per nga ana shpirterore, duhet te varem tek Burimi im shpirteror.