Kam lexuar shume mbi leadership dhe zakonisht me frymezon por kur gjerat qe lexoj i ve ne praktike e shoh se sa e veshtire eshte. Sepse te mesosh stilin e lidershipit te Jezusit eshte tu 'pervishesh mengeve dhe te marresh peshqirin per ti lare dhe thare kembet te tjereve.' ( ne menyre figurative por ne thelb eshte i njejti mendim).
TE DREJTOSH MIRE ESHTE TE SHERBESH MIRE, te kesh ne mendje dhe qellim sesi te ndihmosh te tjeret,te punosh per te permbushur nevojat e tyre.
Zoti ka nje sens humori te holle
sepse ne grupin tim te Bibles kam me shume shoqe qe jane mama beqare. Dhe duke menduar kete gje me ka bere te perballem me faktin se nuk kam idene me te vogel sesi tu sherbej nenave beqare. Kam fituar nje respekt shume te madh per keto femra qe une njoh qe rrisin vetem femijet e tyre. I shoh me qarte nevojat e tyre emocionale per tu ndjere te mbrojtura dhe per te mbrojtur dhe luftuar per femijet e tyre. E shoh me qarte qe perballen me frikera qe une as qe i kam enderruar ne jeten time, e shoh me qarte qe jane femra qe dine se c'do te thote te sakrifikosh dhe qe dine te jene te forta dhe me plot risorsa. Jane reale.
Prej kesaj gjeje, qesh me veten time, dhe buzeqesh me Zotin dhe pyes: e c'mund tu mesoj une atyre? E si mund ti sherbej une atyre ? Jam une qe duhet te ulem ne kembet e tyre te mesoj njecike me shume mbi mencurine, disfatat dhe ecjen perpara, mbi kembenguljen, te gjitha keto cilesi shpirterore te vyera.
Por e di qe Ai ka nje plan, te shohim se ku do shkoj me te.
Shpresoj qe te jem me 'up to par' dhe qe te jem me 'humble' qe te mund tu sherbej me mire. Dhe lutja me ndihmon per kete gje, sepse te drejtosh per nga ana shpirterore, duhet te varem tek Burimi im shpirteror.