Kam filluar te kuptoj qe nuk me pelqejne vetem shkrimet e tua por dhe bota jote qe pasqyrohet kaq natyrshem ne to.
| Forumi Horizont | Gjithsej 3 faqe: « 1 [2] 3 » Trego 136 mesazhet në një faqe të vetme |
Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- Gishta qe dridhen (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=15119)
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Kete here isha fokusuar i gjithi pas thonjte e mi te duarve te cilet kohe me pare i kisha perdorur per te grisur masken e fundit te zbuluar mes buzeqeshje te mija. Copa te vogla kishin mbetur atje-ketu ne disa prej thonjve te miedhe pse ishte bere me se nje muaj. Shkova ne lavaman dhe fillova ti laj duart sikur te kisha prekur nje kufome qe mbarte nje semundje vdekjeprurese. I ferkova dhe i ferkova thonjte derisa gishtat filluan te gjakosen dhe te djegin nga sapuni. Me ne fund i shpelava me ujin e rrjedhshem qe me solli disi ne vete. Valle pse kete radhe me kishte bere kaq pershtypje? Nuk ishte hera e pare qe nje maske e vene me vetedije ne fytyre, ne nje menyre akoma te pazbuluar, kishte ardhur ne jete duke dashur te behej pjese e fytyres sime perjetesisht. Nje maske si cdo te tjerat qe per arsye qe as vete nuk e di ishte perdorur per te arritur nje qellim te cilin sinqerisht as vete nuk e di. Eh sa te tilla perdor cdo dite, valle si mund te mbaj mend dicka te tile. Njeriu nuk eshte makine. Jeta ndonjehere na kerkon te jemi te tille dhe ne per te mundur te ecur perpara duhet te veme nje maske te tille ne fytyre. Nje maske qe nuk perfaqeson ate qe jemi ne, por ate qe duhet te jemi per momentin.
Por kete here gjithcka ishte ndryshe. Maska qe duhet te cirrja me aq dhimbje nga fytyra si duket kishte kohe qe ishte bere pjese e fytyres sime. Se pari mu desh te germoja jashtezakonisht thelle brenda vetes per te zbuluar qe ajo ishte nje maske dhe se dyti mundi dhe dhimbja qe shkaktoi kur e hoqa ishte vertet e pakrahasueshme. Cfare duhet te beje njeriu valle kur zbulon dicka te tille ne vetvete? Kur ben nje zbulim aq te frikshem sa trondit gjithcka deri ne themel? Te them te drejten mendoj qe hapi i pare duhet te jete te perpiqesh te shkulesh pa u menduar gjate nga vetja per te evituar deme te metejshme. Hap te cilin i udhehequr nga pervoja e bera pa u menduar dyhere. Ne fakt sic e permenda me lart, e mendova qe do te ishte vetem nje proces rrutine te cilin e kisha bere mjaf here, por kete here ishte ndryshe. Mbasi nje udhetimi te lodhshem i cili zbuloi nje te plasaritur te vogel ku maska nuk ishte asimiluar prej fytyres akoma dhe pa asnje mendyshje ngjesha thonjte e dores se majte dhe fillova te terheq. Ne fillim nuk ndodhi asgje, por pas disa impulseje force ndjeva te plasarituren te zmadhohej me teper, gjithashtu bashke me te gjaku buciti nga te dyja anet e te cares. Dhimbja me beri gati te humbas per nje moment, por ngjyra e gjakut me solli disi ne vete. Tashme dhimbja dhe inati i shtuan perpjekjet e mija njeqindfish dhe duke ngulcuar nga dhimbja fillova te shkund te gjithe trupin nga forca e ushtruar per te hequr cdo cope te asaj maske te poshter qe po me nxinte jeten.
Ngadale por duke perparuar arriuta ta ndaj masken dallueshem, prej fytyres sime. Nuk e di se si, por kjo maske kishte depertuar aq thelle sa duke shkulur ate copa prej fytyres sime filluan te bien ne toke te skuqura nga gjaku. Por nuk kishte zgjidhje tjeter, nuk egzsitonte nje menyre "me pak e dhunshme" per te bere dicka te tille. Maska duhej hequr nga fytyra ime me cdo kusht. Se si kishte mbijetuar kaq gjate duke kaluar nje pas nje cdo kontroll te castit apo ata te imet qe i bej vetes ne menyre te rregullt pikerisht per kete arsye, nuk e kuptoj. Ndoshta... Jo nuk ka mundesi. E di qe sistemi i kontrollit nuk eshte perfekt, por duhet te kuptoja qe kishte dicka qe nuk shkonte, nje llambe e kuqe alarmi duhet te ishte ndezur diku. Valle qe nga zanafilla e krijimit te ketij lloj sistemi kjo lloj maske ishte fshehur me qellim prej krijuesit ( qe te mos ngaterrohemi, krijuesi ne kete rast jam une ), per te mos u zbuluar? Apo ndoshta kam menduar qe dicka e tille vertet qe ja vlen te mbahet dhe e kam fshire komplet nga cdo lloj dokumentimi i te kaluares? Apo eshte thjesht nje rastesi e cuditshme e gjithe kjo histori? Ndoshta... nuk kam per ditur kurre te verteten mbi prejardhjen dhe arsyen mbrapa kesaj maske qe me kushtoi aq shume. Ne gjunje, duke luftuar me cdo force qe me kishte mbetur ne trup, kuptova qe duhet te mbaroja "operacionin" me nje levizje te fundit ose cdo sakrifice e bere deri tani do te ishte bere me kot. Nqs do te lija masken ashtu pergjysem ne fytyre edhe kur plaget te sheroheshin do te ishta vetem nje moster me dyfytyra qe edhe nena natyre do ta mohonte. Ndalova se terhequri dhe mora fryme thelle disa here. Gishtat me ishin lodhur, dhimbja ishte gati e pamundur per tu perballuar dhe forcat po me linin. Kafshova buzen, thirra me te madhe dhe i dhashe duarve perposhte me sa fuqi qe kisha. Dhimbja me beri te humbas ndenjat. Nuk e di sa kohe qendrova ashtu mes kesaj bote dhe asaj pertej. Me ne fund vullneti apo fati im vendosen qe te hap syte. Gjeja e pare qe pashe ishte maska e thyer qe akoma e shtrengoja ne dore. "Fitore" mendova dhe bera te buzeqesh, por cuditerisht nuk ndjeva gjysmen e fytyres te me pergjigjej. I tmerruar kembadorazi dola para pasqyers. Gjysma e fytyres ishte shperfytyruar komplet dhe asnje detaj qe me perfaqesonte mua nuk mund te dallohej.
Sot, kur i gjymtuar nga e kaluara ime eci rrugeve nuk mund te shoh njerzit ne sy. I turperuar nga vetja eci dhe ndjej shikimet e kalimtareve te me nxehin majat e vesheve. Me duket sikur thjesht duke me pare do te mund te kuptojne cfare ndodhi me mua dhe instikti i pare me thote te vrapoj dhe te strukem ne ndonje skute te erret larg prej cdo fryme njeriu, por arsyeja qe me mban te eci drejt eshte fakti qe dikush si une nuk e meriton dicka te tille. Pasiguria, pakujdesia apo shpirtvogelsia ime e dikurshme u rikthye per te me goditur dhe me kushtoi gjysmen e fytyres sime. Ndeshkimi apo vendimi i duhur eshte vazhdimi i udhetimit te nisur me kete gjymtim te dhimbshem qe duhet te mbart mbi vete derisa te kem fuqi te ec.
Citim:
Po citoj ato që tha cedrus
Bkur ndjenja, por ka sforcime ne perdorimin e tepert te fjaleve gjate shtjellimit te idese. Sterhollimet shpesh jane te panevojshme.
Gabimet ortografike sidomos nuk falen.
E di nuk jam per te gjithe. Bile dhe shumica nuk me ka interesuar kurre. Pa u munduar kurre mundesha te beja shumicen per vete dhe pastaj humbja cdo lloj interesi. Ne shkolle gjithmone kam qene nxenes i dalluar me shume per te kenaqur prinderit. Jo se jam kundra diturise, por kur mungon interesi gjithcka behet e rendomte dhe mekanike. Ngadale kuptova qe te jesh dhe me i miri ne dicka terheq shume vemendjen e te tjereve. Dicka e tille nuk me pelqen mbasi te jesh njeshi kerkon serisht pune dhe mund per ta mbajtur ate pozicion. Ndaj gjithmone jam perpjekur te pozicionoj veten ne nje vendin me te rehatshem nga ku mund te veshtroj gjithcka pa u vene re. shkallezimet e krijuara dhe emblemat e shoqerise nuk me terheqin, por ja qe keshtu funksionon kjo bote dua apo nuk dua une, ndaj disa gjera duhen bere. Si psh njerzit nuk duhet te te urrejne, por dhe as mos te te duan shume. Me pelqen te jem dikush qe le nje shije te mire ne te tjeret kur me takojne per here te pare, por kur iki askush nuk me ndjen mungesen.
Keshtu mund te eci i qete ne rrugen time te mbushura me ore te tera duke pare qiellin, duke fjetur, duke pire, duke vezhguar sjelljen e njerzve dhe duke shkruar. Nqs gjithcka do te ishte kaq e thjeshte per mua nuk do te kishte me mire. Por ja qe per te marre maksimumin e kohes per te bere sic dua vete, duhet te bej gjera te tjera. Shpesh njerez te tjere qe nuk kane cfare te bejne me kohen e tyre mbasi nuk kane asgje per te cilen ndjejne dashuri te vertete perpiqen te me keshillojne, sugjerojne bile dhe te urdherojne menyren e tyre. Disa thjesht me vijne dhe me tregojne gjithe jeten e tyre, te tjere perpiqen te arsyetojne me mua, ka bile dhe nga ata qe me ironizojne. Por une thjesht qesh the mendoj qe neser qielli do te jete blu dhe une mund te qendroj ne krevatin tim me dritaren hapur per ore te tera. Ndonjehere mendoj qe ndoshta duhet te perpiqem t'ju tregoj qe ndoshta jane ata qe duhet te ndryshojne, por kur kujtoj diskutimet e gjata dhe pavlere qe keta njerez duket sikur jane te specializuar per te vazhduar deri ne pafundesi, me rrudhet fytyra dhe me fillon te me dhembe koka. Ndaj buzeqesh serisht dhe kthej kurrizin duke harruar gjithcka.
Kam filluar te kuptoj qe nuk me pelqejne vetem shkrimet e tua por dhe bota jote qe pasqyrohet kaq natyrshem ne to.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Flm cedrus per fjalet tende, por mos harro qe ne forum une hedh vetem idete fillestare ashtu sic vijne shpejt e shpejt ne oret e vona te nates. Besoj se e di qe ky brume duhet punuar perseri e perseri derisa te shnderrohet ne nje buke e denje per tu servirur per te ngrene. Persa i perket sterhollimeve mund te te them vetem qe ka dhe ju propozoj nje loje ku nqs deshironi mund te me ndihmoni ti gjej dhe ti korrigjoj.
Citim:
Po citoj ato që tha cedrus
Mire ben qe i korigjon.
Sidoqofte jepna edhe pak me shume kenaqesi se duket sikur s'na perfill kur i hedh te paperpunuara
:p
Citim:
Po citoj ato që tha Eishin-an Kati
................
Praktikisht inge shkruan me paster, me artisitikisht dhe me rregullisht se une.Une e kam ves dhe i shpreh gjerat ashtu si me vijne,pa i perpunuar fare , madje i shkruaj edhe me gabime ortografike,pse jo edhe gramatikore.Po kete e bej pa menduar se cfare mund te thone te tjeret kur i lexojne. Une i shkruaj per vete,sepse ashtu i ndjej dhe ashtu me vjen t'i shkruaj.Kaq!
Keshtu qe gabimet ne te shrkuar,apo mosperpunimet e atyre se cfare ndjejme vijne per te tjera arsye. Por nejse cedrus , se edhe ti kete postim per arsye te tjera e ke shkruar
Une mesoj shume nga ato qe shkruan inge ketu
Citim:
Po citoj ato që tha cedrus
Eshte e vertete, te gjithe mesojme.
Une vetem doja ta ngacmoja pak qe te ishte me i sakte.
Ty do te them me vone UPS
Bani qef sa te doni po ne fund mesazhet jashte teme do fshihen.
Ok?
eshte fshire ndonje mesazh ketu sepse me duket sikur eshte dicka qe po me shpeton...?!
Nejse.
agata
Faleminderit per fjalet e tua te mira dhe le te shpresojme qe 2009 te na sjelle me shume momente ku fjalet jane te teperta.
cedrus
Kur shkruaj te qenit "politiksh korrekt" me te gjithe nuk eshte tamam ajo qe me shkon ndermend, ndaj mos u mendo kaq shume xhan.
Kati
mos meso dhe kaq
Kush eshte fundi i femijerise dhe fillimi i maturise? Momenti kur kuptojme qe nuk jemi ne qendra e referimit rreth te ciles kjo bote rrotullohet. Duam apo nuk duam ne vjen ai moment kur ligjet e fizikes te perplasen ne fytyre dhe papritur, si ne nje film, bota rreth e rrotull teje ndryshon komplet. Mbasi ky ndryshim i natyrshem trondit rrenjet e filozofise tende, natyrisht qe duhet kohe per ta rimarre veten dhe per te filluar se ecuri serisht.
Me kujtohet kur dicka e tille me ndodhi mua. Hmmm... besoj se eshte me mire te tregohet si histori me vete. Por mbaj mend vetem qe mu desh goxha te kthjellohesha. Gjithe jeta pastaj eshte vetem nje shirit me ngjarje te dikurshme ku here ngjitemi dhe here zbresim.
Kjo eshte vetem ana e natyrshme e te ndodhurit te gjerave, por kuptohet qe ne ditet tona te mbushura me mijra kimikate te cuditshme sintetike apo epruveta klonimi pa sy, egzistojne dhe anet e panatyrshme. Si psh njerez qe kerkojne te shkollohen dhe te terhequr nga e panjohura dhe nga etja per te ditur perballen me libra te cilet te mesojne qe nuk egziston vetem nje sistem referimi, por nje pafundesi dhe ne jemi ata qe percaktojme boshtet e koordinatave sipas nevojes apo deshires sone. Dhe ligjet e fizikes perkulen pa u keputur dhe serisht e gjen veten ne qender te universit. Po tani ... cfare?
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
eshte fshire ndonje mesazh ketu sepse me duket sikur eshte dicka qe po me shpeton...?!
Nejse.
agata
Faleminderit per fjalet e tua te mira dhe le te shpresojme qe 2009 te na sjelle me shume momente ku fjalet jane te teperta.
cedrus
Kur shkruaj te qenit "politiksh korrekt" me te gjithe nuk eshte tamam ajo qe me shkon ndermend, ndaj mos u mendo kaq shume xhan.
Kati
mos meso dhe kaq
Citim:
Po citoj ato që tha cedrus
]
Jooooooooo, se thinjem e di. Me ka thene edhe mami.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Po per tu thinjur s'besoj, por te dalin rrudha.
kalldremi i rruges kerciste thate nen hapat e shpejte dhe te rregullt te tij. Neonet e rruges afroheshin dhe largoheshin heshturazi duke shetitur hijen e atij trupi gati te akullt sa para mbrapa. Ajri i ftohte po i shponte mushkerite, por ai vazhdonte te mbante te njetin ritem qe gati sa nuk po e cmende. Per sa kishte ecur valle? Gjysem ore? Nje ore? Dy? Sensi i kohes ishte zhdukur komplet nga cdo dhomez e trurit. Me ne fund filloi te ndjeje lodhjen dhe u ndal buze nje ure te vogel qe harkohej mbi ate vije uji qe te gjithe e quanin lume dhe futi doren ne xhep te kape nje cigare. Gishtat e ngrire po pergjigjeshin me zor dhe paketa mezi doli nga xhepi. Drita e bardhe e neonit zbehej ne deboren e paprekur dhe bente ajrin e ngrohte plot lageshti tek dilte prej mushkerive, te binte me ne dukje kur shnderrohej menjehere ne avuj te bardhe qe duke u perpjekur ti arratiseshin te ftohtit ngjiteshin lart, pa e ditur qe atje kishte per te qene edhe me ftohte.
Ndezi cigaren me zor dhe e thithi thelle sikur deshte ta mbaronte ne nje te terhequr. Perse valle e kishte acaruar aq shume ai shkrimtar idealist me ate te nenqeshuren e tij? Kishte kohe qe e njihte mbare e prape. I njihte cdo vidhe te cliruar qe gati sa nuk do te rrezohej pertoke per te derguar te gjithe strukturen e mendjes se tij ne plera njehere e pergjithmone, bile dinte dhe sa shume jeta ja kishte futur pa pertuar vit mbas viti. Shpesh habitej me aftesine e tij per te mbijetuar te papriturave qe cdo mengjez ja kishte servirur ashtu si per te lezetosur diten qe akoma nuk kishte nisur. Por ate nate... Valle ishte llulla e tij qe kurre nuk rinte bosh dhe shtellungat e tymit qe dilnin prej saj duke u shtriqur sa gjate gjere rrotull tavolines ku zakonisht pinin bashke? Apo ishin ato idete e tij te pervetesuara nga nje kenge e "Bitellsave" ku te gjithe mund te jetonim te lumtur e te gezuar ne paqe me njeri tjetrin duke thithur nga e njejta cigare hashashi? Por nuk mund te ishte asnje e para dhe as e dyta. Ne rradhe te pare ai pinte cigare per vete sikur te nesermen duhani si bime do te zhdukej nga faqja e dheut, dhe se dyti ai kishte thithur te njejten trifletesh hashashi me shume te tjere, bile dhe kishte ndare nje mal me droga te tjera, por cfare kishe gjetur nuk ishte lumturi dhe dashuri, por gryke pistolete te koka, nje herpes gjenital, romane me prapaskena dhe boshllekun qe zmadhohet e zmadhohet nga brenda. Bile nuk ishte as dhe nata e pare qe ata po diskutonin per te tilla gjera, ashtu pa u menduar mbasi te dy ishin teper pertace per te hapur sherr me njeri tjetrin. Atehere? Cfare dreqin ishte valle? Si kishte mundesi qe pikerisht ai person te mund te qeshte ne ate menyre aq te cliruar dhe pa asnje lloj zone te erret mbarpa?? Ate pyetje as nata nuk po e largonte me gjithe acarin dhe erresiren e saj.
I pari u ngrit shoku im. E ngriti birren me fund dhe ju drejtua skenes duke kerkuar neper xhepa tufen me njeshka qe sapo i kishim marre ne dera e strip club-it. Kercimtarja egzotike (sic kane qef ti therrases) ne ato momente po tregonte te gjitha zotesite e saj duke ju treguar te gjitheve elasticitetin e perkryer qe kishte. Ne ato momente mu kujtuan disa levizje te kamasutres qe kisha para dikur ne nje liber dhe per cudi ideja qe isha atje nuk po me peshtiroste dhe aq. U ngushellova me faktin qe jam i pire dhe dergova msg e 97 nje infermjereje qe takova para nje jave kur po beja analizat e veshkave. Kur ngrita koken perseri pashe "kercimtaren" tek ishte ulur ne gjunje dhe po perplaste b....n ne stomaku i shokut tim qe ne ato momente dukej si i zene ne faj me duart qe nuk dinte ku ti vendoste. "Duhet te ishe me i gjate " mendova dhe ndeza nje cigare.
"E di cfare po mendoj tani" tha shoku tjeter qe kisha ne krah.
"Pa he njehere"
"Valle nqs marr nje dhjete dollareshe dhe e bej tub, do te ofendohen nqs ja fusja ne ..."
E pashe nga koka deri tek kembet. As qe nuk po shikonte nga mua. Syte i ishin mberthyer ne vithet e kercimtares qe tani ishte me koke poshte ne maje te stripping pole. E kishte seriozisht... E thitha dhe njehere cigaren dhe ja hodha tymin ne surrat. U kollit dhe pa nga mua nga gjithe inat. U zgerdhime te dy ne te qeshura sikur kishim pire hashash. Ai hapi nje birre tjeter kurse une ndjeva celularin te me dridhej perseri.
"Budalla, mund te shikosh te mija falas..."
"Jemi tre..." pergjigjem une.
"Te tre shqiptare?" thote ajo.
"Po"
"Mund te shohin per jo te prekin. " pergjigjet mbas disa minutash.
Me pihej akoma.
Citim:
Po citoj ato që tha ingmetalboy
Me pihej akoma.
Citim:
Po citoj ato që tha aldo11
hahaha mos me thuaj qe tani je esull
Njerezit nuk e dine qe jane rastesi...
Tamam si nje vrime çelesi...
Qe arrin te shikoje tejpertej...
Vetem kur rrathet e braves jane te spostuara...
Nga te dyja anet...
Njerezit nuk e kuptojne...
Qe e gjithe jeta eshte nje rastesi...
Nje tren qe kalon avash dhe nuk ndalon...
Dhe ti rastesisht mund ti hidhesh siper...
Tramvajit antik...
Si nje majmun modern...
Njerezit vdesin avash-avash...
Ne botet e tyre moderne...
Te plakur nga rinia...
Larg binarit shpirteror...
Qe bashkon periferine e jetes...
... me qendren e re.
....eshte vone ose me sakte eshte mengjes degjoj si pergjumesh zilen e celularit dhe ncjerr dore nga jorgani dhe filloj e kerkoj celularin qe te pergjigje nuk e di sa eshte ora por shikoj qe nga dritaret hyn nje drite e zbehte e hap dhe ashtu perjgumesh pergjigjem nga ana tjeter mbas formaliteteve " je ti ...po ajo jam ...cfare ka ndodhur "ngrihem si e hutuar nga krevati dhe me shpejtesi filloj te vishem ti ngre koken dhe me pyet i cuditur se cfare ka ndodhur te them se duhe te dal per pune dhe nuk zgjatem me gjate ....mbasi laj dhembet dhe syte me nje shpejtesi ndiej qe i gjithe trupi me dridhet, kembet, duart cdo gje se di as vete por kam nje ankth ne zemer sa here degjoj keto telefonata me vine ne koke qindra mendime ,qindra supozime .
Nuk kalojne as disa minuta kur shoh makinen te ndaloje perpare shtepise time hyj brenda dhe pershendes dy koleget e tjere si njoh se zakonisht i njoh te gjithe ato nuk flasin as une nuk flas degjohet vetem sirena e tyre dhe ecja me shpejtesi thua qe po te arrijme me pare do ndreqim ndonje gje ...dalojne perpara spitalit eshte pothuajse bosh shikohet vetem makina e policise dhe ambulancat ,zbres nga makina dhe hyj brenda me drejtojen drejt nje dhome te spitalit ....ne te qinten e sekondit dalloj trupin tend te dobet tek qendron i perkulur perpara dhe me floket e zeza te mbulojen fytyren ...perseri ti ....perseri ketu ....nuk e ngre koken ke turp te me shikosh ne sy dhe me mire kshu sepse sdo mundohesh me te me genjesh qe ke rene nga shkallet ,qe je rrezuar sepse nuk ke oresk qe je anemike(paskemi qen rrace qe di te genjeje aq bukur sa asnje se imagjinon) ti vetem qan te afrohem afer dhe te prek duart ,te flas te pyes se cfare ndodhi por ti nuk me pergjigjesh vetem te levizin supet nga ngasherimi .....pastaj ngre ngadale koken dhe une shikoj ne fytytren tende ose me sakte ne ate qe eshte trasformuar dy sy te nxire dhe te fryre buzen siperme te care qe gjaku ka zene kore dhe eshte mpiks ....lekura jote e bardhe nen driten e ketyre neoneve tani me duket jeshile dhe ose me sakte e zeze .....ne duar leviz me shpejtesi nje shami dhe me thua me nje ze qe duket sikur del nga fundi i dheut nje ze i lodhur i frikesuar "jane vajzat jashte shikoji pak te lutem thuaji qe jam mire" ...te shtrengoj doren dhe permbahem mos qaj si nuk e ndaj dot punen nga jeta ime ...ti ke moshen e motres time dhe mua me duket sikur mbi ate krevat sje ti por motra ime ....dal jashte dhe hyj ne nje dhome tjeter ku qendrojne vajzat e tua njera 4 dhe tjetra 7 vjece te dyja me bizhame rose me floket e kapura si "minosa llastica" sdi pse ato momente me erdhi ne mendje kjo gje ....rrine afer njera tjetres dhe sa ma shohin ulin koken si me turp i afrohem afer dhe i pyes nese duan ndonje gje per te pire ato me thone "duam mamin ajo ra nga shkallet" ... ja dhe nje genjeshter tjeter e thene nga dy krijesa te pafajshme dhe une mundohem ti shpjegoj qe mami duhet te beje nje vizite dhe pastaj do vije e do ikin ne shtepi "po babi " pyesin ato ....BABI ...si mund te quaj babi nje kafshe te tille dhe pse ka fytyren e njeriut po kishin te drejte une kisha harruar babin " nuk e di por ju mos u merzitni ja do shkoj te pyes " do vish perseri " me pyet e vogla me ate italishten e saj gjysmake i afrohem afer dhe i them "po do vi dhe do te sjell nje leter dhe ngjyra qe te vizatosh " ....hyj ne dhomen ku qendron ti ,je ulur ne nje karrike dhe doktori ploteson kartelen dhe me pyet te them se ku eshte vrare ,kush e ka rrahur ja perkthej dhe ti me thua " kam rene nga shkallet ....." dhe une perkthej keto fjale dhe shikoj doktorin ai me shikon sikur do te me thote" po tallesh besoj ?" une e pyes perseri dhe pergjigja e saj kam rene nga shkallet e thote e qete pa me pare ne sy pa pare asnje ne sy por me shikin ne mur ..doktori ngrihet i nervozur i ngre triken dhe une shikoj kurrizin e saj plot me vula te zeza ...e kisha pare dhe here te tjera por jo si kesaj here " ka rene nga shkallet ..dhe une jam plaku i vitit re ri zonje mendo per femijet per jeten tende te ka rrah yt shoq thuaje " por e vetmja gje qe ajo thote eshte "kam rene nga shkallet".....ai vashdon e shkruan ,ajo vashdon e shikon ne mur dhe une vashdoj te qendroj ne nje dhome me keto dhe pse me duhet te iki ....hipi perseri ne makine dhe kesaj here shkoj ne komisariat ..eshte mengjes ora po shkon 7 dhe degjohet aroma e kafes qe vjen nga makinetat e kafese nuk kam as nevoje te kerkoj nje kafe sepse dikush e ka bere e ma ofron te falenderoj dhe mbasi e pi drejtohem per ne zyren ku ndodhesh ti hap deren dhe shikoj qe je me kurrz nga dera dalloj shpatullat e tua te gjera ate qafen e tradhe qe e rrethon nje zinxhir i trashe floriri floket e tua kacurrella dhe bluzen xhins ...kthen koken dhe une dalloj ato syt e tu tinzare te zinj qe levizin si nje skifter vetullat e tradha ,hunden tende te shtypur buzet e trasha ke lene mjeker dhe cuditerisht me dukehs me i shemturar se heret e tjera (dhe pse nuk je aspak i shmetuar )dhe zinxhirin qe mbaron me nje kryq ....je i qete ose me sakte hiqesh i tille sa me shikon ngre ate vetullen e majte dhe hiqesh sikur prania ime ste shqeteson por e di shume mire qe prania te besdis te acaron nervat e kam ditur gjithmon ....ulem ne nje karrike afer teje ndiej qe mban ere alkol leviz duart me nervozizem ne duart e tua te medha dalloj unazen e florit ate tipike te shume cunave kuadrat me nje gur shikoj duar e tua ..sa do te doja te benin nje analize te duarve te tua te shihnin ne gjak te gruas tende ,floke nga floket e saj .....flasim te njejten gjuhe ne te dy por asnjeri nuk flet ...mendoj se po te ishe burri im dhe une do te kisha frike te flija me ty te rrija me ty te bisedoja me ty .....ne korridor degjohen hapa dhe te shikoj tani fytyra jote ndryshon erdhi ai servilismi ajo butesia ...ti shpjegon me nje italishte perfekte qe punon gjithe diten qe lodhesh qe i dashuron marrezish gruan dhe femijet qe per ato jep jeten qe i ke sjelle ketu per te jetuar me mire ti tregon duart me kallo ,.,....ah sa komovente qe eshte kjo skene po te mos kisha par gruan tende do ta besoja do te jepja dhe nje medalje .....ti ne sy ke lot korkodili ..por e di qe asnje ligj sdo te beje asgje sepse ne oren 10 do vije avokati jot dhe ti do dalesh perseri dhe do jesh perseri i lire te rrafesh te dhunosh te hiqesh si i bukri shejton dhe e gjithe kjo PSE ?....sepse ajo ka frike te jetoje pa ty ka frike se dhe i ndare ti i ben keq ..cfare duhet te beje ajo ?......kush eshte e mira per ate per vajzat ..per ty ...por dhe per mua ....si mund te ndihmoj dike qe ska deshire ta ndihmoje askush ....sa te gjate do te jene keto dite qe do te vine per te gjithe ne
......eeeehhhhh!
:lexim
Citim:
Po citoj ato që tha Une jam...!!!
......eeeehhhhh!
:lexim
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
nga jashte ndihen zerat e femijeve qe pershendesin njeri tjeterin dhe vijne ne shtepi vjen dhe ti me floket e laguar nga djersa me bluzen tende te preferuar me numrin 99 dhe me topin ne dore me afrohesh afer dhe me shikon drejt e ne sy me ato syte e tu te bukur njeri jeshil e tjetir kaf .
Ndiej eren tende te djerses nga loja qe ke bere je skuqur ne fytyre por papritur nga fytyra jote iken ai gezimi feminor e me tek me shef me thua "hai pianto mamma cose c'é stai male" ndiej ne zerin tend shqetesim dhe per disa caste mallkoj vete qe ti me shikon ne kete gjendej dhe mundohem te them me nje buzeqeshje fallco "non ho niente sto bene " .Ti me afrohesh afer e me perqafon fort ndien zemren tende te vogel qe rref shpejt dhe ndiej duart e tua qe me rrethoje ne shtrengojne sikur duan te me mbrojne nga cdo e keqe .
Po si mundte me mbrosh ti kur une nuk mbroj dot veten time? Ti e shtrengoj fort dhe cdo gje mezitja trishtimi lotet ikin larg ti me ardhjen tende me perqafimin tend sjell shpresen me shtrengon dhe me thua"mamma il mio fratellino è nel cielo e vero ?" nuk dua te qaj por te them me nje ze qe ka dhimbje e merzitje"si amore e nel cielo insieme ai angeli " nuk e di pse por ne te njejten kohe te dy ngrejme koken lart ne qiell imagjinoj qe ne syte e tu lexoj shume pyetje e pergjigje ndoshta nuk gjen dot tani sepse je shume i vogel per te kuptuar dhe ne syte e mi ka vetem nje pyetje "PSE "???? .
Rrime te perqafuar disa caste dhe shkojme drejt shtepise ti me shtrengon doren sikur kerkon te me thuash qe sjam vetem ...dhe une e ndiej qe sjam me vetem skam qene asnjeher vetem .....
tvb
Bionde per ty ... te kam xhan
Jeta është mundësi, duhet ta pranosh.
Jeta është bukuri, duhet t’i kënaqesh.
Jeta është lumturi, duhet ta shijosh.
Jeta është ëndërr, duhet të ndërmjetësosh,
Jeta është thirrje, duhet t’i dalësh përballë.
Jeta është detyrë, duhet ta kryesh.
Jeta është lojë, duhet ta luash.
Jeta është pasuri, duhet ta ruash.
Jeta është dashuri, duhet ta përjetosh.
Jeta është fshehtësi, duhet ta zbulosh.
Jeta është premtim, duhet ta plotësosh.
Jeta është pikëllim, duhet ta kapërcesh.
Jeta është këngë, duhet ta këndosh.
Jeta është tragjedi, duhet ta kuptosh.
Jeta është enigmë, duhet ta zbërthesh.
Jeta është kënaqësi, duhet ta meritosh.
Jeta është e çmueshme, duhet ta nderosh.
Jeta është jetë, mbroje gjithmonë.
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
...miku im sa do te doja qe kjo dite te mos kishte mbarim.........................................................................te mos mbaronte kjo dite nuk dua te vije e nesermja kam frike...............................................................................................................................................................ehhhh miku im me mire mos mendoj por te pi kete birre te ftohte ...
Citim:
Po citoj ato që tha Vizioner
...Udhetimi ishte i gjate por, pritja ishte dhe me e gjate!
Tani qendroj perpara deres tende. Ishte hera e pare qe qendroja perpara saj. Gishtat me dridheshin! Ti bie,- pyesja veten, dhe qendroja ashtu si ngurosur perpara deres! "Ti bere rruge kaqe te gjate, per te ardhur ketu! Ti e ke deshiruar shume kete cast, dhe tani!?" mendoja, dhe qendroja ashtu para deres ME Gishtat qe me Dridheshin! Keto caste, me dukeshin me te gjata se sa udhetimi, pritja e ketij momenti!!!
Megjithese e njihnim njeri-tjetrin vetem prej se largu, dhe tani te kishja kaq prane!...
Nga mbrenda degjohej melodia e nje Musike! Ishte Musike e qete!
Me Gishtat qe me Dridheshin, trokas lehte ne dere. Trokas dhe nje here. Nga mbrenda ndigjohej vetem melodia e Musikes! "Mos trokit kur te vijsh por, hyr pa trokitur sepse dera per ty eshte e hapur", mu kujtuan fjalet e tua! Kap dorezen dhe lehte e ul duke shtyre deren nga mbrenda. E shtyja lehte, sikur duke mos dashur te te prish gjumin, endrrat! Melodia e Musikes vjen me e forte. Shtyj deren mbas meje dhe me hapa te lehte drejtohem andej nga dhoma ku vinte Musika...
Ti ishe ulur mbi kolltuk me veshtrimin nga dritarje! Veshtroje andej, diku, ne boshllekun e pafund te qiellit! Dukeshe e humbur, e zhytur ne nostalgjine e tingujve te Musikes! Une te veshtoja. Ti ashtu, me veshtimin ne pafundesi, zgjat doren drejt gotes se Birres mbi tavoline. Por, ne te njejten kohe, kthehesh rrufeshem nga une. Gishtat u drodhen dhe gota te bie poshte. Kristalet e gotes shperndahen neper dhome...
Citim:
Po citoj ato që tha AngelDevil
e bukur kjo qe ke shkruar elbasanllijo
flm Shejtone!
Citim:
Kristalet e gotes shperndahen neper dhome...
Citim:
Po citoj ato që tha Vizioner
- Erdhe?,- me pyete me nje ze qe me shume i perngjante peshperimes!
I harron kristalet mbi tapet dhe ashtu, kembezbathur vjen drejt meje duke hecur mbi to!
Me afrohesh, dhe ne takohemi duke u perqafuar, si MIQ te vjeter. Ashtu sic takohen dy njerez qe kane vec nje ndjenje te paster MIQESIE. Dy njerez qe mendojne se i perkasin njeri-tjetrit, thjeshte si shoke qe i lidh dicka, dicka e pakuptueshme, dicka qe lindi pa kuptuar, dicka qe urojne te mos vdesi kurre, dicka qe i mban te jene aq afer edhe pse jane kilometra larg, dicka qe nuk ka emer te vecante, te jashtezakonshem vecse nje fjale; Simpati!
Musika kishte kohe qe kishte mbaruar. Sapo kishte rene muzgu dhe drita e Henes binte ne dhome, binte aq shume saqe dukej sikur dhe Hena gezohej me ne!
Dalim ne ballkon dhe ulemi tek dy karriket te cilat qendronin anash nje tavoline te vogel katrore. Nga nje Vaso ne mes te tavolines, ndjehej aroma e kendshme e Trandafilave qe ishin vene te fresket!
Kishim aq shume per te folur por, heshtnim. Hetshtnim duke veshtruar njeri-tjetrin dhe Hena na veshtronte ne!...
Citim:
Po citoj ato që tha Katilesha
....
Hena eshte engjelli mbrojtes i shpirtrave te bukur dhe zemrave qe rrahim me hovin e dashurise.
Citim:
Po citoj ato që tha Vizioner
...Dashuria ka nevoje per mbrojtje, mbrojte nga Enigmat e shumta te jetes, dhe Hena te ndricon rrugen, rrugen per te shikuar e shtrenguar doren qe te eshte zgjatur e te pret!
Citim:
Po citoj ato që tha Katilesha
Sikur te gjithe ta shihnin driten e Henes si nje element qe te ndricon rrugen per te "pranuar" , kuptuar ate qe sheh do ishte mire, por ka edhe nga ata qe kjo drite i tremb aq shume , saqe i ve perpara kompleksitetesh te atilla saqe nuk gjejne zgjidhje...
... ulur buze deti veshtroj thelle ne thellesi me duket se atje thelle midis dallgeve te lehta dora jote tundet dhe me pershendet ...je po ai djali i viteve viteve me pare ai djali qe ikte ne kerkim te fatit te tij ikte per dicka me te mire(dhe pse asnjeher se kam kuptuar qe te ikesh eshte mire ) qe ikte dhe me linte me nje lot ne sy dhe me mall ne zemer me merrte malli per ate dhe pse akoma nuk ishim ndare...me duket sikur akoma qendron ne kete rere te lagur nga shiu i disa diteve me pare dhe te ngrohur pak nga dielli i djeshem emrat tane te mbyllur ne nje zemer dhe me duket sikur degjoj akoma fjalet e tua "emrat tane jane skalitur ne zemren e njeri tjetrit "...a thua te ishte e vertet por une ...sa te kam besuar ...me duket sikur degjoj zerin tend tek vrapon ne det dhe une tek te ndjek nga pas dhe pse fuqi nuk kam ,gjithmon te kam ndjekur nga pas gjithmon dhe gjithmon ti ishe nje pas para meje ...te shikoj tek vjen e me merr ne krah dhe me puth plot ndienje dhe me dashuri dhe une ndihem e sigurt ne krahet e tu ndihem e sigurt qe ti me do .jam e sigurt qe me ty perballoj cdo gje ne kete jete por se dija se dhe pa ty do e beja dikur mendoja se ti ishe forca ime sot them qe une forcen e kisha por kisha frike...papritur degjohet zeri i nje gabiani qe akoma ska ikur te fleje me tremb ky ze .
Sa qetesi qe ka tani degjohet vetem dallget qe me lagin kembet dhe era e detit qe me hy ne floke dhe me prek fytyren ndiej ftohte dridhem dua te iki por sdua te humbas nga syte imazhin tend atje midis dallgeve me ka munguar ky imazh me mungon ky imazh .Pse kam kaq frike te pranoj qe me mungon ,pse kam frike te pohoj qe ti je akoma princi i endrrave te mia .Thone qe kam ngeluar ajo vajza e pa rritur qe i beson akoma perrallave ndoshta kam nevoje ti besoj ketyre perrallave per tu munduar te eci perpara ndoshta kam nevoje ti them vetes qe dikur jo shume kohe me pare (dhe pse kane kaluar vite ) kam qene e lumtur kam qene une ajo qe vendoste per cdo gje dhe tani dikush tjeter vendos per mua .Te gjithe dine se kush eshte e mire per mua dhe cuditerisht une se di.
Me duket vetja gjithmon nje personazh i dyte asnjeher ai kryesori gjithmon ne pritje ...dhe kjo pritje ska fund ...ben shume ftohte dhe ndiej qe dikush me hedh kraheve nje shall qe te me ngrohi dhe me shtengon fort dhe une humbas ne kete shtrengim ndiej qe ky shtrengim me ngroh me jep(ti je ne cdo moment kur kam nevoje ti je ) ... shikoj qe ti atje ne thellesi zhdukesh ska me asgje ...ti me perkedhel floket dhe me shtrengon shume sikur don te me mbrosh nga cdo gje ...dhe nga ai imazh ...me shtrengon doren dhe fillojme e hecim gjate bregut te detit ...duart ,trupi ,gishtat dridhen nga kjo ere e ftohte nentori ....
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
... ulur buze deti veshtroj thelle ne thellesi me duket se atje thelle midis dallgeve te lehta dora jote tundet dhe me pershendet ...je po ai djali i viteve viteve me pare ai djali qe ikte ne kerkim te fatit te tij ikte per dicka me te mire(dhe pse asnjeher se kam kuptuar qe te ikesh eshte mire ) qe ikte dhe me linte me nje lot ne sy dhe me mall ne zemer me merrte malli per ate dhe pse akoma nuk ishim ndare...me duket sikur akoma qendron ne kete rere te lagur nga shiu i disa diteve me pare dhe te ngrohur pak nga dielli i djeshem emrat tane te mbyllur ne nje zemer dhe me duket sikur degjoj akoma fjalet e tua "emrat tane jane skalitur ne zemren e njeri tjetrit "...a thua te ishte e vertet por une ...sa te kam besuar ...me duket sikur degjoj zerin tend tek vrapon ne det dhe une tek te ndjek nga pas dhe pse fuqi nuk kam ,gjithmon te kam ndjekur nga pas gjithmon dhe gjithmon ti ishe nje pas para meje ...te shikoj tek vjen e me merr ne krah dhe me puth plot ndienje dhe me dashuri dhe une ndihem e sigurt ne krahet e tu ndihem e sigurt qe ti me do .jam e sigurt qe me ty perballoj cdo gje ne kete jete por se dija se dhe pa ty do e beja dikur mendoja se ti ishe forca ime sot them qe une forcen e kisha por kisha frike...papritur degjohet zeri i nje gabiani qe akoma ska ikur te fleje me tremb ky ze .
Sa qetesi qe ka tani degjohet vetem dallget qe me lagin kembet dhe era e detit qe me hy ne floke dhe me prek fytyren ndiej ftohte dridhem dua te iki por sdua te humbas nga syte imazhin tend atje midis dallgeve me ka munguar ky imazh me mungon ky imazh .Pse kam kaq frike te pranoj qe me mungon ,pse kam frike te pohoj qe ti je akoma princi i endrrave te mia .Thone qe kam ngeluar ajo vajza e pa rritur qe i beson akoma perrallave ndoshta kam nevoje ti besoj ketyre perrallave per tu munduar te eci perpara ndoshta kam nevoje ti them vetes qe dikur jo shume kohe me pare (dhe pse kane kaluar vite ) kam qene e lumtur kam qene une ajo qe vendoste per cdo gje dhe tani dikush tjeter vendos per mua .Te gjithe dine se kush eshte e mire per mua dhe cuditerisht une se di.
Me duket vetja gjithmon nje personazh i dyte asnjeher ai kryesori gjithmon ne pritje ...dhe kjo pritje ska fund ...ben shume ftohte dhe ndiej qe dikush me hedh kraheve nje shall qe te me ngrohi dhe me shtengon fort dhe une humbas ne kete shtrengim ndiej qe ky shtrengim me ngroh me jep(ti je ne cdo moment kur kam nevoje ti je ) ... shikoj qe ti atje ne thellesi zhdukesh ska me asgje ...ti me perkedhel floket dhe me shtrengon shume sikur don te me mbrosh nga cdo gje ...dhe nga ai imazh ...me shtrengon doren dhe fillojme e hecim gjate bregut te detit ...duart ,trupi ,gishtat dridhen nga kjo ere e ftohte nentori ....
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
... ulur buze deti veshtroj thelle ne thellesi me duket se atje thelle midis dallgeve te lehta dora jote tundet dhe me pershendet ...je po ai djali i viteve viteve me pare ai djali qe ikte ne kerkim te fatit te tij ikte per dicka me te mire(dhe pse asnjeher se kam kuptuar qe te ikesh eshte mire ) qe ikte dhe me linte me nje lot ne sy dhe me mall ne zemer me merrte malli per ate dhe pse akoma nuk ishim ndare...me duket sikur akoma qendron ne kete rere te lagur nga shiu i disa diteve me pare dhe te ngrohur pak nga dielli i djeshem emrat tane te mbyllur ne nje zemer dhe me duket sikur degjoj akoma fjalet e tua "emrat tane jane skalitur ne zemren e njeri tjetrit "...a thua te ishte e vertet por une ...sa te kam besuar ...me duket sikur degjoj zerin tend tek vrapon ne det dhe une tek te ndjek nga pas dhe pse fuqi nuk kam ,gjithmon te kam ndjekur nga pas gjithmon dhe gjithmon ti ishe nje pas para meje ...te shikoj tek vjen e me merr ne krah dhe me puth plot ndienje dhe me dashuri dhe une ndihem e sigurt ne krahet e tu ndihem e sigurt qe ti me do .jam e sigurt qe me ty perballoj cdo gje ne kete jete por se dija se dhe pa ty do e beja dikur mendoja se ti ishe forca ime sot them qe une forcen e kisha por kisha frike...papritur degjohet zeri i nje gabiani qe akoma ska ikur te fleje me tremb ky ze .
Sa qetesi qe ka tani degjohet vetem dallget qe me lagin kembet dhe era e detit qe me hy ne floke dhe me prek fytyren ndiej ftohte dridhem dua te iki por sdua te humbas nga syte imazhin tend atje midis dallgeve me ka munguar ky imazh me mungon ky imazh .Pse kam kaq frike te pranoj qe me mungon ,pse kam frike te pohoj qe ti je akoma princi i endrrave te mia .Thone qe kam ngeluar ajo vajza e pa rritur qe i beson akoma perrallave ndoshta kam nevoje ti besoj ketyre perrallave per tu munduar te eci perpara ndoshta kam nevoje ti them vetes qe dikur jo shume kohe me pare (dhe pse kane kaluar vite ) kam qene e lumtur kam qene une ajo qe vendoste per cdo gje dhe tani dikush tjeter vendos per mua .Te gjithe dine se kush eshte e mire per mua dhe cuditerisht une se di.
Me duket vetja gjithmon nje personazh i dyte asnjeher ai kryesori gjithmon ne pritje ...dhe kjo pritje ska fund ...ben shume ftohte dhe ndiej qe dikush me hedh kraheve nje shall qe te me ngrohi dhe me shtengon fort dhe une humbas ne kete shtrengim ndiej qe ky shtrengim me ngroh me jep(ti je ne cdo moment kur kam nevoje ti je ) ... shikoj qe ti atje ne thellesi zhdukesh ska me asgje ...ti me perkedhel floket dhe me shtrengon shume sikur don te me mbrosh nga cdo gje ...dhe nga ai imazh ...me shtrengon doren dhe fillojme e hecim gjate bregut te detit ...duart ,trupi ,gishtat dridhen nga kjo ere e ftohte nentori ....
Bionde na fute ne mendime te thella......sa shume ngjajne disa histori me njera tjetren.
shume e vertet
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
... ulur buze deti veshtroj thelle ne thellesi me duket se atje thelle midis dallgeve te lehta dora jote tundet dhe me pershendet ...je po ai djali i viteve viteve me pare ai djali qe ikte ne kerkim te fatit te tij ikte per dicka me te mire(dhe pse asnjeher se kam kuptuar qe te ikesh eshte mire ) qe ikte dhe me linte me nje lot ne sy dhe me mall ne zemer me merrte malli per ate dhe pse akoma nuk ishim ndare...me duket sikur akoma qendron ne kete rere te lagur nga shiu i disa diteve me pare dhe te ngrohur pak nga dielli i djeshem emrat tane te mbyllur ne nje zemer dhe me duket sikur degjoj akoma fjalet e tua "emrat tane jane skalitur ne zemren e njeri tjetrit "...a thua te ishte e vertet por une ...sa te kam besuar ...me duket sikur degjoj zerin tend tek vrapon ne det dhe une tek te ndjek nga pas dhe pse fuqi nuk kam ,gjithmon te kam ndjekur nga pas gjithmon dhe gjithmon ti ishe nje pas para meje ...te shikoj tek vjen e me merr ne krah dhe me puth plot ndienje dhe me dashuri dhe une ndihem e sigurt ne krahet e tu ndihem e sigurt qe ti me do .jam e sigurt qe me ty perballoj cdo gje ne kete jete por se dija se dhe pa ty do e beja dikur mendoja se ti ishe forca ime sot them qe une forcen e kisha por kisha frike...papritur degjohet zeri i nje gabiani qe akoma ska ikur te fleje me tremb ky ze .
Sa qetesi qe ka tani degjohet vetem dallget qe me lagin kembet dhe era e detit qe me hy ne floke dhe me prek fytyren ndiej ftohte dridhem dua te iki por sdua te humbas nga syte imazhin tend atje midis dallgeve me ka munguar ky imazh me mungon ky imazh .Pse kam kaq frike te pranoj qe me mungon ,pse kam frike te pohoj qe ti je akoma princi i endrrave te mia .Thone qe kam ngeluar ajo vajza e pa rritur qe i beson akoma perrallave ndoshta kam nevoje ti besoj ketyre perrallave per tu munduar te eci perpara ndoshta kam nevoje ti them vetes qe dikur jo shume kohe me pare (dhe pse kane kaluar vite ) kam qene e lumtur kam qene une ajo qe vendoste per cdo gje dhe tani dikush tjeter vendos per mua .Te gjithe dine se kush eshte e mire per mua dhe cuditerisht une se di.
Me duket vetja gjithmon nje personazh i dyte asnjeher ai kryesori gjithmon ne pritje ...dhe kjo pritje ska fund ...ben shume ftohte dhe ndiej qe dikush me hedh kraheve nje shall qe te me ngrohi dhe me shtengon fort dhe une humbas ne kete shtrengim ndiej qe ky shtrengim me ngroh me jep(ti je ne cdo moment kur kam nevoje ti je ) ... shikoj qe ti atje ne thellesi zhdukesh ska me asgje ...ti me perkedhel floket dhe me shtrengon shume sikur don te me mbrosh nga cdo gje ...dhe nga ai imazh ...me shtrengon doren dhe fillojme e hecim gjate bregut te detit ...duart ,trupi ,gishtat dridhen nga kjo ere e ftohte nentori ....
kur hyn kati gjithmone pres te lexoj dicka te bukur romantike qetesuese
Ah dylan , faleminderit ,por ndoshta me vone do frymezohem per gjera romantike sepse dita ime ka qene shume e ngarkuar sot.
Gjithsesi eshte Bionde ketu qe shkruan shume me bukur dhe mua me pelqen ta lexoj.
po kjo Biondja ka harru me shkrujt dreqi, ngeli gjithe kohes mbas burrit e mbas Dolce Gabit e na ka harru me na bo me qajt ne te shkreteve
Citim:
Po citoj ato që tha AngelDevil
po kjo Biondja ka harru me shkrujt dreqi, ngeli gjithe kohes mbas burrit e mbas Dolce Gabit e na ka harru me na bo me qajt ne te shkreteve
Citim:
Po citoj ato që tha Vizioner
Do jene duke iu dridhur Gishtat shume, dhe s'mund te shkruaj!
Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
...shejtane do te shkruaj nje dite vetem per ty...
A Toi mon amour
Je t'écris encore aujourd'hui pour te dire mon Amour et ma présence Ã_ tes côtés. Au risque de faire croire que je me répète, je te renouvelle mon Amour. Mon amour t'entoure constamment. Tu peux parfois ne pas le percevoir, mais je suis toujours Ã_ tes côtés, je t'entoure de mon affection. Au delÃ_ d'un sentiment superficiel d'absence, sache que je te quitte jamais; et comment te quitterai-je? En profondeur, je suis toujours lÃ_.
Plus tu entres dans cette perspective de profondeur, plus tu percevras la constance de mon Amour pour toi. Parfois, extérieurement, il peut te sembler le contraire. Mais est-ce possible? Est-ce possible que celui qui t'aime et qui est mort pour toi puisse changer d'avis ou cesser de t'aimer? Est-ce possible pour moi de changer de nature? Est-ce possible que je disparaisse? Non, je suis toujours présent Ã_ toi et mon Amour pour toi est constant. Je ne change pas d'avis et je ne change pas de comportement selon que telle personne soit plus méritante ou moins méritante. Je t'aime parce que ma Nature est d'aimer. De cette manière tu sais que je suis toujours présent Ã_ toi que je t'entoure de mon Amour, quelque soit ton comportement. Ne te fie donc pas au sentiment superficiel, mais demeure en profondeur, lÃ_ où je suis constamment.
Le plus court chemin entre deux points est la droite. Le plus court chemin entre ton cÅ“ur et le mien est mon Amour pour toi. Et j'aime toujours emprunter le chemin le plus court. Prends-le toujours, car il n'y a que bénéfice. Si tu t'attarde au doute, Ã_ la peur, Ã_ l'incertitude, tu fais un long détour. Je te suis constamment présent, c'est bien plus efficace de venir directement entre mes bras.
Ne doute jamais de mon Amour inconditionnel pour toi. Au delÃ_ des nuages qui passent mon Soleil brille toujours pour toi.
Perçois ce Soleil, au delÃ_ des nuages: tu sais qu'il brille pour toi. Plus tu le fixes, présent derrière les nuages, plus ta capacité de percer les nuages augmente.
Ta faiblesse ne me dissuade pas, au contraire, elle m'attire car j'estime que tu as encore plus besoin de mon Amour. Tes erreurs ne m'éloignent pas de toi... au contraire, car j'estime que tu as encore plus besoin de moi. Où que tu te trouves, quoi que tu fasses, quelque soit ce que tu ressens, souviens-toi toujours que le plus court chemin entre nos deux cœurs c'est l'Amour. Aies le courage et la confiance de prendre ce chemin direct. Ne t'attarde pas sur toi-même, ou sur d'autres impressions. Fixe mon regard, et viens dans mes bras.
Parfois j'ai l'impression que les humains se font un honneur de trouver des barrières entre leur cÅ“ur et le mien. Quel temps perdu, quelle peine perdue, et que de vies gâchées. Parfois, j'ai l'impression que venir directement Ã_ moi n'est pas dans l'horizon des possibles pour les humains. Est-ce trop beau pour vous? Est-ce par solidarité avec la misère humaine que vous refusez de venir Ã_ moi? Ceci n'est pas solidarité! C'est moi qui vous enseigne la Lumière. "Charité bien ordonnée commence par soi-même." On ne peut sauver quelqu'un qui se noie si on ne sait pas nager. Et nager c'est savoir rejoindre directement mon Amour; et ça s'apprend. Ceci ressemble au cas d'une personne qui a passé plusieurs mois sur un lit de maladie et qui doit ré-apprendre Ã_ marcher: ses muscles sont atrophiés et son équilibre en hibernation.
Commencez par vous aimer vous-mêmes. Et quel meilleur moyen de vous aimer, si ce n'est de voir et d'expérimenter mon Amour pour vous? Venez Ã_ moi, viens Ã_ moi que je t'apprenne Ã_ t'aimer toi-même du regard d'amour que je pose sur toi et de l'Amour que j'ai pour toi.
Je te prie de bien vouloir relire cette lettre. Demande Ã_ l'Esprit de venir enflammer ton cÅ“ur par les paroles de cette lettre. Je te découvre mon Amour.
Je ne te quitte pas. Viens dans mes bras, et écoute ce que mon cœur te dit. Ne regarde que moi.
Je t'aime de tout mon coeur
shpresoj qe dreqja di te lexoje frengjisht
ngele duke shkrujt per mon amour-in mi
te te jap 1 keshille futi trurit 1 OFF (pra beje O Fik Fare) e atij thuaji po ke b*the rri po je frikacak pirdhu anej nga ke dale
ika une nashti naten e mire mon amour
Citim:
Po citoj ato që tha AngelDevil
ngele duke shkrujt per mon amour-in mi
te te jap 1 keshille futi trurit 1 OFF (pra beje O Fik Fare) e atij thuaji po ke b*the rri po je frikacak pirdhu anej nga ke dale
ika une nashti naten e mire mon amour
Citim:
Po citoj ato që tha dylan
gja skam kuptu ma keq se te jete gjuhe e huaj angel
Citim:
Po citoj ato që tha AngelDevil
te kam thene une qe duhet te fillosh te mesosh shqip ti goce :p
po te thoja qe coje dashurine me pushime qe te jesh rehat .... me kuptove tani?
| Gjithsej 3 faqe: « 1 [2] 3 » Trego 136 mesazhet në një faqe të vetme |
Materialet që gjenden tek Forumi Horizont janë kontribut i vizitorëve. Jeni të lutur të mos i kopjoni por ti bëni link adresën ku ndodhen.