| Forumi Horizont | Gjithsej 23 faqe: « E parë ... « 12 13 14 15 16 17 18 19 20 [21] 22 23 » Trego 1128 mesazhet në një faqe të vetme |
Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- flash (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=4777)
Sa shume genjen kjo Lori 
Beson ti apo jo, s'kam c'te bej une
Mua me ndihmoi fakti qe shkruajta sepse ajo ndodhia ne pune me shqetesoi mjaft.
Lorieee po te kthej "pikturen e degeve" me kete proven time te mbremshme. Nje prove per te realizu Fluturat e Dalit me pastel. E nisa thjeshte si skice, por ndryshova rruges....
Te pershendes bella! 
Citim:
Po citoj ato që tha Katilesha
Lorieee po te kthej "pikturen e degeve" me kete proven time te mbremshme. Nje prove per te realizu Fluturat e Dalit me pastel. E nisa thjeshte si skice, por ndryshova rruges....
Te pershendes bella!![]()

me pelqejne shume shume ngjyrat, muah.
S'e kam provuar ndonjehere pastelin,si eshte e lehte? Kam provuar vetem charcoal ,watercolor dhe acrylic. Acrylic deri tani mbetet e preferuaura ime.
Pasteli per mua ishte per here te pare ketu tek fluturat dhe nuk eshte i lehte, nqs nuk ke nje orientim apo te kesh pare te pakten si punohet, sidomos per sfomaturat. Por nuk di te te them nese eshte me lehte apo me veshtire se sa acrelyc, watercolor apo charcoal, sepse une nuk kam punuar me to.
Acrylic-un ma kane rekomanduar edhe mua, ngaqe thahet shpejt, por tani per tani jam besnike e bojrave te vajit..
Kissje bejbiii
Lorie I love you
kati ta hongsha koshen
hhahah kur te shikova ne fakt shif ca mendova qenka dobsu kati aq shume sa dhe mishi ka fillu me ju var kerkon pak tul te mbaj formen
nejse foto ajo me raste qet defekte dhe qe sjan mos u merzit

Citim:
Po citoj ato që tha dylan
kati ta hongsha koshenhhahah kur te shikova ne fakt shif ca mendova qenka dobsu kati aq shume sa dhe mishi ka fillu me ju var kerkon pak tul te mbaj formen
![]()
![]()
nejse foto ajo me raste qet defekte dhe qe sjan mos u merzit
![]()
![]()
![]()
![]()

Citim:
Po citoj ato që tha kotka
Lorie I love you

I ben debatet e qarta ky. Te lezetshme gjithashtu.
raid, do ma kthesh temen ne teme debati?
sikur s'eshte per kete qellim ketu, po te duash hap ndonje teme vecant debati midis nje te krishteri ( une) dhe ateisti ( ti) dhe japim faktet e te dyja paleve.
S'kam kohe sot, kur t'gjej kohe mund te kthej pergjigje kesaj lart por s'te premtoj gje.
Nderkohe Rehab: The Overdose -the Battle Song
http://www.youtube.com/watch?v=akDt97AOEhg

Lorie, nuk kisha ate qellim. Por meqe permende debatin, sinqerisht mendoj qe debati eshte over keshtu ne pergjithsi. Religjioni eshte on its way out.
Ne Europe ka nja 100 vjet, ne Amerike po debatohet ne ditet e sotme, po nuk ka shpetim. Ne Lindjen e Largme, as ka pas ndonjehere religjion, ashtu si e koncepton ti. Ju ka ngelur Afrika dhe Amerika Latine, por nuk ka mundesi feja te rezistoje ne nje terren ku ka shkollim, perparim shkencor, moral etj etj.
Ah.. se per pak desh harrova mazllumet. Po hapen edhe ata, por do te kerkoje pak kohe.
Sorry lorie, but this is just too funny..
Citim:
Po citoj ato që tha raid
Lorie, nuk kisha ate qellim. Por meqe permende debatin, sinqerisht mendoj qe debati eshte over keshtu ne pergjithsi. Religjioni eshte on its way out.
Ne Europe ka nja 100 vjet, ne Amerike po debatohet ne ditet e sotme, po nuk ka shpetim. Ne Lindjen e Largme, as ka pas ndonjehere religjion, ashtu si e koncepton ti. Ju ka ngelur Afrika dhe Amerika Latine, por nuk ka mundesi feja te rezistoje ne nje terren ku ka shkollim, perparim shkencor, moral etj etj.
Ah.. se per pak desh harrova mazllumet. Po hapen edhe ata, por do te kerkoje pak kohe.


Ehe, akoma s'ka filluar debati. Filloni se Bill Maher, family guy, etj kane nevoje per material.. lol...
oh good, wonderful..
Kjo lindi
prej nje bisede me nje shoqe qe punon spitaleve per tu gjetur 'organ donors' dhe sesi ajo u flet familjeve te njerezve qe sapo kane nderruar jete per te qene te gatshem te dhurojne spitaleve ndonje organ te tyren.
Tek biseda jone a gjate ate nate gjeja qe me interesonte me shume te dija ishte procesi mbi 'grief.' Bisedat e shoqes time me familjet jane teper intense, me shume ndjenja qe perfshin njefare terapie qe une ndihem shume inadequate te ofroj. Pse? Nuk kam trajnim mbi kete gje. C'mund ti thuash dikujt qe ka humbur femijen, pjesetar te familjes, ndonje te dashur ? Nga njera ane i urrej klishete te tipit: Cdo gje ndodh per nje arsye. Apo me vjen shume keq per humbjen tende. Apo 'S'e imagjoj dot sesi mund te ndihesh.' Apo 'Bashkohem, me dhimbjen tende.'
Para disa muajsh ndodhi qe disa persona te njohur per mua humben njerez ne jete. Dhe keshillimi lindi prej fjales se Zotit ne Bibel, sepse nje komfort te tille qe japin pasazhet ne Bibel eshte vertet i vyer dhe i 'plote.'
Por me shume se kurre me ka lindur ideja sesi te keshilloj njerezit qe nuk besojne tek Zoti. Eshte teper ngushellues fakti qe Zoti eshte me ty ne cdo hap te 'the grieving process' per njerezit qe besojne ne te, por c'mund ti thuash dikujt qe nuk beson?
Si te kapesh fillin?
Disa gjera qe kam mesuar mbi grief teksa kam folur me miq qe kane pesuar te tille disfate eshte fakti qe eshte nje proces i gjate. Jo 1 vjetor, apo 2 vjetor, eshte proces qe eshte unik per individin. Per dike, grief, mund te zgjase gjate gjithe jetes se vet. Kam vene re qe njerezit kthehen jashtezakonisht emocional gjate asaj periudhe/ dite kur personi iku, cdo vit qe vjen: pervjetori i vdekjes i con njerezit te bejne lloj lloj ritualesh per te mbajtur kujtimin gjalle.
Kam mesuar qe ti pyes njerezit here pas here, pas 3 muajsh, 6 muajsh se ndodhise sesi ndihen. Shpesh here njerezit mendojne se ajo qe iku eshte ne te shkuaren, dhe pse duhet te hapen disa biseda..., por mendoj DUHEN pyetur sepse shpesh here njerezit arrijne te perloten ne fund te bisedes, akoma nuk jane 'resolved' me humbjen, dhe ehste e natyrshme qe nuk duhet te jene resolved. Eshte nje dhimbje qe do kohe te sherohet.
Mesova prej shoqes sime qe kur te pyes te fokusohem ne te tashmen , me problemet e se tashmes duke exploruar ndjenjat e tyre. Dicka tjeter e rendesishme eshte ti pyes te flasin per personin qe iku, mbresat, kujtimet dhe 'to sit with them and say nothing.' Shpesh here njerezit duan thjesht nje prezence, qetesi dhe KAQ. Pa bere komente tabloike me shpresen se do lehtesosh dhimbjen.
Grief therapy i am realizing is such a tender/sensitive topic.
Nje refleksion mbi c'ka me ka bere te ndihem inadequate
Qe prej muajit qe une dhe nje shoku im, H, u caktuam per te drejtuar nje grup beqaresh ne kishen time, une jam habitur akoma dhe me shume prej paaftesise sime per te drejtuar. Ka qene dhe vazhdon te jete nje eksperience qe me ka hapur syte sepse i shoh akoma me qarte gjerat qe bej gabim dhe meqe jam person qe monitoroj gjithcka perbrenda, jam perpjekur qe disfatat te mos me ulin moralin por ta marr veten me te qeshur akoma em shume se me pare. Te mos jem kaq e rrepte me veten se ne fund te fundit eshte hera e pare qe e bej kete gje dhe ne fund te fundit eshte proces rritjeje ne drejtim.
Kam lexuar shume mbi leadership dhe zakonisht me frymezon por kur gjerat qe lexoj i ve ne praktike e shoh se sa e veshtire eshte. Sepse te mesosh stilin e lidershipit te Jezusit eshte tu 'pervishesh mengeve dhe te marresh peshqirin per ti lare dhe thare kembet te tjereve.' ( ne menyre figurative por ne thelb eshte i njejti mendim).
TE DREJTOSH MIRE ESHTE TE SHERBESH MIRE, te kesh ne mendje dhe qellim sesi te ndihmosh te tjeret,te punosh per te permbushur nevojat e tyre.
Zoti ka nje sens humori te holle
sepse ne grupin tim te Bibles kam me shume shoqe qe jane mama beqare. Dhe duke menduar kete gje me ka bere te perballem me faktin se nuk kam idene me te vogel sesi tu sherbej nenave beqare.
Kam fituar nje respekt shume te madh per keto femra qe une njoh qe rrisin vetem femijet e tyre. I shoh me qarte nevojat e tyre emocionale per tu ndjere te mbrojtura dhe per te mbrojtur dhe luftuar per femijet e tyre. E shoh me qarte qe perballen me frikera qe une as qe i kam enderruar ne jeten time, e shoh me qarte qe jane femra qe dine se c'do te thote te sakrifikosh dhe qe dine te jene te forta dhe me plot risorsa. Jane reale.
Prej kesaj gjeje, qesh me veten time, dhe buzeqesh me Zotin dhe pyes: e c'mund tu mesoj une atyre? E si mund ti sherbej une atyre ? Jam une qe duhet te ulem ne kembet e tyre te mesoj njecike me shume mbi mencurine, disfatat dhe ecjen perpara, mbi kembenguljen, te gjitha keto cilesi shpirterore te vyera.
Por e di qe Ai ka nje plan, te shohim se ku do shkoj me te.
Shpresoj qe te jem me 'up to par' dhe qe te jem me 'humble' qe te mund tu sherbej me mire. Dhe lutja me ndihmon per kete gje, sepse te drejtosh per nga ana shpirterore, duhet te varem tek Burimi im shpirteror.
Perse,edhe pas kaq kohe
duke njohur miresine dhe faljen e Zotit, ka raste qe une akoma e kam te veshtire ta ler veten te bej gabime?
I am not expected to be perfect.
Mqs Zoti nuk pret perfeksionizem, pse duhet ta ve une, nje standart mbi standartit?
It's ok to fail- it should be ok for me to fail.
Let's fail together, right now, oh yeah 
Faje ,po ti nuk e di se per c'deshtim e kam fjalen une me siper. (ishte me shume per nga ana ime e komunikimit tim me disa njerez qe njoh)
Dhe ne fund te fundit, ideja eshte te pranosh per gjerat qe ke deshtuar, dhe jo te planifikosh te deshtosh qellimisht.
Mbaje ftesen per dike qe ndan te njejtat mendime me ty.
Sot: I wanna reach the greatest mountain....
A tja nis edhe une kenges mqs s'me punohet?
Po ja ta leme Zotin pak menjane....Qe te zbulosh dicka te re dhe origjinale, mund ta fitosh vetem me pune e perpjekie
, provo e prish dhe deshto. Ndodh se sa me shume kerkon aq me pak di e ne kete reagim-shtytje mbase rastesisht gjen nje tjeter te re. Rendesi ka qe gjate rruges pasuron eksperiencen dhe perkushtohesh totalisht. I ke vene re si luajne femijet me flluska? I ke vene re se sa me entuziasem dhe perkushtim i kriojne?
Japin maksimumin, krijojne potencialin e me pas fillojne e luajne me flluska te tjera.
Mu kujtua (flash, shume intriguese dhe thekthi fjala
) Ken Robinson ne nje konference te TED qe inkurajonte krijimin (nuk e di nese eshte fjala e pershtatshme per innovation) dhe krijmtarine (creativity). Shume i mrephte prezantimi...po e bashkengjit ketu.
Besoj se thithja e njohurise eshte nje gje, ku sot njohuria eshte pa para si ajri, por te inkurajohet deshtimi (apo arti sic thote Keni) eshte celsi per arritje me te medha mendoj une (se pastaj dalin copy-cats si ato aktivitetet neper Shqiperi)
Mqs ja kini nisur kenges mu kujtua nje kenge greke me titull ne qilar eshte thesari. Me duket se Keni do thoshte ne penelet eshte thesari
.
Ne nje qoshe te fshehur
me sy te trishtuar
Deshirat time shikojne si femije
Dhe mgjs e dine se c’kane arritur
mua s’me mjaftojne
Dhe i denoj gjithmone
Gjerat me te bukura jane aty ku ti nuk je duke pare
Dhe mrekullirat vijne pikerisht
kur ndalon te rezistosh
Gjerat e bukura sado qe t’i duash vijne rastesisht
Dhe mgjs kerkon neper maja
ne qilar eshte thesari
Endrat time ngjasin
me format e henes qe ndryshojne
I arrij e prape ikin akoma me larg
Dhe sa here rutollohem
Friket time luftoj
e filloj perseri nga e para….
Po pushoj pak, kam tre ore qe degjoj kto prezantimet ne TED, thnx Enigma
I listen to Tedtalk often on tuneln radio..
Innovation perkthehet risi, por cfare eshte kuptimi i vertete i kesaj fjale qe ne fakt eshte pak e perdorur?
Kosovaret e kane ne maje te gjuhes risine. Aq sa ndonjehere me vjen ti kap me domate qe perdorin fjale qe ne shqiptaret si kemi fare ne fjalor.
Me verte, ça dmth risi? 
Ahahahahaha tani e lexova qe e paska thene shelgu ahaha po as ai s'qeka i sigurte..
Citim:
Po citoj ato që tha Fajtori
Kosovaret e kane ne maje te gjuhes risine. Aq sa ndonjehere me vjen ti kap me domate qe perdorin fjale qe ne shqiptaret si kemi fare ne fjalor.
Enigme
10 minutat e para degjova te asaj videos. Do e degjoj me vone deri ne fund. Me kenaqi pa mase.
Me terheqin shume idete e folesit deri tani.
)))
te perqafoj.
P.S. ah ,when are we hanging out again? 
Citim:
Po citoj ato që tha Fajtori
Kosovaret e kane ne maje te gjuhes risine. Aq sa ndonjehere me vjen ti kap me domate qe perdorin fjale qe ne shqiptaret si kemi fare ne fjalor.
Prandaj fjala eshte bere salce domate. Eshte e perhapur dhe me plot ngjyra kameleoni. Besoj se i njejti koncept ka ekzistuar qe ne kohen e linjes se montimit te Fordit vetem se ne kete faze shfaqet me teper ne modelin e biznesit te nje tregu te ri (ku ne disa nga keto raste mereshin organizatat joqeveritare).
Lori - Flash me ben te kercej ne mendime dhe mos perqendrohem. Me shkakton ADHD
. Shikoje deri ne fund se ja vlejne keto prezantimet e TED (ja e konfirmon edhe Kurti
). Te sugjeroj dhe filmin Life of Pi, nje realizim fantastik si nga ana teknike por edhe nga trajtimi i subjektit. A must see.

Mua me trembin ateistet qe kane fuqi ne qeveri! Nese Losti, Raid apo Faja jane te ngarkuar ne fushen e politikes te japin dorheqje tani
. Kur fillojne keto diskutimet midis ateisteve dhe besimtareve ketu ne fh me duket si akuariumi e peshkaqeneve, nje qark i jetes plot dashuri. Duhet nje terapi ciftesh ne kete forum pak a shume si kjo me poshte. 
Citim:
Po citoj ato q� tha ~Enigme~
Mua me trembin ateistet qe kane fuqi ne qeveri! Nese Losti, Raid apo Faja jane te ngarkuar ne fushen e politikes te japin dorheqje tani. Kur fillojne keto diskutimet midis ateisteve dhe besimtareve ketu ne fh me duket si akuariumi e peshkaqeneve, nje qark i jetes plot dashuri.
Citim:
Po citoj ato që tha ~Enigme~
Mua me trembin ateistet qe kane fuqi ne qeveri! Nese Losti, Raid apo Faja jane te ngarkuar ne fushen e politikes te japin dorheqje tani.

Citim:
Po citoj ato që tha BIONDIA
Per Fajen mos u shqeteso se u luta sot ne kishe ndeza nje qiri, Losti ka shpirtin e vet qe e fut ke rruga e duhur Raid se njof mire po ja ndez dhe atij nje qiri.

Citim:
Po citoj ato që tha lorie
naah, e kane per hobby.
edhe mua me trembin ateistet ne fuqi. Kush ishte i fundit i tille?![]()
Nje reflektim i gjerave qe kane dale jashte kontrollit
Kete kohe, ne vend qe te ndihet ajo fryma " T'is the season to be jolly' me shume po ndjej 'T'is the season to be folly.' Kjo, e vene re ne realmin e punes. Nuk eshte se ndihem e surprizuar, sepse jam hasur shpesh me idene qe gjate festave njerezit kane nevoje me shume se c'do here tjeter per ndihme psikologjike. Festat disa i lumturojne ,e disa depresionohen me keq, sidomos kur gjate kesaj periudhe kane humbur njerez, apo takohen me familjare qe u 'trigger' te shkuaren, apo u rikujtojne qe nuk kane familje, ka nje mori rastesh dhe nje mori sfidash qe hasin.
Dhe prej kesaj, dhe prej shume faktoreve te tjere, s'ka patur dite apo nate ne qendren e krizes qe nuk ka patur kriza. Dhe sa sheshohet apo paqesohet nje , dalin te tjera dhe me vjen vetja sikur po luaj 'catch up.'
Javen qe iku u perlota perpara disa kolegeve te mi sepse disa vendime klinike ishin kaq te veshtira per tu bere. Kete jave, nje kolege e imja u perlot sepse x person preu me bisturi nje kembe. Dy jave me pare, nje tjeter koleg i imi parandaloi nje perdhunim. Zv menaxherja u perlot teksa para disa ditesh vrapoi te ndaloje nje vetvrasje teksa nje grua qe degjonte zera doli ne mes te rruges me shpresen per tu shtypur.
E perseri ndjej peshen e rende te fajit. Faj a po bej mjaftueshem? Duke ster-analizuar mundesite e te berit gjerat ndryshe, c'duhet te permiresoj, c'duhet te ndryshoj. Kam frike perseri te bej gabime ( edhe pse e di qe ne syte e Zotit jam e falur) kam frike te deshtoj serisht. Po sikur vendimi im per lene dike te ike prej programit mund te shkaktoj vetevrasjen e x personi. Po sikur prej ndonje vendimi tim klinik vendos qe x person eshte i pademshem per shoqerine, dhe pastaj diten tjeter ne lajme te degjoj per x school shooting, kaq te vrare, kaq te plagosur.
Duket se jemi ne brinkun e 'burn out' te 4 ne terapistet, dhe po perpiqem qe te inkurajoj ne njefare menyre, po perpiqem te vleresoj punen e tyre kolosale, edhe kur gjerat shkojne shume keq,sepse te gjithe ndihemi kaq te lodhur emocionalisht dhe fizikisht. Aq sa drejtoresha e programit na u lut qe te 4 te merrnim pushime.
Por me ka mbetur dicka ne mendje teksa po kerkoja ngushellim tek nje shoqja ime qe me beri te shoh me qarte limitet e mia. Ajo me tha nje jave me pare: Duhet te kujtosh se nuk ke per ti shpetuar te gjithe, ti nuk je ne kontroll te shume gjerave, nukeshte realiste ti shpetosh te gjithe, vetem Zoti eshte ne kontroll te gjitha gjerave, dhe eshte 'pride' qe te ben te kesh frike te deshtosh.
I have worked so much on being humble and not prideful, por gjithsesi e nxjerr koken gjithmone. Kam pershtypjen dhe bindjen qe nje person asnjehere nuk do e heq qafe vesi nqe eshte me shume se c'eshte (pride) por kam pershtypjen mund te hiqen shtrese pas shtrese qe te pakesohet ,te mos jete e dyndur.
P.S. ahhh here tjeter me duhet te shkruaj per dicka me pozitive. This post sucks!!!
I don't mean to scare you lorie but since you're my buddy i would suggest you be little more careful..
Sepse kam pershytpjen qe punon si kto social workers for some reason, dhe si psikologe!?
Nese shkon shpesh te ndihmosh njerz ne kto ghetto areas etc etc ku njerzit nuk jane ne terezi ne koke, duhet te behesh me pak humble, se ka shume savages nga kto grupe, edhe pse ti shkont t'i ndihmosh ato sdojn tja dijn..
Po lexoja nje artikull shume te hidhur tragjic per nje goce te re, social worker.
Flm per keshillen kurti.
Citim:
Po citoj ato që tha kurti
I don't mean to scare you lorie but since you're my buddy i would suggest you be little more careful..
Sepse kam pershytpjen qe punon si kto social workers for some reason, dhe si psikologe!?
Nese shkon shpesh te ndihmosh njerz ne kto ghetto areas etc etc ku njerzit nuk jane ne terezi ne koke, duhet te behesh me pak humble, se ka shume savages nga kto grupe, edhe pse ti shkont t'i ndihmosh ato sdojn tja dijn..
Po lexoja nje artikull shume te hidhur tragjic per nje goce te re, social worker.
S'jam e prere te perballem me drama.
Nuk merrem me femijet. As une s'do i perballoja dramat me femije. It's heartbreaking.
Por ke te drejte, duhen persona te vecante dhe me shume durim per kete lloj pune. 
No man is an Island!!
Kjo shprehje eshte permendur tek filmi “About a boy' nje film me nota filozofike ku tregon se nje djale beqar mendonte se 'every man is an island' dhe cdo njeri punon vetem per qellimet e veta personale dhe egoiste, duke dale me shume femra dhe duke ia thyer zemren atyre pas nje kohe te kaluar bashke. Me vone, ne jeten e tij futet nje djale I vogel qe s'e kish babane per te cilin djali beqar fillon te kujdeset. Dhe pasi I kish hapur deren e zemres nje personi (sic thote filmi) hyne persona te tjere ne zemren e tij qe ai filloi te kujdesej, apo te ndjeje njefare lidhjeje emocionale. Ky ishte fillimi I sherimit te zemres se tij egoiste. Filmi perfundon kur djali beqar eshte lidhur me nje vajze, kujdeset per dajlin e vogel dhe ben perpjekje qe nenen e tij beqare ta lidh me nje shok te tijin dhe keshtu nje familje e vogel mes miqsh krijohet dhe filmi perfundon me thenien “No man is an island” duke I meshuar idese sesa e rendesishme eshte te kesh lidhje me njerez te tjere, te krijosh nje familje tenden, te formosh raporte te shendetshme dhe qe kane nje kuptim dhe qellim. No man is an island- kjo thenie me eshte kujtuar shpesh ne shume raste ne jeten time te perditshme dhe ka konfirmuar akoma me shume sesa absurde eshte ideja se nje njeri jeton vetem per veten e vet. Kam bindjen e forte qe eshte nje iluzion, eshte enderr me sy hapur, u besojne nje genjeshtre te madhe kur njerezit pretendojne se gjerat qe bejne apo thone nuk do influencojne te tjeret, nuk do prekin palen tjeter. Eshte nje menyre naïve e te menduarit por me shume eshte nje menyre egoiste e te menduarit dhe akoma me thelle eshte nje menyre per te shmangur pasigurine dhe friken: frikes mos lendohesh, friken se do humbesh lirine iluzionare ndaj dhe pjesen emocionale e fsheh duke i mbajtur te tjeret ne distance dhe duke i 'perdorur' te tjeret. (si tek filmi)
Kjo thenie mu kujtua duke bere psikoterapi me nje burre qe vjen shpesh te programi im me te njejtin prezantim klinik ( probleme me alkolin, depresion, ide per te vrare veten, presion se do marr ndonje revole dhe do e ve perpara gojes) Dhe gjithmone flet per te njejtat gjera, ankohet per te njejtat probleme dhe shtron te njejtin plan vetvrases dhe me vone thote: S'e bej dot. S'kam guximin ta bej. Ndersa une, ngaqe kam degjuar te njejten histori per te 100 here, e kam te zorshme te dalloj ne do ta bej vertet kete rradhe apo eshte kenga e tij e zakonshme dhe e kam te zorshme te jem e duruar aq sa thelle perbrenda kam deshiruar qe ai te vendose njehere e mire. Heren e fundit vendosa ta shoh me nje sy tjeter kete gje.Teksa thoshte te njejten histori se s'kishte me shprese per te dhe do i jepte fund vetes, mu kujtua shprehja “ No man is an island” S'ka person qe eshte ishull i vetmuar. Dhe duke e pare per nje kohe te gjate ne sy i thashe se vdekja e tij do influenconte shume njerez si efekt dominosh, do influenconte ato pak veta prej familjes se tij, njerezit qe po e ndihmojne ate, stafin ne program dhe do me influenconte edhe mua. Se vendimi per ti dhene jetes fund, nuk eshte nje vendim qe prekte vetem ate por ishte pjese e dickaje me te madhe, e nje komuniteti qe donin qe ai tia dilte mbane dhe qe po kujdeseshin ne menyre genuine per te. Ai u perlot teksa une po e shihja me keqardhje. Por prej asaj dite kam menduar sesa shume pune kam bere per te ndihmuar te ndryshoj individin pa i kushtuar rendesine e duhur rrethit qe e shoqeron ate.
No woman is an island. Nga ana tjeter, me vjen se kam toleruar ne bisedat e mia me njerez te ndryshem gjera qe me kane bere te influencohem negativisht. Ankesat e njerezve, shprehjet dhe attitudes negative qe perdorin, duket sikur kane renduar zemren time me shume keto kohet e fundit dhe zemra ime nuk eshte aq e 'lehte' apo aq e embel dhe e cilter sa disa jave me pare. Pikepamjet negative, shpirti kritik,cinik dhe provokues jane si nje kancer qe shperhapet shpejt, rriten te padeshiruara dhe te demshme per shendetin shpirteror dhe oops, ne shpirt ne vend qe te rritet dashuria per Zotin dhe njerezit, rritet shqetesimi. Tolerimi i nje mekati kaq te vogel sic eshte pikepamja negative dhe shqetesimet, con ne nje influencim te madh. Nje molle e kalbur,mund te kalb gjithe te tjerat ne shporte. Per kete, me duhet te mos toleroj shume, me duhet te shprehem: Nqs nuk ke ndonje gje inkurajuese per te thene , me mire mos flit fare. Negativiteti, kritika pa baze dhe jo konstruktive, sidomos kur perpiqesh te drejtosh nje grup njerezish, rendon kaq shume, te dekurajon endrrat. Nga ana tjeter, pozitiviteti, besimi dhe kembengulja, te ben te luftosh dhe te shton mundesite per te fituar dhe arritur endrrat.
No man is an island, and no woman either. And so it is with me. Nje nga arsyet pse Zoti i kushton kaq shume rendesi njerezve te varfer, qe nuk kane, jetimet dhe te pastrehet eshte te shprehe se ka compassion per njerezit. Ne Bibel, identifikohet me ta teksa thote qe kur kujdesemi per te varferit,per ata qe nuk mund te flasin per veten, eshte njesoj sikur kujdesemi per Zotin. Dhe udhetimet apo projektet misionare qe jane bere me pare i kam konsideruar sikur une po ndihmoja ne njefare menyre Zotin. Por ajo qe ndodh shpesh ne te tilla raste eshte se kur ben nje perpjekje per te ndihmuar te tjeret, kthehesh e tjetersuar, ke ndihmuar veten. Eshte i cuditshem ky nocion qe nisesh te ndihmosh ata qe s'kane dhe ne fund te fundit ata te japin 100 here me shume dashuri, shperblim, dhe gezim se c'mund te jepje. Duket sikur sakrifica qe ben te trefishohet dhe besoj Zoti i meshon shume kesaj gjeje, jo qe une te shpetoj dhe ndihmoj te tjeret sesa te shpetoj veten time prej egoizmit. Gjithcka eshte e nderlidhur.
Nje inkurajim per Vitin e Ri. Nje shoqja ime u shpreh sot se kishte vendosur te shkoj dhe jetoj ne Honduras. Cdo vit ka shkuar nepermjet organizates Hope WorldWide per te bere pune vullnetare si fotografe ne shkollat atje, kete here nuk eshte thjesht nje vizite, eshte nje shperngulje per te jetuar atje dhe bere pune vullnetare me nxenesit ne shkolla. Dhe teksa ajo shprehet sesi jeta e saj po ndryshon kaq shume qe kur nisi te shiste gjerat materiale per te mbledhur fonde per te levizur dhe sesa e lire eshte ndjere prej eliminimit te gjerave te teperta,mua me shnderrit fytyra, mua me rizgjohen disa endrra qe kane fjetur per pak kohe, per tu ndezur me shume ne te ardhmen.
I am not an island. Kam nevoje te degjoj per histori te tilla qe me ndezin syte. Ne fakt me duhet te shkruaj histori te tilla me shume. Histori negative dhe drama ka kudo, mjafton te degjosh lajmet, mjafton te shpenzosh nje dite ne pune. Histori ku njerezit bejne nje 'extra milje' , qe tregojne forcen ,besimin, kembenguljen, dashurine per njeri-tjetrin ( sado cheesy qe mund te tingelloje) keto duhet te shkruhen me shume dhe prej ketyre, shpresoj te filloje nje domino effect qe une te inkurajohem te ndjek endrrat qe Zoti me ka vene ne zemer dhe te tjeret te inkurajohen te ndjekin endrrat e tyre.
About a boy Trailer
lorie kam pershtypjen me kete profesion qe ke, behesh me dhimbje koke shpesh.
. Ka raste.
Por heq kapelen per ato femra qe edhe punojne edhe kane femije. Te rrisesh femije te mire eshte puna me e rendesishme ne bote. 
Dhe me e veshtira, lori. Te rritesh femije te mire eshte daily challenge per cdo prinder. Ata na vene ne prove dhe na nxjerrin ne pah piket tona me te dobta dhe me te forta. 
Jam shume dakort.
There's no easy way out.
sa her lexoj ket temen flash cuditerisht me vetet mendja vetem xham i fshim qe do thot barlle gjithandej ssdi pse
mos ndoshta se jane shkrime te sinqerta?
Si e kalove Vitin e ri Dylan? Gezuar!
| Gjithsej 23 faqe: « E parë ... « 12 13 14 15 16 17 18 19 20 [21] 22 23 » Trego 1128 mesazhet në një faqe të vetme |
Materialet që gjenden tek Forumi Horizont janë kontribut i vizitorëve. Jeni të lutur të mos i kopjoni por ti bëni link adresën ku ndodhen.