Hostori te verteta qe na perkasin
Skllever te djegur nga deshira
per dashurite e medha qe humbasin
Dashurite e shenjta te murosin
brenda ne muret e shtepise
duke rilexuar letra qe dot si hedh
nga labirinti i nostalgjise
Genjeshtra te verteta duken
dhe jemi ne qe u besojme
ngaterrohemi me vetveten
kur dashurite perfundojne
Dashurite shojne e vijne
por te medhate mbesin ne zemer
Vuan perjete njeriu per to
se s'shuan dot nej emer
Zemren ne stomak pret
sepse e di qe genjeshtra jeton
Sa kohe e humbur pas tij
qe vetem genjen e premton
"Por jane dashurite e cuditdhme
qe te rrisin duke qeshur mes lotesh"
Ja dhe nje sa per te qendruar ne teme...megjithese editimin e kemi hak
