Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- Duke degjuar zerat brenda teje (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=6906)

Dera troket me force prape e prape. Shikoj oren. Eshte akoma shpejt per te ndrshuar turnin ndaj pa pike deshire cohem nga krevati.Me koken qe rendonte me shume se guri i Sisofosit capitem te hap deren. Avitem me pertese duke u bere gati te mallkoj gjithkend qe do te ishte nga ana tjeter e asaj dere dhe qe nuk po pyeste per deshiren time per te fjetur prej te cmenduri per te fjetur mbas ores 6 te mengjesit. Dera vazhdonte te trokiste dhe me dukej se nga momenti ne moment do te rrezohej ne toke per tu bere cope e therrime, por kjo natyrisht qe nuk po me bente te nxitoja. E hap. Nje marsian i veshur me kostum ngjyre kali po perpiqet te me thote dicka. cfare?! Ferkoj syte. Prit. Nuk qenka marsian. Qenka nje njeri i veshur sikur do shkoje ne zone te kontaminuar nga ndonje virus vdekje prures. Mendimi i fundit me kthejlloi, dmth aq sa mund te kthellohesha ne ato momente. Tingujt filluan te kthelloheshin dhe te shnderrohen ne fjale.
"Nuk e dinim qe kishte njerez keto. Po behesha gati te ikja. Nuk kemi kohe. Ju lutem, duhet te vini me mua ne kete moment. Cdo minute ketu eshte rrit probabilitetin e infektimit." Pashe nga vetja. Isha akoma ne te mbathura.
"Po vishem" thashe me ne fund dhe u bera te nisem drejt karriges te gjej pantallonat, por nje dorashke e zeze me kap per krahu dhe me terheq pas vetes.
"Nuk keni kohe." dhe me keto fjale e gjeta veten duke zbritur neper shkalle me te mbathurat e mija. Korridoret ishin te mbushura plot me vellezer binjake te mikut tim te ri qe me zgjoi nga gjumi. Te gjithe dukeshin te mbytur ne pune duke u vertitur lart e poshte me njeqind aparate te ndryshme te cilat i drejtonin lart e poshte ne heshtje.
Pa me thene asnje fjale apo shpjegim me hodhen ne nje cader plastike dhe filluan te me sperkasin nga te gjitha anet me nje lloj kimikati te lengshem i cili sic mesova me vone ishte nje lloj substance organike e lengshme qe lidhte nikelin. Nuk e dija qe nikeli qenka toksik ne forma te caktuara dhe bile goxha i rrezikshem per jeten. Mbasi dushit te pare mu desh te bej nje dush tjeter per tu shpelare nga dushi i pare. Dhe me ne fund mbas 30 min sperkatjesh dhe te teshtirash, miqve te paftuar ju mbush mendja qe nuk isha me ne rrezik per jeten. Po dridhesha nga te ftohtit duke u perpjekur te thaj veten sadopak me nje peshqir te vockel qe me zgjaten si per lemoshe, kur me ne fund dikush me zgjati nje batanie dhe nje kafe. Aq thjesht ai person ishte shnderruar neheroi im dhe e dija qe edhe nqs ky person do te me peshperiste ne vesh qe kisha vetem dy jave per te jetuar, perseri kisha per ta falenderuar. Ne ato momente po me vinte vertet keq per veten. Isha gati lakuriq, qull nga nje kimikat qe nuk e kisha idene akoma se cfare ishte, me koken qe me rendonte nga alkooli i nje nate me pare dhe gati po kthehesha ne blu nga i ftohti. E gjitha kjo mbasi vendosa ta kaloja naten ne laboratorin e shkolles dhe jo ne shtepi. Cuditerisht truri filloi te llogarite ne detaj probabilitetin qe dicka e tille te ndodhte. Mallkova veten dhe fatin tim. Nuk e kisha dhe aq problemin se mund te vdisja por qe dicka e tille te ndodhte ne mengjes heret. Duket sikur jeta ka vertet nje sens humori teper acarues per mua, mbasi gjera te tilla duket sikur jane te llogaritura deri ne me te imtin detaj. Ndoshta nuk eshte jeta ajo qe ben keto gjera. Ndoshta eshte vdekja. Ndoshta eshte ajo qe zgjedh momentet me acaruese dhe te pakuptimta per te te marre me vete. Ashtu ne mbathjet e tua te preferuara me nje smile face te madhe te verdhe mbrapa. Mbasi si duket nuk mjaftojne me forcat e natyres bashke me te gjitha luftrat, urine, semundjet per te shfarosur mjaft njerez nga ky rruzull per te arritur balancen e ciklit jetesor, por si duket vdekjes i duhet te perdore menyra te tilla tinzare qe ne oret e para te mengjesit. Nje valvul jo e shtrenguar deri ne fund, ligjet e termodinamikes, kundershtimi im i vendosur per te mos zbatuar disa rregulla te thjeshta sic eshte te nenshkruash emrin ne hyrja pikerisht per raste te tilla dhe udhetimi mbaron ketu.