Nene
Sonte ndjehem e vetmuar
si nje zog i strukur
qe akoma ska mesuar per te fluturuar.
Hap krahet te perqafoj
te puth fort te te shtrengoj
por ti je shume larg
ndonese ne zemer gjithmone je prane.
Oh sa shume do deshiroja
qe ne ket moment te kisha prane.
Koken ta mbeshtesja,mbi prehrin tend.
Sa do deshiroja ne kete moment
dora jote floket te mi perkedhel
Te degjoja zerin e embel
dhe nje fjale qe nga zemra rrjedh.
Zerin ne telefon kur ta degjoj
Nje lot nga syte me pikon
nje lot malli qe nga zemra buron.
Mall...mall dhe vetem mall.
Keto vargje ja kushtoj te gjitheve qe ndodhen larg familjeve te tyre dhe nga gjeja me e shtrenjte ne kete bote NENA.
