Godly character is always tested by 'fire'.
Ka kaq shume hapesire per te ndryshuar,per tu rritur,per tu permiresuar. Ndonjehere, aq shume sa kur i mendoj,i get overwhelmed per punen e madhe qe me duhet te bej.
Se fundmi jam ndeshur me kembenguljen perderisa se fundmi kane dale situata ne jeten time qe me eshte dashur te kembengul me shume.
Romans 5:5 ( e di vetem ne anglisht) perseverance builds character,character hope and hope does not dissapoint us because God has poured out his love into our hearts by the Holy Spirit ,whom he has given us.
Eshte interesante sepse edhe pse me eshte dashur te kembengul me shume ,gjithashtu e kam ndjere te nevojshme qe te pergatitem per faktin qe nqs gjerat nuk ndodhin ashtu sic dua une,atehere duhet te jem ok me kete gje,ndoshta duhet te zbrapsem. Nuk me pelqen aspak,zbrapsja, por ndoshta kjo venu nuk eshte ajo qe une duhet te ndjek. Ndoshta Zoti po mbyll nje dere ,per te me treguar qe ka dyer te reja qe une duhet ti shikoj. Gjithcka eshte ne kapjen e mundesive qe Ai paraqet perpara meje,duke i testuar fillimisht ne keto mundesira jane ato qe me duhet te nderrmarr.
Me kujtohet shprehja: Do your best and leave God the rest.
But when is your best ,THE BEST anyway? Knowing myself is a discovering process and i am sure i am capable of doing things I have never imagined doing. But I would not like to see myself being resilient for a long time and then quitting. I would not like to see myself quitting and when looking back at the big picture realizing that i was almost winning, i had almost made it,if i had just persevered a little bit more. Victory, the finish line, was just around the corner..... If i have to quit it needs to be for the right reasons.
Momentet me genjejne, ndjenjat me genjejne gjithashtu,jam njeri dhe ne fund te fundit jam femer dhe shpesh prej ndjenjave e gjej veten te interpretoj realitetin pak skewed,(nicely put
.Vetem kur i lutem Zotit, dhe jam ne gjendje te dal prej situates dhe ta shoh me nje kendveshtrim me objektiv dhe te fokusuar,mendoj qe s'eshte edhe aq e keqe situata ku jam,perkundrazi, eshte si nje vallezim ne ajer, eshte nje aventure qe mund te eci perpara ne cdo lloj drejtimi te mundshem dhe qe une as qe e kam idene se ku mund te me coje. E panjohura mund te jete e frikshme ndonjehere ,por e panjohura gjithashtu me ben te me shkelqejne syte. Nxjerr tek mua ne pah pasionin tim per Zotin, dhe pasionin tim per jeten. Dhe me pas kendveshtrimi dramatik qe mund te kisha kthehet ne nje kendveshtrim te mbushur me shprese dhe gati gati padurim.Duket sikur jam duke pare telenovelen e jetes sime: Cdo te ndodh me pas? C'ka thurur Zoti im per mua??
L.
------------------------
yeah kurti, 5 dhjetor, 2004 ishte dite shume speciale epr mua, ishte dita e pagezimit.