Po citoj ato që tha Vizioner
- Erdhe?,- me pyete me nje ze qe me shume i perngjante peshperimes!
I harron kristalet mbi tapet dhe ashtu, kembezbathur vjen drejt meje duke hecur mbi to!
Me afrohesh, dhe ne takohemi duke u perqafuar, si MIQ te vjeter. Ashtu sic takohen dy njerez qe kane vec nje ndjenje te paster MIQESIE. Dy njerez qe mendojne se i perkasin njeri-tjetrit, thjeshte si shoke qe i lidh dicka, dicka e pakuptueshme, dicka qe lindi pa kuptuar, dicka qe urojne te mos vdesi kurre, dicka qe i mban te jene aq afer edhe pse jane kilometra larg, dicka qe nuk ka emer te vecante, te jashtezakonshem vecse nje fjale; Simpati!
Musika kishte kohe qe kishte mbaruar. Sapo kishte rene muzgu dhe drita e Henes binte ne dhome, binte aq shume saqe dukej sikur dhe Hena gezohej me ne!
Dalim ne ballkon dhe ulemi tek dy karriket te cilat qendronin anash nje tavoline te vogel katrore. Nga nje Vaso ne mes te tavolines, ndjehej aroma e kendshme e Trandafilave qe ishin vene te fresket!
Kishim aq shume per te folur por, heshtnim. Hetshtnim duke veshtruar njeri-tjetrin dhe Hena na veshtronte ne!...
