Ketu pemet kane marre ngjyra nge me te larmishmet,te gjelbra,te verdha, te kuqe, portokalli,vishnje dhe kafe.Vjeshta eshte nje spektakel pemesh shumengjyresh. Vijne njerez nga vende te ndryshme qe te vertetojne se vjeshta ne New England eshte e magjishme. Kungujt e gdhendur ,te rreshtuar ne pragjet dhe shkallet e shtepive te pershendesin me fytyrat e tyre te shtremberuara.Po vjen Halloween. Me ndryshimin e pemeve,ndjej dicka tjeter.
The air feels pregnant with something really big and powerful about to happen.What else is God planning this time?
E shoh veten si Lucy e vogel tek filmi 'Kronikat e Narnies' kur pret qe te takoj luanin Asllan dhe thote: The trees...they used to dance.' Pemet po kercejne keto kohe...
Edhe pse shume gjera jane vene ne pune per te lindur kete 'magji' qe po vjen ( dhe kush e di se c'eshte ajo dhe kur mund te vije?) ndoshta do vije fiks pas 9 muajsh-duket sikur ndryshimi mund te kete filluar qe shume shume kohe me pare. Thjesht shenjat e para shihen tani,por mendja ime njerezore nuk i percepton aq thelle gjerat qe mund te kalojne pertej realitetit te dukshem dhe konkret. Zoti eshte gjithmone ne pune per ndryshim--une thjesht ndjek ate.
Kete here ndryshimi duket kaq i thjeshte,fitore e embel ,fitore e lehte.
kam patur shume raste qe me eshte dashur te punoj duke 'shtrenguar dhembet' per ndryshim sepse ndryshimi at times feels like you are pulling teeth. Por jo kete here. Shume gjera po ndryshojne keto kohet e fundit: mendja ime, proceset mendore, familja ime, shoqeria ime, kisha ime, komuniteti ku jetoj etj etj.
Se fundmi shume njerez kane studiuar Biblen dhe duke lexuar ate kane vendosur te bejne nje zgjedhje kaq te rendesishme per jeten e tyre : te behen te krishtere. Entuziazmohem prej kesaj gjeje sepse eshte nje ndryshim kaq i madh per nje njeri te behet i krishtere,nje ndryshim qe te transformon jeten( per mire sigurisht).
Vellai im i vogel ( qe s'eshte me i vogel tashme) me ate sigurine e tij te heshtur, qetesine e tij, mprehtesine dhe zemerbutesine e tij dhe maturine qe ia kalon moshes qe ka me inkurajon dita dites teksa tregon per studimet Biblike qe ben me shoket e tij te shkolles se vet. Dhe une me shaka ia bej: you look like an evangelist, even when you play ping-pong you look like one
( jo se ka stereotip per ministra- por per gallate ) Dicka tjeter qe me ka entuziazmuar eshte deshira e madhe qe kane pjesetaret e kishes te sherbejne ne komunitet.Kjo deshire eshte rritur shume.Mblidhen njerezit grupe grupe te sherbejne ne njefare menyre te varferit, te pastrehet, te moshuarit dhe cdo lloj nevoje qe shohin.
Me entuziazmon ideja qe jam ne Hope Worldwide board of directors dhe mezi pres qe te bejne me shume aktivitete dhe organizime per njerezit qe kane nevoje per ndihme.
Shoh gjithashtu sesi njerezit rriten akoma me shume ne godly character and integrity dhe meqe une s'rresht se shkruari per rritje dhe ndryshim( ndoshta edhe I annoy people with the same topic over and over again but prepare to be annoyed...bahaha
) dua te sqaroj qe perpjekja per nje rritje te vazhdueshme ne karakter eshte pjese e te qenit e krishtere. Don't get me wrong,it's not that you don't see change anywhere else and it's not an arrogant statement- i don't wish to come out like that. But Christians are called to be transformed according to the nature of God- they are to be godlike: self-controlled,humble, kind, bold ,courageous, gentle, pure,merciful etc etc. Christianity therefore is about self-actualization,which can grow any place any time. The notion of self is so elusive.The notion of improving yourself is what counts--self-actualization is always a process not a stop sign. And no offense to Abraham Maslow and his pyramid of needs with self-actualization on the top need and food and shelter on the bottom needs meaning that you can't be self -actualized unless you have food and shelter and basic necessities. The concept sounds interesting and helps only to a certain point. After that one realizes that self-actualization is not based on circumstances ,it is beyond circumstances.
Nje gje e fundit qe me ka inkurajuar se eshte ndryshimi ne Shqiperi. Me entuziazmon fakti qe nje grua e thjeshte si gruaja e Edi Rames te kete arritur aty ku ka arritur ,te kontribuoje per shoqerine Shqiptare ne menyre aq te fuqishme.
She thinks she is not going to change the politics in Albania. Politics is already being changed by her presence alone. I will make a point to read her financial/ economic/ transitional times journal articles about Albania. I feel encouraged by all this, it is like a breath of fresh air,freeing. The air feels like it's about to give birth,the tress are dancing, change is in the air, victory is right here, God is awesome.