Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Ditari (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=179)
-- flash (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=4777)

Part III

Perpara se ta le kete teme me duhet te ruhem mbi disa keqkuptime qe dalin:

1) Kenaqesi qe dikush ndjen se po i jepen komplimenta nuk eshte mendjemadhesi. Femija qe lavderohet se ka bere nje pune te mire, femra qe lavderohet prej te dashurit te saj per nga bukuria, shpirti i shpetuar qe Krishti i thote " Bravo te qofte " jane gjera te mira dhe duhet te jene te tilla. Sepse ketu kenaqesia varet jo tek personi yt por tek fakti qe ti ke kenaqur dike qe doje te kenaqje (dhe me te drejte). Gabimi fillon kur kalon nga te menduarit ' E kam kenaqur ate. Gjithcka eshte mire. ' ne te menduarit ' Cfare person i mbrekullueshem qe jam qe e kam bere kete gje.' Sa me shume kenaqesh me veten dhe sa me pak kenaqesh me levdaten qe te ben tjetri, aq me keq behesh si person. Kur kenaqesh komplet me veten, dhe nuk e can koken per levdaten ke arritur fundin. Ja pse vaniteti, edhe pse eshte nje lloj mendjemadhesie qe duket ne siperfaqe eshte ne fakt me pak e keqja dhe qe mund te falet me lehte. Njeriu vanitoz do levdata, duartrokitje, admirim jashtezakonisht shume dhe eshte gjithmone ne kerkim te tyre. Eshte nje ves karakteri feminor (ne nje menyre te cuditshme) dhe perules ( humble). Tregon se ti nuk je komplet i kenaqur me admirimin tend. I vlereson dhe i jep rendesi njerezve sa per te te lavderuar ty. keshtu Je ne fakt, akoma njerezor. Mendjemadhesia e vertete, e zeze dhe diabolike vjen kur i ul te tjeret poshte shume sa nuk te intereson se c'mendojne ata epr ty. Patjeter qe eshte shume e drejte dhe shpesh here detyra jone te mos i kushtojme shume rendesi se c'mendojne te tjeret per ne: nqs e ben kete per arsyen e drejte ( me nje fjale) sepse ti e quan jashtezakonisht shume te rendesishme se c'mendon Zoti per ty sesa te tjeret. Por njeriu mendjemadh ka nje arsye tjeter per shperfilljen e te tjereve. Ai thote: Perse duhet ta perfill opinionin e atij funderrine sikur opinioni i tij te ishte me ndonje vlere per mua? Dhe edhe nqs opinioni i tyre do kishte vlere, jam une njeri i tille qe skuqet prej complimentit te te tjereve si ndonje vogelushe ne kercimin e saj te pare? Jo, une jam nje personalitet i rritur dhe integruar. Cfaredo qe kam bere e kam bere per te kenaqur idealet e mia- ose konshiencen time artistike-ose traditen e familjes sime -ose sepse jam ' that kind of chap.' Nqs turma e pelqen kete gje, le ta pelqeje. Ata jane asgje per mua.' Ne kete menyre mendjemadhesia fshesh vanitetin sepse sic thashe disa momente me pare, djalli do qe te 'kuroje' nje difekt te vogel duke te dhene nje te madh. Duhet te perpiqemi te mos jemi vanitoz por kurre nuk duhet te therresim krenarine tone per te kuruar vanitetin tone.

2) Themi ne Anglisht se nje njeri eshte 'proud of his son' apo krenar per babain e tij, shkollen e tij, apo regjimentin e tij dhe lind pyetja ne e tille krenarie eshte mekat apo jo? Mendoj se varet se c'nenkuptojme kur perdorim kete fjale ' proud of'. Shpesh here, ne fjali shprehja 'proud of' (krenar per) tregon nje admirim te ngrohte per dike. Nje admirim i tille eshte patjeter shume larg e te qenit mekat. Por mund te nenkuptoje edhe kete gje ,qe personi ne fjale e ngre veten e vet prej babait te tij qe ka nje post te madh , apo se ben pjese ne nje regjiment prestigjoz' Kjo duket qarte qe eshte gabim, por edhe ky skenar do ishte me mire sesa skenari ku vete personi eshte mendjemadh vetem prej vetes se vete. Te duash dhe admirosh cdo gje jashte vetes tende eshte te jesh nje hap larg rrenimit shpirteror, edhe pse nuk do ndiheshim mire dersia do te donim dhe admironim cdo gje tjeter me shume sesa admirimin tek Zoti.

3) Nuk duhet te mendojme se krenaria eshte dicka qe Zoti e ndalon sepse Ai eshte i ofenduar prej kesaj, apo se perulja ( humility) eshte dicka qe ai e kerkon per te mbrojtur dinjitetin e vet- sikur vete Zoti te ishte mendjemadh. Ai as qe eshte i shqetesuar fare per dinjitetin e vet. Fakti eshte : Ai do qe ti ta njohesh ate: do qe te te jap Veten e vet. Dhe Ai dhe ti jeni kaq ndryshe sa nqs do bashkoheshit, ne te vertete do beheshe shume perules/e ( humble) - nje perulje me shume deshire, duke ndjere clirimin infinit qe vjen sepse ke hequr me ne fund gjithe shqetesimet dhe budallalleqet mbi dinjitetin tend qe ne fakt te ka bere te mos ndihesh ne paqe dhe te mos jesh i lumtur gjithe jeten tende. Ai po perpiqet qe te te perule ty ne menyre qe ky moment te behet i mundur ne jeten tende: te heqesh fustanin qesharak dhe te felliqur me te cilin jemi veshur te gjithe ne duke ecur si idiote te vegjel qe jemi. Do te doja te zgjatesha me shume mbi peruljen, nqs do kisha folur me shume do iu kisha treguar mbi komfortin, clirimin e ndjere teksa kemi hequr fustanin- duke hequr veten tone falso me gjithe ato ' Look at me' dhe 'Aren't I a good boy?' dhe me gjithe pozimet tona. Ti afrohesh peruljes, qofte edhe per nje moment, eshte si nje gote uji e ftohte ne shkretetire.

4) Mos imagjinoni se nqs takoni nje person shume perules ai do jete cfare njerezit mendojne per 'humble' ne ditet e sotme. Ai nuk do jete nje person qe duket si mos me keq, ,qe eshte gjithmone duke te thene ty se patjeter qe ai s'eshte agje. Ndoshta a shumta qe do mendosh per nje person 'te perulur' eshte se ai te la pershtypjen e nje personi te qeshur, te gezuar, inteligjent, dhe qe tregoi nje interest te sinqerte se cfare i the ti atij. Nqs vertet nuk e pelqen kete lloj personi eshte sepse ndihesh pak xheloz sesi nje person i tille mund ta gezoje jeten kaq lehte. Ai nuk ka per te menduar mbi peruljen, ai nuk ka per te menduar mbi veten e vet aspak.

Nqs ndonje do qe te rritet ne perulje, une mendoj se mund ti them atij hapin e pare. Hapi i pare eshte realizimi qe ai eshte krenar. Dhe ky eshte nje hap shume i madh. Asgje nuk mund te behet perpara pohimit te kesaj gjeje. Nqs dikush mendon se eshte ne rregull ( jo krenar) atehere vertet, eshte duke genjyer veten.

(END)