Forumi Horizont (http://www.forumihorizont.com/index.php3)
- Bota e re poezise (http://www.forumihorizont.com/forumdisplay.php3?forumid=337)
-- Nga cili kënd ta shoh sërish dashurinë...? (http://www.forumihorizont.com/showthread.php3?threadid=9732)

Poezi Dashurie Të Shkruara Me Lotë E Dhembje...

-------------------------------------------------------------------------------------
( Loti dhe dhembja janë simbole të dashurisë për mua që më mbetën si kujtesë e vjetër për ty...)





KAM ËNDËRRUAR...


Kam ëndëruar shkëlqimi i dellit të jesh
Urata ime kurrë nuk u plotësua
Shpresat e mia i ngulfate përgjithëmonë
Ti kur ishe kalliri i papjekur në rini
Ulërima jote malet i shurdhëroi
Adhurimin tim padashje e përdhose
Rëra nga deti në shkumë u shëndrua
Dielli e humbi shkëlqimin e tij
I hubmur në thellësin e qiellit
Lulja më e bukur mbeti në shkretirë
Eh sikur të lindësha edhe njëherë
Natyrës bukurinë do t’ia shtojë
Ëndrrën e ëndrrës do t'a rikthejë
Sërish dielli shkëlqimin do ta kishte
Sonte do të kënaqem me rreze të hënës
Imagjinatën e parealizuar do ta imagjinojë
Me te tërë natën do të qëndrojë
E në mëngjesë ta fillojë jetën e re.


Lexoni vetëm shkronjat e para vertikalisht dhe do ta kuptoni...



** ** **



ISHULLI I DASHURISË


Ditë e bukur vere
Më mashtrove edhe kësaj here

Oh i madhi Zot deri kur do të më mashtrosh
Athua je ti ai që edhe lumturinë do të shuash?

O i madhi Zot kur do të të harroj?
KURRË, KURRË, KURRË!

Me ty më qeshte zemra
Edhe kur ajo qante...

Me ty më ngrohte dielli
Edhe kur biente shi...

Ty të besoja,
edhe kur më gënjëjshe...

Me ty bisedova,
edhe kur ëndërrova...

Me ty isha më e lumtura në botë
Tash pa ty mbeta si jetim i shkretë
Vetëm me dhembje e lotë...


** ** **


SYTË E TU...

TI MË THE HARROI SYTË E MI
SE NUK KANË MË PAMJE NJERZORE,
TI MË THE HARROI SYTË E MI SE MË TRISHTOJNË.
E UNË NUK DUA T'I HARROI;
I KAM DASHUR SYTË E TU
EDHE PSE NUK
KANË PASUR KURRË SHIKIM NJERZOR!

VETËM SYTË E TU
SONTE DUA T'I PUTH O SHPIRT,
E T'I KTHEJ VITET PAS,
VITET QË T'I KAM KUSHTUAR TY,
VITET QË U DHASH SYVE TU DRITË...


I DUA SYTË E TU DHE NUK TRISHTOHEM
T'I SHIKOJ SIQ MË THUA TI,
AS TASH E AS KURRË,
SE E NJOH ATË SHIKIM...
MOS MË THUAJ T'I HARROJ,
SE KURRË NUK MUNDEM!


** ** **


MOS MË IK ME ERËZËN E MALIT


Thurret ëndrra me pamjen mbi bar
Me rini gazmore e me ëmblësi
M'u në mes të saj me shfaqet ai si ylli i parë
Më afrohet me trëndafil në buzët e tij qershi
Duke derdhur buzëqeshjet si stoli me ar
Në skajin e blertë që e lan pasdita me shi
Tash nga kopshti përhapet bukuria e paparë
Mbulon apolloninë e rrënuar e hallin e strukur
Si lulet e fushës djerrina e ara
Hapet çdo shteg i ëndrrës e ai vjen
I lehtë flutur...

I dal unë përpara
A erdhe...
Ai më thotë po shkoj tash
I them zë pak vend në këtë çerdhe
Më thotë ai po unë të pashë...

E merr udhën ai bashkë me erën
Me shpresë se do të kthehet
Do të më kesh pranë thotë me pranverën...
E posi qelqi nga gur i një çapkëni ëndrra
Më thehet
Ai tretet në elegjinë time hipur në erëzën
E malit...
Mbetet ah ...mbetet heshtja në kullën time
Të bredhë
Ta ruajë anën e zezë që i shkakton gocës ikja
e djalit
Ta ndezë e t'i japë figurës me një derdhë
Më mbetet koka mbështetur në faqen
e fatit të zi
Me shikimin kah rëra e pafund që mbush
shpirtin tim të ri...


** ** **


S'MUND TË VIJ ME TY


Ti më vjen mbështjellë me kinda paqartësie humbur
E më sillesh krekosur si noti në sheti
I fërkon sytë të më gjesh mua lart...

Shikon papërcaktueshëm ti
Po e shoh se s'ta kap syri yllin e mëngjesit
Ende sillesh kohëve të kuqe
E më flet për bukurinë nga rruga
Pastaj më fton të rrimë
Me fjalët e zbrazura të dua
Hajt të pushojmë nën hije të arrës
Më thua
Derisa je i zënë me varrimin e viteve
Rrugëve të verbëra të botës
Ti më fton nëpër evropë
Ta bëjmë një sheti vetëm ne dy
Nga Gjermania ta mbrojmë Atdheun
Ndoshta do të dëshpërohesh sy shkruari im
Por unë s'mund të vij me ty
Shkova mbi këtë re të bardhë
T'i shoh gjurmët e kadmit plak
Atje të shkoi koha më ka ardhë...


** ** **


KËNGË MALLI


Unë erdha atje,
por ti nuk ishe…



Zëri yt si akord violine
pat humbur në shushurimën
e gjetheve të fundit



Uji i lumit vuvurinte
si një sinfoni e trishtë
dhe gurët që rrokullisëshin nëpër të
dukej se godisnin dhembjen time...



Unë erdha atje,
por ti nuk ishe…



Shëtiste brigjeve veç vetmia ime
duke kënduar këngë të përmallshme
me një timbër si të zërit tënd.



Unë erdha atje,
Erdha!
E ti më nuk ishe...



** ** **

( Vetës)



THYERJE


-Do të vazhdosh të derdhesh ende ata lotë
derisa shpirti të të thahet si gjethe vjeshte
mbetur mjeranë maje një peme
në rrezik për ta rrëmbyer një erë parandjenje?!



-Ndihem bosh
as s'kam parandjerë, as s'kam ëndërruar
thërmuar mijëra copa si kristal i thyer
ngado shoh vetëvetën të pasqyruar...


** ** **


DUKE TË TË PRITUR


Miliona shekuj këngët i këndova
duke të të pritur
i vura notat në pentagramin
e dashurisë
për të hedhur valle
në përjetësi
me shpirtin e njomë përbrenda

Shtatë palë ëndërrat i thura
e ish'thura
nën hijën e mungesës tënde
qielli sikur përgjysmë u qa
merr flakë të gjaktë
ditët i palosa plotë me mallë
në mendje pikturova shpirtin tënd

Mëngjeseve të bardha
duke të pritur
gjurmët e fantazisë më shpjerën
deri te gjokset e guacave
i m'plaka netët e vetmuara
bashkë me margaritarët.

Duke të të pritur vetëm ty...!?


** ** **



PRITJA NË HESHTJE


Në këtë natë pa gjumë vetëm heshtja më shoqëron ,
humbas në kujtimet e mia e zemra ty të kërkon ...
Të thërras ty i dashur e më përgjigjët heshtje:
pra , shoqërohemi ne dy,
heshtja dhe unë ... vetëvetja !...

Shoh hënën në qiell dhe rrezet e saj s'i shkëlqejnë,
unë i lusë ato që ty të të gjejnë ...
E lusë te bukurën hënë një dëshirë të ma plotësojë ,
që të dashurin tim pranë t'ma dërgojë ...

Papritmas hëna u zhduk humbi edhe ndriçimi ,
e unë kisha harruar se po vije agimi .
Agoi mëngjesi kudo zbardhi drita ,
me rrezet e diellit i dashur të më vije të prita!...

Por kotë të prita se ti nuk erdhe ,
e unë mbeta e vetmuar si një zog shtegëtar,
e mbyllur në çerdhe...
Prapë shoqëria e vjetër pritja , heshtja ...
dhe unë ... vetëvetja !...
E unë sërish pyes vetën në vetmi,
vallë , kur do te bashkohemi UNË dhe TI ?!...



** ** **



NETËVE TË ÇMENDURA TË VERËS


Sa herë në netët e çmëndura të verës,
Kemi ëndërruar për gjëra që kurrë nuk do t'i arrijmë.

Sa herë në netët e çmëndura të verës, kemi ecur nëpër rrugë të magjishme,
Që treteshin me shkumë pas hapave tanë,

Sa herë kemi shëtitur lakuriq nën shiun xixëllues të yjeve,
Netët e çmëndura të verës.

Të kujtohet kur flinim bashkë ato netë të mrekullueshme?
Puthjet e nxehta që ngjanin si petale mbi trupat tanë,
Gishtërinjtë e lodhur nga eksaza, që diçka kërkonin nën gjunjët e dashurisë,
Mushkëritë e mbushura plot me ajrin e kristaltë të përjetësisë së panjohur,

Dhe troku i lodhur i yjeve, që ndihej diku larg nëpër natë,
Gjithmonë dhe më i ngadalshëm, më i ngadalshëm më i ngadalshëm...

Ah ato netë,
Kemi prekur gjëra të magjishme dhe të palejueshme
Nën dritën e argjendtë të hënës,
Jemi shtrirë në bregun e detit,
Dhe e kemi lënë atë të na përqafojë me dallgët e ebanozta,
Që të mundnim të kuptonim misterin e pfund të vdekjes.

Sa të frikshme,
Por dhe sa të ngrohta, të magjishme,
Transparente dhe shkëndijore ato përqafime,

Të ndiesh se brënda trupit tënd,
Fshihet një shpirt i heshtur por i gjallë,
Që merr frymë me shpejtësi dhe padurim nga ankthi i të panjohurës,

Të ndiesh se brënda zemrës tënde fle një zemër tjetër,
Akoma më e madhe dhe mrekullisht e bukur,
Që rreh vetëm në çastet e mistershme të dashurisë dhe të ringjalljes,

Të ndiesh se jeta nuk ka vetëm formën tënde,
Ajo ka formën e heshtjes, yllit,
Ose të fijeve të barit, që mund të jesh dhe ti nesër,
Dhe sido që të ndodhë, ti do të jesh i pavdekshëm.

Të mundesh të kuptosh të gjitha këto dhe të buzëqeshësh,
E pastaj të shtrihesh e të flesh me çiltërsinë e një fëmije,
Duke u bërë gjithmonë dhe më i pastër, më i thjeshtë e hënor,
Si një flutur e madhe e kristaltë.

Ah, ato netë të çmëndura të verës...


** ** **


NËN SHI


Një natë kam qënë e trishtuar,
E fshehur në një pus të errët.
Atë natë ti nuk ishe me mua.

Të prita.

Gjithnjë dhe më e dendur rrjeta e trishtimit në sytë e mi,
Gjithnjë dhe më të kuqe gjethet që binin.

Të prita.
Nuk erdhe!

Shiu binte e binte papushim,
Thoje se qindra xhuxhmaxhuxhë të vegjël suitjanë,

Nga qielli i ftohtë,
Derdhnin kovat e tyre mbi fytyrën time të ngrirë.
Pastaj lëkura e pemëve u bë e bardhë,

Pastaj dhe bari,
Pastaj dhe frymëmarrja ime u bë e bardhë, e bardhë,
Sikur të isha në një natë të mallkuar fantazmash gotike,
Ardhur nga ëndrrat e frikshme.

Ora kaloi,
Ti nuk erdhe.

Xhuxhmaxhuxhët ikën të trembur,
Zogjtë u futën në foletë e tyre dhe ranë të flenë pranë e pranë.
Në ikje, shiu binte mbi supet e mia, i rëndë, i rëndë...
E ti nuk më erdhe
Por ndashtë!



** ** **



PSE KËSHTU?


Lamtumirë për herë të fundit
Kthe kokën edhe njëherë
Më kurrë s'do të takohemi
As në vjesht e as në pranverë
Lamtumirë kur t'më thuash
Dorën fort shtrëngoma ti
Mos harro t'më vërshtrosh
Edhe njëherë drejt në sy...
Lamtumirës po i afrohet
Qasti i fundit i së vërtetës
Kisha dashur në atë moment
T'i them lamtumirë edhe jetës
Kurrë se kam menduar
Këtë çast të rëndë e tragjik
Kurrë s'do të kisha besuar
Se ty të kam vërtet armik
Pasi që nuk më dashurove
Përse më plagose
Me shigjetat e dashurisë
Përse ma more gëzimin
Përse m'i ndalove
Ëndrrat e rinis
Askush në këtë botë
Mos përfitoft
Kesi fati të zi
Ndërsa ti u përvlofsh
Me tjetren dashuri
Nuk do të ketë më fjalë
Që shpirtin tim
Të ma ngushlloj
Më mirë tashë të vdes
Se sa akoma
Të jetoj.!



** ** **


NJË NJË ÇAST MALLI ...

Sa shumë mallë, sa dëshpërim, sa vuajtje, sa shumë dashuri ndjej për ty sonte, në këtë natë i dashuri im... Sonte ëndërrat dhe kujtimet për ty i kam këtu grumbulluar në shpirtin tim në zemrën time të përlotur. Më beso ndihem e vetme në këtë botë të madhe e humbur si një e huaj, ku në errësirën e harruar dhe e hidhur në një qoshe pa skaj. Mes ëndrrash që dikur i pata, që jeta m'i ka afruar njëherë kur isha me ty, e ndjej vetën të dëshiruar për pak çaste, e për pak ngrotësi, e për shumë dashuri, tani në zemrën time mbretëron acari që më ngriu zemrën, e bëri akullë! Sonte shoh një dorë që s'më bindet, shoh dy sy që të kërkojnë, i dashuri im dhe ndjej një zemër që ndoshta s'më përket mua, ndjej dashuri që më përbin krejt trupin dhe pastaj shpirtin, mendimin, gjakun, nervat dhe çdo qelizë të qenies time. Ti ndoshta imagjinon çdo të thotë të duash dikend në heshtje, në këtë largësi të mallkuar, të mendosh dhe të kalosh ditët përgjysëm.
Të jetosh çdo çast kur një pjesë e qenies tënde jeton larg dhe aq më keqë kur e di që s'të përket aspak. E ç'rëndësi ka për mua, veç ekzistencës tënde. Vetëm njëherë të jem me ty të qëndroja një minutë, atëherë e kisha lutur Zotin që të vjenë dhe le të më merr në atë botën tjetër, sepse asaj bote i takoj pa ty !!!
Eh, sa e sa orë e ditë më ikin duke të menduar ty, netëve përpilitem dhe ndjej shtërngimin në zemër, lotët më rrjedhin pa pushim deri sa bien rrezet e diellit mbi dritaret e dhomës sime, atëherë lotët teren nga ngrohtësia e rrezeve mbi fytyrën time. Fytyra jote trazon çdo gjë në shpirtin tim, më ngacmon fantazinë. Ngado që po i hedhi sytë më duket se të shoh, shoh atë buzëqeshjen tënde magjepëse ato buzë të ëmbla, ata sy të shkruar. Ngado që e hedh dorën të parfytyroj se të prek. I prek ato flokë tua, atë trup të bukur mendoj se jam e ulur mbi prehërin tënd dhe ngadalë më perkëdhelë... Vallë ç'ti bëj tani shpirtit që të do pranë dhe s'të ka... Ohhh... ZOT SI NUK ERDHE TË MA MARRËSH KËTË SHPIRT QË TË MOS VUAJ MË? Ç'ti bëj zemrës që brenda saj qëndron vetëm ti? Ti që je e vetmja rrënjë e mbijetesës së saj! Ç'ti bëj syve që ndjejnë mallë e duan të të shohin dhe derdhin vetëm lotë pa ndalë! Ç'ti bëj vetes sime që është dashuruar marrëzisht pas teje? Jam unë që të thërras me zë te shurdhër dhe vuaj brenda vetës këtë dashuri. TË DUA me shpirt.
E dashuruar si sot do të mbetem pas teje përgjithmonë. Dhe nëse kam lënë diçka tek ti, një ndjenjë të vogël dashurie apo respekti, të lutem mbroje, mos e fshij nga kujtesa jote! Unë do të dua deri në përjetësi vetëm ty dhe këtë fjalë do e mbylli brenda në shpirtin tim dhe kurrë s'do ta tradhëtoj veten time. Nësë do të më marrë malli për ty do ta gjej, ta shuaj në skutat e kujtimeve të mia që i ruaj të pastra. Ty, për ty dhe vetëm ty....!!!


** ** **



VETËM TY SYTË E MI DO T'I FALI....


Ti je një lotë që pikon në mua,
Ti je një lotë i nxehtë valë,
Një lotë i patharë që shumë e dua,
Kur pikon çdo dhembje m'i n´dalë...

Ti je lotë me plotë hidhërim e gëzim,
Cdoherë pikon i bukur si kristali,
Që kurrë s'pushoj në syrin tim,
Vetëm ty sytë e mi do t'i fali...

Ti je një lotë shumë larg nga unë,
Nga sytë e mi kurrë nuk u trete,
Ti je ai loti që e dua shumë,
Në zemër gjithmonë më mbete...!!!


** ** **



" TI JE LOTI QË MUA M'I LANË SYTË "


Ti je drita që natën ma bën ditë,
Ti je loti që mua m'i lanë sytë,
Ti je larg si një ë´ndërr që më vjen,
Zemrën time pa pritur e rrëmben...

Ti je një lotë i vetmuar për mua,
Ti je një lotë që në sy më ndalet,
Ti je lotë zemre që kurrë nuk u shua,
Vetëm ty tash zemra të falet...

Më fal se ndoshta po të lëndoj,
Me fjalët që tani po t'i shkruaj,
Me këtë vetëm deshta të tregoj,
Se kur të takoj ty harroj që po vuaj...!



** ** **



" SI S'TË DUA PAK MË SHUMË..."


Unë të dua përtej vdekjes,
Ashtu të dashuroj unë,
Edhe prapë s'ia fal dot vetes:
"Si s'të dua pak më shumë..."

Përtej vdekjes, përtej botëve,
Atje ku nis një jetë tjetër,
Ti që më rri mes engjujve:
"Si s'të dua edhe pak më tepër..."



** ** **



"MË FAL QË TË DESHTA DHE TË DUA SHUMË..."


Cdoherë të thash se shumë të dua
gjersa një ditë ♥ zemra t'u ndal
ty papritur të mori vdekja
e unë mbeta pa të bërë hallall!

Më fal që ende unë ty të dua
më fal që tash vdekjen edhe unë kërkoj
por kështu te Zoti i madhë qenka shkruar
se veç e vdekur mund të të harroj!

Për çdo mëngjes kur nga gjumi zgjohem
emrin tënd të bukur e thërras
e di se tash gjindesh në një botë me shumë lule
e kjo më bën që unë vetveten ta vras!

Më fal që pas vdekjes tënde
tani për ty që po shkruaj
por zemra ime s'pushon dot
sepse e ka vështirë të mos vuaj!

Më fal që të dashurova tepër
dhe tash më afër s'të kam
se di, pse më le mua n'këtë botë vetëm
sa shumë deshta edhe unë pranë teje të jam!

Më fal që s'jam tash atje me ty
por kështu qenka shkruar
ti pa mua në atë botë
e unë këtu pa ty më mungesën tënde duke jetuar
me plotë dhembje e lotë!

Më fal...?!



** ** **



"LULJA"


Një lule e mbolla
dhe me lotë e ujita,
më shumë vaj e vuajtje
lulën në kopsht e rrita.
Lulja ngjyra ngjyra,
për çdo ditë po rritet
nga dashuria që ka për ty,
e mua s'po më pritet!
Lulja veç po rritet,
fare s'po më kupton,
thellë në zemrën time se çka po më mundon?
Atë lule do ta rriti, do e bëj të madhe,
do të rri edhe unë akoma në pritje,
me plotë mërzi dhe halle,
edhe pse kjo lule s'më kupton dot,
por unë do vazhdoj ta rrisë,
do vazhdoj ta ujisë,
me dhembje e lotë,
s'do lejoj që të vyshekt kurrë,
edhe pse u vyshka unë...!!!



** ** **



NJË LULE PËR TY...



Që atë ditë
një lule e mbjella vetëm për ty...
thellë në trupin tim
edhe thellë në zemrën time tani.
Veç nga gjithë tjerat
në kopshtin e saj
ku lindën kujtimet, dëshirat
ëndërrimet...
E ti nuk e beson dot
s'e beson dot asnjeri
sa e ndjejë, si më vije
si më deh aromë e saj
njomur nga Lotë Dashurie...
E unë çdo çast, çdo natë
me rrahje zemre pres, dëgjoj
kur do të vish i dashuri im
lule e shpirt ty t'i dhuroj
ty Engjull i jetës sime
plotë shpresë e gëzim...
Ty që shumë të dua
ty shpirti im
vetëm ti je për mua
me ty dua të jetoj edhe në amshim...!



** ** **


"S'MUND TË SHKRUAJ LETRA DASHURIE"


Larg jemi sa larg
Një kohë në mes na ndan
Vijat e fytyrës sate s'i qartësoj në kujtesë
Njerëzit që i duam s'i parafytyrojmë dot
Bëj të të shkruaj letra dashurie
Por fjalët mikluese më mungojnë
Sikur çdogjë më duket kot
Bën të ftohtë
Të veshura fjalët trashë me petkun e ashpër
Si dimri që futet pabesisht nën palltë
Të ndjej çmendurisht të ndjej
Fjala " të ndjej" nuk më mjafton
Sa borxh u kam ngelur fjalëve plaka e të harruara
Andaj kur më duhen nuk i gjej, t'u ngjes flatra
Te ti t'i nis
S'di
Ka kohë që nuk shkruaj letra dashurie tani...!?



** ** **


SHIKO...


Shiko... kush të erdh në derë,
Unë mikesha yte, përjetë!
Nuk erdha të të ngushëllojë,
Por vetëm me të përshëndetë!

Shiko... kush të erdh përsëri,
Jo nuk kam ardhur të të kërkoj mëshirë,
Por vetëm të të shoh ty!

Shiko... kush troket pa ndalur,
Të kam thënë të kesh durim,
Se një ditë kam për të ardhur,
Përveç nëse më merr rruga e pakthim!

Shiko... edhe njëherë,
Nëse është hera e fundit,
Dhe më trego a të të pres, a po jo,
Pastaj ma jep ilaçin e gjumit?!

Shiko... si shkoj nga kjo botë,
Pa asnjë frikë nga VDEKJA,
Pasiqë më shumë më pëlqenë kjo,
Se sa pa ty, përplotë t'më është JETA!



** ** **


QETË...


Më erdhe qetësisht,
pa trembur heshtje.
pa bërë zhurmë.
Ishe ëndërra ime e bukur
që vetëm një herë e ëndërrova,
ëndërra ime e shkurtër!
Pastaj ti mbarove,
gjumin ma prishe,
shkove dhe ike...
ashtu sikur që erdhe edhe në heshtje,
pa trembur njeri,
pa trembur heshtje.
Gjithçka tëndën more me vete,
vetëm kujtimin dhe mallin ma le mu,
erdhe dhe ike përsëri,
pa asnjë fjalë apo shpjegim,
më le ashtu në heshtje sikur të shkretë me lotë në sy!
Sikur të kthehesh edhe një herë ashtu në heshtje,
oh sa do të du...?!


** ** **



"VIJAT PARALELE DO ZHDUKEN"


Sot e ndjejë edhe më mirë
pse ende rendi pas
vargjëve të pashkuara
të këngës së ëndërruar,
për ato duar, për ata sy
për atë hijeshi plotë madhështi...
po, po tani e dijë pse
dhe do të rend unë ende
që diellin t'ia marrë ditës
e hënën natës së vonë
të bëj dritë pranë vetes
derisa të nxjerrë nga shpirti
thellë nga brendia
në pentagrame
notat e këngës së nisur
për ty...
Do t'i shkruaj, sigurisht
edhe pse asnjëherë
nuk do të dëgjohet ai zë
i këngës së heshtur
sepse ashtu, njejtë
në heshtje të dashuroja ty unë...
E një ditë
do të mbeten vetëm si hije
pentagramet
e vijat paralele do zhduken
larg njëra pa tjetrën
njejtë sikur do të tretet
dora që i ka shkruar!
Vetëm laps e letër do ngelen si sot
mbuluar me pluhurin e harresës.
Ndoshta ti do mund t'i lexosh edhe atëherë
edhe atëherë...!
Vetëm t'i lexosh... ti
sepse zëri im i ngjirur nuk do të dëgjohet më...




** ** **


NDOSHTA JETA...


Dhëmbja më thotë
se përherë do të mbetesh
vetëm një ëndërr për mua
vetëm një shpresë
një lotë
që ti nuk deshe
të ndalësh dotë.
Dhe këtë që ti ndeze në mua
këtë shkëndijë
nuk mund ta shuaj asgjë
as loti i njomë
as dhëmbja e madhe
as ky largim
mund ta shuash vetëm ti...
Për mua përherë do të mbetësh
ai... që ishe
edhe pse dje të njoha
që të dua sot
ngase zemrën time të zbrazur
ti e mbushe plotë...
Vetminë s'mund ta heq
as dhëmbjen s'mund ta ndalë
shpresat s'do të pushojnë
as me kohën
argësinë
atyre u mbetet të bëjnë ballë...
Atëherë desha të ta them
vetëm të vërtetën që mësova
se me ty...
një minutë do të thotë
më tepër se një jetesë
pa dhëmbje e lotë
e plotë shpresë...
Dua të ta them
për mua mos u brengos
ndoshta jeta do t'më do
edhe mua një ditë
ndoshta...!?



** ** **



ËNDËRRA E BASHKIMIT


A më humbi mua vallë...
Ëndërra e bashkimit,
Ëndërra e dashurisë
Nga jeta e mjerimit!
A më humbi mua vallë...
Ëndërra që unë e kisha,
Tërë jetën e gjatë
Vetëm me ty të isha...!
Ndoshta... kjo ëndërr ekziston...
Ndoshta edhe ti mua ende më don...
Por unë këtë ende nuk e di,
Se nuk më ke shprehur dashuri?!
Le të ndodhë, si të ndodhë,
Ashtu si Zoti e ka shkruar,
Nëse është shkruar që unë të vuaj,
Prapë se prapë kam me u pajtuar.
Nëse është shkruar të jetoj pa ty,
Do të të jetoj me kujtimin tënd,
Por do të jetoj me lotë në sy,
E sikur ty s'do ta dua kurrë më askënd!
Vetëm një gjë, ta mbash në mënd...
Se sikur ty s'do ta dashuroj më askënd.
Pa ty do të mbes derë e mjerimit,
Duke e parë ëndërrën e bashkimit...!?



** ** **


Ti Je Ai Që Për Ty Gjithçka Bëjë

Ti je ai që për ty e jap dhe jetën,
Ti je ai që të dua më shumë se vetën!
Ti je ai që jeton në zemrën time,
Ti je ai që më mbanë në kujtime...

Ti je ai që të dua me zemër,
Ti je për mua i vetmi emër,
Ti je për mua e vetmja shpresë,
Ti je ai që për ty do të vdes...

Ti je ai që për ty gjithçka bëjë,
Ti je ai që çdo natë të ëndërrojë,
Ti je ai që më rri në mendime,
Ti je ai që e shuan zjarrin në zemrën time...

Ti je ai që kurrë s'do të të harroj,
Ti je ai që për ty do të jetoj,
Ti je ai që unë shumë të dua,
E vetmja zemër që më përket mua...

Ti je ai që nuk të harroj kurrë,
Ti je ai që të du përgjithmonë,
E jo për avanturë,
Ti je ai që unë shumë të besoj,
Ti je ai që për të cilin mendoj...

Ti je ai ëndërra që më shoqëron,
Ti je një lotë që nga sytë e mi pikon,
Ti je dielli që mua më rrezonë,
Ti je i vetmi në këtë botë, që zemra ime të dashuronë...



** ** **


SA MË MUNGON BUZA JOTE...


Ishte nata jonë e fundit , kur më the se më s'të dua,
prita se do të rridhnin lotët, por s'pat lotë në faqet tua,
dhe s'të erdhi keq për mua.
Ishte natë dhe shiu binte , shumë n'gadalë dy fjalë i fole,
me dy fjalë ti ma vrave zemrën dhe shpejt ike u largove, krejt çka pata ti m'i more.
Sikur njëherë të flisja, s'dua më asgjë tjetër prej kësaj bote,
sikur veç të më kuptoje, sa më mungon buza jote,
që s'po mund ta puthi sonte...!?



** ** **


S'PASKA MË RËNDË NË JETË!


S'paska më rëndë në jetë,
se të vuash me shpirtë,
s'paska më rëndë në jetë,
se me falë zemrën shpejtë!
S'paska më rëndë në jetë,
se të vuash me zemër,
s'paska më rëndë në jetë,
se ta duash dikënd dhe mos ta kesh afër!
S'paska më rëndë në jetë,
se një zemër të digjët prush,
dhe këtë ta di e gjithë bota
e zjarrin mos ta shuaj askush!
S'paska më rëndë në jetë,
se të jetosh me mallë,
atë... që e do shumë s'mundesh ta kesh pranë,
e zemra ngadalë me t'u kallë!
S'paska më rëndë në jetë,
se një zemër të thehet,
s'paska më rëndë në jetë,
kur dashuria prapa më s'të kthehet!?


** ** **



JETA NË MËRGIM


Jeta në mërgim, jetë e mirë, luksoze,
Por për shpirtin tim është vetëm denim,
Shumë vuajtje kam dhe zemra më është nervoze,
Me shpresë se vjen dita për ne dhë për bashkim...

E dashura vendlindje, shumë larg jam prej jush,
M'u si në shkretirë, në një vend të mirë,
Por i shkretë,
Kur njerëzit s'na duan, si të ishim askush,
Dhe i gjalli vllazërisht s'na përshëndetë.

Jo, këndej s'frynë flladi i pranverës,
Si në vendin tonë Kosovën e gjerë;
Që përgdhelë nëna fëminë në pragë të derës,
Dhe atje, e di se dikush më pret në derë...

Cdogjë para nesh, është nemecë e s;na flet,
Sikurse dhe këto vargje që i shkruaj...
Me fjalë të ëmbëla, këtu askush s'na pret,
Pse jam Mërgimtare në vendin e huaj...
Pse në Ferizajin tim s'mundem e lirtë të vdes...?!


** ** **


PËR DY JETË...


Ah! ...e ndjejë,
në thellësinë e shpirtit
se aq më shumë që më largohesh
edhe më afër të kam.
Por në realitet, jo afër,
ne jem gjithëherë bashkë,
në çdo çast të kësaj jete
që aq ashpër po më lëndon!
Ne ishim dhe jem bashkë
edhe në ëndërrat e mia të netëve të gjata
e pa gjumë.
Dhe tani e pyes veten quditshëm:
" Vallë, deri kur kështu
zemra ime do të rrah
për dy jetë,
për mua dhe për ty...?! "
Edhe pse zemra ime nuk më flet
nga heshtja saj kuptoj
fjalën e fundit sikur më thotë:
" Unë vetëm ashtu dua,
sepse vetëm ashtu mundem,
asnjëherë ndryshe..."!


** ** **



TI S'E DI...!



Edhe sonte
dua që t'më vish ti,
të trembësh heshtjen e thellë,
që shpirtin ma ka plakosë,
dua që dorën tënde fort ta shtrëngoj,
ta mbaj në dorën time
dhe të them se unë po jetoj...
Por ti se di,
sa lumturi më sjellë qenia jote
edhe pa të prekur,
jo, ti këtë nuk e di!
Sikur që nuk e mësove asnjëherë,
që për mua
vetë jeta je ti,
vetëm ti...
Jo, ti nuk e di,
ndoshta as s'do ta kuptosh kurrë,
që të deshta dhe do të të dua edhe më shumë...!


** ** **


A E DINË...

A e dinë sa lotë, në faqën time janë tretur,
A e dinë sa fjalë, pa t'i thënë më kanë mbetur,
A e dinë sa lule janë qelë dhe janë tharë,
A e dinë se kam jetu me ty, edhe pse s'të kam parë!
Jam e ftohtë si dimri që s'mbaron në male,
Se ti zemrës sime vetëm dhembje i fale,
Plaga ime mbeti thellë, sa një detë,
Jo ti nuk je ai... që harrohesh lehtë...!?


** ** **



NËSE...

Nëse kam një lotë
fshije ti o engjull
nëse kam pakë frymë
thithe ti o shpirt
nëse kam një jetë
jetoje ti për mua
çdo gjë timen merre
veç më lerë të të dua....





Shkruan me lotë e dhembje LoTi_DaShUrIsË...

...Ja ku ndeshem serish prane vargjeve te shkruar me lote dashurie!
Keto vargje qe kane peshen e dhimbjes shpirterore mbi cdo germe...
Dhe une Ju pergezoj me gjithe shpirt e zemer, per krijimtarine tuaj
Loti i Dashurise!

"Kenge malli" dhe "Enderra e bashkimit", ishin dy krijimet me te bukura
vleresuar sipas gjendjes time shpirterore...
Ju uroj vetem Buzeqeshje dhe Lumturi per Dashurine tuaj!

respekte, Helga.

Lotë e dhembje që s'do shuhen kurrë në jetë!

( Kushtuar vetës)


KTHEHU NË VETEN TËNDE

Pranverat më të bukura urojnë për ty të vijnë
Ditët më të lumtura që të kthejnë rininë
Që ende s’të ka kaluar por ka rën në harresë
Kthehu n’veten tënde, idealet madheshtore që pate më parë në jetë...

Ëndrrat që dikur pate vallë i le në harresë?
Apo në realizim të doli pengesë
A mos ndoshta ëndrrat qe kishe perherë
E kanë humbur ngjyrën janë vyshkur mbetë pa jetë!?

Qëllimet e jetës mos i le pas dore
Se koha shkon pa u vërejt e askush s’mund ta kthej prore
Por gjitha dëshirat nuk kanë realizim
Përpiqu për më të bukurat ato që patën më shumë kuptim ...

Nëse në jetën që pate nuk gjete kënaqësi
Hape të lutëm zemrën mos e mbaj nën dry
Zemra yte e plaguar nga furtunat që mbetë pa dritë,
Por tash dielli ka ndriçuar largoj erërat dhe stuhitë.

Mos pandeh se në këtë botë nuk ka vend për drejtësi,
N’zemrat tjera që të shoqërojnë ke përkrahje pa kufi
Dhe me forcen e shpirtit të pastër që nga dëshira merrë guxim
Ke me pasë atë që deshe që në jetë pate synim...


** ** **


TË TASHË...

Të thashë të dua, por të gënjeva
Të thashë ndjej atë që s’e ndjeva
Të thashë e di për atë që s’e dita
Të thashë nuk e di atë që e dita!

Të thashë se jam, ajo që nuk isha
Të thashë që kam atë që s’e kisha
Të thashë do bëjë atë që s’e mendoja
Të thashë s’e dua atë që e deshiroja!


E mohova të vërtetën e argumentuar
E pohova gënjeshtrën e vetësajuar
Të ngacmova kur ishe indinjuar
Të lëndova zemrën që e kishe t'plaguar...

A e kuptove përse të kundërshtova
A e kuptove përse të sulmova
Isha e dobët shumë, ndaj gabova
Në munges dije gjithçka shkatërrova.

Tani me vete mendoj edhe përkujtoj
Isha unë ajo apo tjetër forcë më drejtoj
S’mund t’a kthej prapa as kohën as jetën
Për gabimet bërëse dua të rrah vetvetën!


** ** **



FUQIA E ZEMRËS ♥

Qetësi gjelbrim,bukuri e rrallë
Mendja fluturimthi rrëmben, kërkon,
pyetje, përgjigje dhe qetësi absolute
asgjë më shumë,
cicërrimë e zogjëve, shpresë
gjeste të buta…,shpirti pushon.

Dielli i verës do të shkëlqejë mbi ty,
dhe Zoti do të ruajë për mua,
do të ruajë për shoqërinë,
për natyrën, për gjithësinë…!

Dhe do shohësh jetën e bukur kudo,
do ta shoh jetën në ty,..,
dhe vdekjes më nuk i frigohem.

Tani ngadalë më duket sikur shkrihem
në shpresë pa kufi,
strukem në gjirin e tij dhe tretëm në dashuri...



Shkruan me lotë e dhembje LoTi_DaShUrIsË...

Lotë e dhembje që s'do shuhen kurrë në jetë!

( Kushtuar vetës)


KTHEHU NË VETEN TËNDE

Pranverat më të bukura urojnë për ty të vijnë
Ditët më të lumtura që të kthejnë rininë
Që ende s’të ka kaluar por ka rën në harresë
Kthehu n’veten tënde, idealet madheshtore që pate më parë në jetë...

Ëndrrat që dikur pate vallë i le në harresë?
Apo në realizim të doli pengesë
A mos ndoshta ëndrrat qe kishe perherë
E kanë humbur ngjyrën janë vyshkur mbetë pa jetë!?

Qëllimet e jetës mos i le pas dore
Se koha shkon pa u vërejt e askush s’mund ta kthej prore
Por gjitha dëshirat nuk kanë realizim
Përpiqu për më të bukurat ato që patën më shumë kuptim ...

Nëse në jetën që pate nuk gjete kënaqësi
Hape të lutëm zemrën mos e mbaj nën dry
Zemra yte e plaguar nga furtunat që mbetë pa dritë,
Por tash dielli ka ndriçuar largoj erërat dhe stuhitë.

Mos pandeh se në këtë botë nuk ka vend për drejtësi,
N’zemrat tjera që të shoqërojnë ke përkrahje pa kufi
Dhe me forcen e shpirtit të pastër që nga dëshira merrë guxim
Ke me pasë atë që deshe që në jetë pate synim...


** ** **


TË TASHË...

Të thashë të dua, por të gënjeva
Të thashë ndjej atë që s’e ndjeva
Të thashë e di për atë që s’e dita
Të thashë nuk e di atë që e dita!

Të thashë se jam, ajo që nuk isha
Të thashë që kam atë që s’e kisha
Të thashë do bëjë atë që s’e mendoja
Të thashë s’e dua atë që e deshiroja!


E mohova të vërtetën e argumentuar
E pohova gënjeshtrën e vetësajuar
Të ngacmova kur ishe indinjuar
Të lëndova zemrën që e kishe t'plaguar...

A e kuptove përse të kundërshtova
A e kuptove përse të sulmova
Isha e dobët shumë, ndaj gabova
Në munges dije gjithçka shkatërrova.

Tani me vete mendoj edhe përkujtoj
Isha unë ajo apo tjetër forcë më drejtoj
S’mund t’a kthej prapa as kohën as jetën
Për gabimet bërëse dua të rrah vetvetën!


** ** **



FUQIA E ZEMRËS ♥

Qetësi gjelbrim,bukuri e rrallë
Mendja fluturimthi rrëmben, kërkon,
pyetje, përgjigje dhe qetësi absolute
asgjë më shumë,
cicërrimë e zogjëve, shpresë
gjeste të buta…,shpirti pushon.

Dielli i verës do të shkëlqejë mbi ty,
dhe Zoti do të ruajë për mua,
do të ruajë për shoqërinë,
për natyrën, për gjithësinë…!

Dhe do shohësh jetën e bukur kudo,
do ta shoh jetën në ty,..,
dhe vdekjes më nuk i frigohem.

Tani ngadalë më duket sikur shkrihem
në shpresë pa kufi,
strukem në gjirin e tij dhe tretëm në dashuri...



Shkruan me lotë e dhembje LoTi_DaShUrIsË...

Përshëndetje Sykaltra

J'u përshëndes Helga,

Kam nderin që gjindem në mesin e kësaj faqe të bukur
e po ashtu në mesin e të gjithve këtu.
J'u falenderoj nga zemra për komplimentet e bëra nga ju
dhe gëzohem që poezitë e mia u kanë pëlqyer sado pakë,
gjithashtu edhe nga unë keni komplimente për krijimtarinë tuaj,
sikur ti dhe të tjerët... vërtet shkruani bukur vetëm urimeeee.
Është e vërtetë ashtu siç thuani ju, që vargjet e mia janë vargje të shkruara me lotë dhe që kanë peshë të dhembjes në çdo germë,ndoshta dikush nuk mund ta vërej këtë, por e vërteta gjindet brënda këtyre vargjeve dhe meje...
Ka kohë që shkruaj poezi dhe proza për dashuri edhe pse nuk jam kurrfarë poete apo shkrimatre e vërtetë, por vetëm thjeshtë si një poete amatore, shkruaj për atë që ndjej, për atë që zemrën ma mundon, për lotët e mi që s'më ndalën kurrë, për dhembjen që tani e kam dhe s'më le të qetë në asnjë çast edhe pse nuk shkruaj me dëshirë, por loti dhe dhembja më Ldhëzojnë që të shkruaj për një dashuri...
Për kujtimin e saj që tani vetëm loti dhe dhembja më mbetë,
tani ndoshta ju mund ta kuptoni më mirë se pse e quaj vetën kështu Loti_Dashurisë,
isha, jam dhe do mbesë gjithmonë Loti_Dashurisë...




Loti_Dashurisë

Nuk qenka lehtë të bëhesh lotë i dashurisë
Në jetën tënde përjetë të vuash,
Në ditët më të mira të rinisë
Lotë e dhembje kurrë mos mund t'i shuash.


Por kështu qenka jeta,
ajo shpeshë herë të mashtron,
qenka e vështirë me shumë ngarkesa,
me lotë e dhembje jetën ta jeton.



Me respekt Loti_Dashurisë.....

Re: Lotë e dhembje që s'do shuhen kurrë në jetë!

Citim:

---

Po citoj ato që tha LoTi_DaShUrIsË
( Kushtuar vetes


TË TASHË...

Të thashë të dua, por të gënjeva
Të thashë ndjej atë që s’e ndjeva
Të thashë e di për atë që s’e dita
Të thashë nuk e di atë që e dita!

Të thashë se jam, ajo që nuk isha
Të thashë që kam atë që s’e kisha
Të thashë do bëjë atë që s’e mendoja
Të thashë s’e dua atë që e deshiroja!


E mohova të vërtetën e argumentuar
E pohova gënjeshtrën e vetësajuar
Të ngacmova kur ishe indinjuar
Të lëndova zemrën që e kishe t'plaguar...

A e kuptove përse të kundërshtova
A e kuptove përse të sulmova
Isha e dobët shumë, ndaj gabova
Në munges dije gjithçka shkatërrova.

Tani me vete mendoj edhe përkujtoj
Isha unë ajo apo tjetër forcë më drejtoj
S’mund t’a kthej prapa as kohën as jetën
Për gabimet bërëse dua të rrah vetvetën!


**



Shkruan me lotë e dhembje LoTi_DaShUrIsË...

---

LoTi_DaShUrIsË, me behet qejfi qe me ne fund hapet temen tuaj personale ku te postoni krijimet tuaja, ne kete menyre mund te ti japim komplimentat drejte per se drejti.
Urime edhe suksese me tej!

Falendëroj nga ♥ zemra të gjithë ata që lexojnë poezitë e mia...

Përshëndes përzemërshisht dhe falendëroj shkodranin e iliriusa që kanë gjetur kohë t'më shkruajnë, njëkohësisht falendëroj edhe për komplimentet e bëra...

Gëzohem që u pëlqejnë poezitë e mia,

me respket nga unë LoTi_DaShUrIsË...

Nga cili kënd ta shoh sërish dashurinë...?

" TI SIGURISHT DO MË KUJTOSH NJË DITË "


Nëse nuk do më shohësh më kurrë ....
Dhe nëse një ditë nuk do të më shohësh,
Nëse një ditë do të sjell nga larg këtë varg të bukur poezie
Ashtu si ëndërrova përherë të fluturoj në gjoksin tënd magjik
Të kap ndjesitë e ëndrrës të kap qetësinë shpirtërore
Ti sigurisht do më kujtosh një ditë...
Pasi lash një fjalë te gjdhendur
Me pendet e mia shlodhur në gjoksin tënd qiellor
Do më kujtosh në ''kashtën e kumtrit, ku mbështetëm sytë
Dhe fjalët e dashurisë i bëmë kaq herY meteorë!


** ** **



....PA UDHËTIM.......

Valëzonte dallga përkundëte faljën time ta vinte në gjumin e madhë
dhe zgjonte të shtrira dhembjet e kristalta të ndjesisë femërore
unë urrejtjen sa herë e bëra nyje në gisht
dhe grushtin shtrëngova drejt kohës ta kthej në këngë e melodi
ku të përkundja dhe njëherë dashuritë e trupit të butë.
Valëzonte e kthjellët dallga e ngrihej para meje e bëhej lotë
e dhembje ...o Zot....
pse më rikthehesh pa qenie të gjallë në grembon time
pse krijohesh urrejtje kur dashurinë ke pikuar
në krijimin e globit fatal, ti ke gabuar?
Përplaset dallga nga skaji në skaj në anijen e udhëtimeve pa mua
nga dhera të largëta pa mallin më ngarkuar
po me një grembo e mbushur në urrejtje e faj
të mbysë qelizen me kaq dhembje krijuar
unë eci...në kohë e ngrirë me dhembje, kafshimi në trupin tim të brishtë
nga krijesa ime coptuar.


** ** **


DU EDHE NJËHERË ....

Nga cili kënd me thuaj vetë, nga cili kënd
të gjej përsëri melodinë e humbur
E heshtur para zemrave që vuajnë
unë shkak pa dashur, në atë trishtim
përcjelle në të lodhurat ëndërra e shpresa të largësisë?!
Sot, kërkoj dhe njëherë të mbështes gishtërinjtë
deri në dhembjet e dërguara kohore tek shpirti i bukur i dashurisë...
Këndova heshtur me varg për ty këndova
sepse zëri mekur nga erëra të çmendura na humbi shpesh ndjesitë
këtë këngë të nxjerrë pa dashur tani
të jem për ty dhembje e lotë i ngrirë si gur i padrejtësisë
U lodhe e di ....por unë jo!
Kurrë nuk do të lodhësha sikur edhe një notë melodie ta sillja
në vallzimin tonë që zgjodhëm në kohë!


** ** **


TY, QË MË THIRRE NË BETEJË...


Sa shpejt kërkove urrjejtjen dhe hakmarrjen tënde
mbi mua të dërgosh
armet e dobëta të zgjasëse përdore pseudomik i vjetër.
A thua u pasurove? apo ngele sërish me duart bosh?!
Unë armë kam shpirtin dhe dashurinë
me këto të dyja shpesh gjej gjuhë dhe me Perëndinë!
Po '' ti "?
Jo ti se gjete asnjëren kurrë!


** ** **



LAMTUMIRË...

Të hidhem në krahët e tua kërkoj
nga udhëtimi gjatë mbi të panjohurin oqean
si një valëz që gjoksin tënd ëndërroj
dhe pse pak një vijes blu të dy na ndan.

Të shoh të heshtur dhe akoma nxitoj
dallgëve mbi gjoks që të godasin
me hedhjën time mbi ty t'i largoj
nëse duan shpirt mua të më marrin
e në dhëmbët e tyre të më përplasin...

Ti qëndro i tillë mbi to dhe unë nga larg të shikoj
përjetësisht nga fundi asaj hapesire
si një shkumbë e bardhë në gush të reflektoj
mbi gjoksin tënd si shkëmb do të gdhend!

''Lamtumirë"




** ** **



TË SHOH...


Ecën zbathur
e unë shoh reklama…
Ditën...
Ti gjuan kundër njerëzve të tu,
unë bëj grevë duke mënduar...!
Fabrika ime shpirtërore
prodhon si armë të paqes, puthje...!
Ëndrrat e mia ngelën të paprekura.
Ato fluturojnë lart
të pa arritëshme nga zvarranikë në lagështirë!
Shoh jetën tënde në ekran
si imazhe të një filmi
armët e mia të faljës që vrasin ty dhe të tjerë...
Kam lindur në prehërin e Paqes
dhe e mësuar me gërrhitjen tënde.
Një palë buzë të rrudhosura të urrejtjes
përplasen nuk flasin.
Stërkalin një erë të mykur, të vdekur pa kohë,
përpëlitur nga drita.
Unë nuk qaj....Puth dhe Hesht....



** ** **



HARRESA ...



Lulishtja ime është e vogël...
varri yt shumë larg...!
Mjaft që unë të mos mendoj për të rikujtuar,
ëndrrat i kam lëshuar nëpër fluturime
krahët e tyre nuk këputën më
nga armet e tua të ndryshkura.
Dhe era jote e rëndë…
nuk e ndotë më ajrin tim të Lirisë!
Unë... ''Harroj,, sepse Fal"!



** ** **




NOTAT E MALLIT...




Lehtë petali i trandafilit u rrëzua

nga melodia zbritur në pentagram

Kur rreze e diellit diku lart maja i preku,

kur pranë në notat e mallit filloje kjo këngë.



Puthjen e bekuar tënden kaq të shumëpritur …

Ajo e vetmja dhuratë e imja, e shtrenjta, qiellore…!

Më erdhi përseri në shpirtin e tallazitur…

Me ty, si një dritë hyjnore…!



Me këta gishtërinj që netëve takova

kaq herë vetminë mbi tastjerë

tani ta fërkoj ballin kur ti fle i qetë

dhe lutëm për ty edhe një herë!



Prek duart e tua, ah ato duar sa herë i ëndërrova

kaq larg i shihja dhe pranë në cilindo tëndin kujtim

gjithë çastet e jetuara, orët e jetës time

mbi ato duart e tua, të mia lanë mbishkrim…!



Ti erdhe dhe prapë do marrësh fluturimin

e unë do të shoh me të njëjtin mallëngjim

do të jap me vete si gjithmonë bekimin

nën hijen e kësaj peme , tek i njëti burim !



Tek ky burim i mallit do të pres gjithmonë,

pres ujitjen e shuarjes së mallit përsëri…

lumturomë, bëmë të ndjej jetën me kuptim

sa herë që fytyrën në atë pikë loti, e shoh në sytë e tu

E njoh vetën femër për ty e shtrenjtë o shpirti im!



** ** **



NGA...



Nga vitet ende nuk kam mësuar
Që të mësohem me vetminë…
U ndjeva keq nga duar që ofronin miqësinë
Dhe pse
Ah...!
Prekja e tyre
Më vrau shpirtin, ma helmoi qetësinë! !


** ** **



DUKE GËRMUAR NË XHEPAT E KOHËS...



Mbasdite verore qielli vesh mëndafshin e kuq

ngjyrë e tokës time larg diku...

Ti nuk njeh ende grepin e nostalgjisë

Si ta lodh zemrën…

Ti nuk njeh shpaten e largesisë ,

Që pret çdo dëshirë

Ti nuk e njeh stinën e mërgimit

Se si lulëzon thatë rrënjët e jaseminit…

Se sikur njëherë ti të kaloje tek unë kufinjtë e mendimit

Rruga jote do ndalonte në një qytet të shkatërruar të shpirtit tim.



Atëherë , do kuptosh këtë gjuhë me dallgë të humbura

Nëpër oqeane mbushur nga dete,

Lumenj e klithma shtegëtimesh pa fund…!

Larg kaq larg nga toka e dashur

Nga kull e lotëve dhe kurorë e dashurisë

Larg nga dhembshuria e dhembjes,

Që ulë netët në dritarën time të nostalgjisë

Dhe shikoj pafundësitë e udhëtuara në erresirë!



** ** **



TË KAM THËNË...



Jam një trëndafil i eger ,
trëndafil malesh…
shumë larg nga ty...
nëse do parfum të tillë petalesh
mos më prek eger
se gjëmbat e mi të ngulen në sy


** ** **



Pastaj....



Pastaj çdo gjë mori përmasa të çuditëshme
u derdhën të gjitha si në kupë të kohës
gërryen edhe pikën e fundit të shpresës
tek rridhte në trajëktorën e tokës.
U rënditën qëlizat gjuhës rrjesht para buzëve
mbështetur të pinë me fund këtë ''lamtumirë"
kaçurrela që lotë mbulojnë në faqe, paskan zgjeghur
të derdhën mbi gjoks rreth qafës
dhembjet të mbulojnë drejt qiellit
drejt puthjes tënde që pret aty plot dëshirë!



** ** **



NGA LARTËSITË E TUA...


Kush tha se mu prenë flatrat e dashurisë
se krahun ma plagosi një shigjetë
fluturimet më bën që kurrë të mos i nisë
nga dhembja që kaq herë ma dha e bukura jetë.
Unë dhe Koha sa herë të dashuruara
me hapat drejt saj kaq herë rrëzuar
e përsëri duke qeshur jemi ngritur
dashuritë qiellore me puthje duke pritur
heshtur kërkoj me të kjartë drejtimin
ku ''çasti i fundit,,
Mua pa Kohën!
më jep krahë më të fortë për fluturimin!


** ** **


MUND TË THEM MË KE MUNGUAR...


Nuk më tregove kurrë ku ish sekreti asaj buzëqeshje
e cila me ty jetoi një jetë të tërë në sytë e tu dhe shpirtin tënd
nuk më the se ku forcat kaq herë i gjete
kur të rrëzonin e ti ngrihëshe buzëqeshur përsëri në këmbë?!

Vitet kaluan fytyra jote engjëllore mbeti në heshtje përsëri buzëqeshur
rrudhat mbi ballë si rrugë të kohës së kaluar shtriheshin mirësisht
dorën në zemër i vije humbjes me trishtim veshur
me një ofshamë të thellë i qeshur mbi dhembje qeshe sërisht...

-Mos u mërzit, më thoshje, me humbjet e jetës që vijnë
se ato janë për njeriun,jane më i vyeri mësim
mjerë kush ka frikë të rrëzohet e mos njoh
lotin e dhembjes që fati të sjell në kohë.
Është fat të provosh gjithë shijet e natyrës
që Zoti i ka falur për njerinë
mjerë kush ato ja mohoi vetës
e jetoi duke dhënë dhembje mbi njerzinë!

E unë shpesh të sjell në mend si shembull i rrallë i urtësisë
ashtu të heshtur e menduar buzëqeshur mbi zhgënjim
se kush vërtetë dhembjen e provon
heshtja i flet edhe pse koha shpesh vonon...

Më mungon sa shumë ''ti ndoshta e di"...
më mungon shpesh herë këshilla jote hynore
në netët që gëdhija me ty në këtë largësi
ku fjalët bëheshin gurrë force, e kështjellës atërore
në shpirtin tim lanë gjurmë e nostalgji
të dua dhe kujtoj buzëqeshjën tënde të dashur
dorën tënde të ngrohtë që aq shumë më mungon ti Engjulli im!



** ** **


KËNGË E JETËS...


Ma vranë dashurinë e shpirtit ëndërrat
që mëngjesëve më këndonin këngë të jetës
ma vranë dhe nuk ju dhëmba kur pa ndjenja ngela
si krijesë e tyre në teatrin me rërë ngritur pranë brigjesh largimi
varkë e braktisur edhe unë në ktë rrugë mërgimi.
Kërkoja akoma të zgjoj këngë të herëshme brënda meje,
tek mbështesia fjalët mbi buzë me dëshira të ndezura
kur shetitjeve me natyrën që më shfaqej e brishtë
fshiheshin dejeve të zemrës dhembjet e hekurta!
Rendja të kapja fluturat e bardha të paqës agimeve vendit tim
që netëve në këtë largësi të më ri-sillnin ëndrrat
kujtimet që brënda meje pushuan
...të vrara varur në trungjet e prera të kohës ....tashmë tharë!
Dikush donte të më shihte duke qarë
por unë qesh përsëri!
Lotët kthyer një vazo e kristaltë brënda shpirtit tim
e çdo ditë dashuria derdhet si lule mbi buzë e tingëllonë
Poezi!



** ** **




NËSE...


Nëse do të shohësh mallin tim
Zog është bërë nëpër shtegëtim
Nëse do të shohësh ndjenjën time
Është tek lumenjtë në vërshime
Nëse do të shohësh lotin e pastër,
Aty është ngrirë... tek plepi ynë i vjetër, i kaltër...


Veç , mos pyet për forcën, krenarinë...
Në gjunjë para teje
Kokëulura po rrinë...



** ** **



SHKËLQIMI YT...


Ditë e më shumë
Ti më vërvitesh
Nëpër mendimet e mia
Në netët pagjumë
Më ngjan në yll
Aq larg qëndron nga unë
Në shtratin tënd qiellor
Më përgjon tinëzisht
Nuk bë zë
Por më përkund
Në djepin e pritjes
Deri sa gjumi të më përqafoj
E të më fal ëndrra të mira
Më thuaj...
Ç’do të ndodh vallë?
Atëherë
Kur rrezet e para
Do të lëmojnë ballin tim
E nuk do të shoh më
Shkëlqimin tend.


** ** **



TI VEÇ PAK PUSHO


Edhe nga largësitë hyjnore
Ti rikthehesh
Me zërin
Që tingëllon ëmbël
Nëpër shtresat e zemrës
Së pa'shpalosur

Me fluturim feniksi
Qiell i vrërët
Kthjellet

Ti veç pak pusho
Në sytë e mi
Pastaj
Ik në botën tënde...



** ** **



AS SOT NË MOT!


Borë e bardhë
Ngriu dëshirën
Për të vjedh shikimin
Dhe buzën e zjarrtë

Se... ike shpejt

Më shpejt se mendja vetë
Gjithçka takimit i le
E takimi treti
Nëpër kohë.



** ** **


HORIZONT HARRESE!



Pa bërë
As edhe një hap
Ti po fluturon larg
Shumë larg
Në horizont harrese.



Sa mirë që jetova pak
Bile pak
Aty...
Në kështjellën tënde.



** ** **




PËR TEK TI TANI JAM NISUR


Nga kaq larg me ankth udhëtoj.
Me orë të tëra përmbi re...
Oh!...Kjo orë që të arrij,
E di më pret dhe je atje.


E çdo të bëjmë çastin e parë
Kur të shikoj unë sytë e tu.
Do të përpij me mallë dhe lotë
Do të gënjej: kam qenë këtu!

Më pas do ndjejmë që jemi pranë
Do fillojmë të themi plot.
Do dalim udhëve të këndojmë
Do shuajmë orët kotë më kotë.


E shohim prapë rindarjen tonë
Që pas ca orësh po na pret.
...Po le më mirë aty t'i themi,
Se tani poshtë kam vënë retë...


Shkruan me dhembje e lotë LoTi_DaShUrIsË

LoTi_DaShUrIsË, vetete shume te bukura!
Komplimente!

urime loti

poezite e tua me kane ber te qaj...
urime lal shume te bukura

NË MESIN E LULEVE PASKA DALË NJË THERRË!


Qani sytë e mi
qaj ti zemra e mjerë
në mesin e luleve
paska dalë një therrë...



Zemra ime e mjera
tash nuk gjen shërim
lotët në sytë e mi
tash më s'kanë pushim!



Do të vuaj për ty
sa jeta e moti
por mos mendo kurrë
se do të më ndalet loti...



Për ty do të qaj
aq sa dhe kam qarë
me lotët e mi
shumë lule kam tharë!



Më dole ti një therrë
kur mendova se je lule
në mes të zemrës sime
thikë të mprehtë më ngule...


** ** **


EDHE NJËHERË ...


Edhe njëherë zemra po më thehet
edhe njëherë shpirti po më lëndohet
vuajtja e dikurshme prapë po më kthehet
plaga e vjetër sërish po më trazohet ...



Më fal që jetën më nuk e dua
më fal që vdekjen tani e kërkoj
më vjen shumë keqë që kështu qenka shkrua
por veq e vdekur mundem të të harroj!





Në rend të parë i besova Zotit
në rendin e dytë të besova shumë ty...
se mendova se po më ndjek rruga e lotit
se mendova se zemra kështu ka me m'u thy!


** ** **



DASHURI E URREJTJE BASHKË


Dashuroj urrejtjen time
urrej dashurinë time.
A është kjo marrëzia më e madhe
që dikush ndonjëherë ka ndjerë?
A është kjo fjala më e çmendur
që dikush ndonjëherë ka thënë?
A jam unë ndryshe nga të tjerët
apo të tjerët janë si unë?
Të dashuroj e të urrej bashkë!


** ** **



FERIZAJIT...

Edhe rrugët me asfalt të paasfaltuar
Edhe ndërtesat e shtëpit e bombarduara
Edhe rrugicat me mbeturina
Edhe qentë endacakë që bredhin rrugëve
Edhe të papunët që enden poshtë e lartë
Edhe këmbët e zbathura që të kanë vërshuar
Edhe personazhet e Migjenit që të bëjnë shoqëri ditë e natën
Me tregtinë e egër, që t'i zbukuron rrugët nga stërndërtimet...
Edhe pse pa reshtur i luftoj,
Prapë i dua, i respektoj
Janë të miat, të qytetit tim
Të Ferizajit tim
Vendlindjes sime!!!

Te pergezoj per talentin.

Te uroj pesimizmin ta kthesh sa me shpejt ne optimizem, qe ti te jesh e lumtur.

Vargjet dhe mendimet e tua jane origjinale dhe melodike. Suksese!!!!

Love _ Football

Përshëndetje te perzemrta, footballi

Të falenderoj nga zemra footballi që më shkruat dhe po ashtu flm. për komplimentet e urimet...
Desha vetëm të të them se tek unë nuk ndodhet kurrëfarë pesimizmi, edhe pse ndoshta kështu u duket juve, sido që të jetë, faleminderit që më shkruani çoftë edhe vetëm një fjalë, pamvarësisht se çfare është ajo...!
Gjithashtu edhe unë j'u dëshiroj dhe j'u uroj çdo të mirë...

Ndofta ke te drejte Loti. Jam une qe e shoh ne tjeter kend veshtrimi. Jo ne te gjitha ka pesimizem, por ne disa prej tyre si kjo me poshte:

NË MESIN E LULEVE PASKA DALË NJË THERRË!


Qani sytë e mi
qaj ti zemra e mjerë
në mesin e luleve
paska dalë një therrë...



Zemra ime e mjera
tash nuk gjen shërim
lotët në sytë e mi
tash më s'kanë pushim!



Do të vuaj për ty
sa jeta e moti
por mos mendo kurrë
se do të më ndalet loti...



Për ty do të qaj
aq sa dhe kam qarë
me lotët e mi
shumë lule kam tharë!



Më dole ti një therrë
kur mendova se je lule
në mes të zemrës sime
thikë të mprehtë më ngule...


** ** **


Megjithate edhe ai eshte nje pjese e jetes. Pa pesimizem nuk ka kurre optimizem.

MË BËN...

Më bën të ndihem shpesh kaq e vetmuar
më bën të zgjohem netëve të gjata
më bën të jem një pasion i harruar
endacake e ëndrave të mia të pamata...

Porsi një dëshirë e pamundur më bën të endem
barbon në kërkim të një zemre të artë
një lotë që buzëqesh më bën të jem
mirazheve të një shkretëtire të thatë...

Më bën të jem gjithçka që s'mundem
më bën të kem gjithçka që s'kam
më bën të ndjej teksa të prek buzët
ëmbëlsinë e ëndRrës në të cilën jam...

Përtej çdo skaji më bën të jem e dashuruar
çdo imagjinate më bën që t'ia kaloj
më bën të lumtur, më bën të vuaj
e mbi të gjitha më bën të të dashuroj...


** ** **


Atë çast...


Fluturuan mendimet e mia
tutje bashkë me diellin perënduan
u larguan dëshira e pasione
përveç teje gjithçka tjetër pata,
por edhe ato m’u larguan!


Atë çast do të doja të isha një heshtje e marrë
një fllad bregdeti ndër flokët e tua
një buzëqeshje që buzët të puth
rrahja zemrës tënde do të doja të isha,
atë çast aty, edhe njëherë të jem dua...

Njësh me natën kështu u bëra
njësh me pasionin për të qenë brenda teje
e dëshiruar për të qenë një ëndërr
mendim i një nate të ëmbël vere...

Fluturuan mendimet e mia larg
mbetëm vetëm ne të dy në mendimet e mia
gjithçka tjetër pata me diellin, por perëndoi
bashkë me këto edhe ti shkove,
s'pata forcë të të ndaloj!

hey cdo gjeje i vjen fundi per nje arsye apo nje tjeter.........vargje fantastike ,complimente....

LoTi_DaShUrIsË urimet e mija per keto vargje kaq te ndjera..
flm qe i ndave me ne

Në mes të askundit, përveç lotit dhe dhembjes...

TY QË MË MUNGON PËRHERË!!!

Nëse ti mungon në pranverë
Të kota janë gjitha lulët
Sytë më ç'mallën tek ti çdo herë
Kur je prezentë çdo gjë përkulët!

Ti për mua nuk je rastësi
Që ikën shpejt si meteor
Është mes nesh një dashuri
Që e ndjejë thellë në krahëror...

Ti që përherë më mungon
Edhe botën ma ke shëmtuar
Asgjë zemrën nuk e plotëson
Pos pjesës tjetër për ta bashkuar.

Sa më tepër që shoh djem
Aq më tepër në shpirt trazohem
Aq më shumë zemra për ty po dhemb
Me askënd z'dua të kufizohem.

Kam kaluar në përralla
Të gëzuarit t'i takoj
Gjithçka pash e mësova
Mungesën tënde kush se plotësoj!!!


** ** **



MË KUPTO!!!




Pranë teje kur jam,
pranë meje kur je,
po më pikuan lotët,
mos më pyet PSEEE?


Po më pikuan lotët,
mos fol! Më shiko,
nëse më dridhet zëri,
mos më thuaj JOOO!


Pranë meje kur të ulesh,
ma fshijë lotin tim,
po të deshti zemra,
merrëm në përqafim!


Nëse PO më thua,
thuaj se kurrë s`është vonë,
merrem të lutem afër,
më mbajë pergjithmonë!


** ** **



PËR TY!


Kisha dashtë të jem zog,
të shkoi vënd me vënd,
kur t`jesh i vetmuar,
të ulem në krahun tënd!


Kisha dashtë të jem flutur,
të shkoi malë e përrua,
nektarin e lulëve,
t'ua falë buzëve tua!


Kisha dashtë të jem lule,
si lulët në pranverë,
të më mbashë në duar,
të më marresh erë!



Kisha dashtë të jem qiell,
e shtrirë kënd me kënd,
ngjyrat e ylberit,
t'ia falë syrit tënd!



Kisha dashtë të jem hije,
e kur je i fjetur,
të ulem pranë teje,
të të puthë mbi vetull!


Kisha dashtë të jem ëndërr,
dhe kur je në gjumë,
të vijë të mos të lë vetem,
se të dua shumëëë!!!


** ** **

PRAPË PËR TY!



Kur ulem,
kur ngritem..
dhe shkoj,
në heshtje
vetëm në ty mendoj!



Si larg,
si afër...
kur jam,
njësoj në zëmër te kam!



Kur më shanë,
dhe ikë...
me vrap...
njësoj të dua prapë!



Kur qesh,
kur qaj,
kur këndoj...
të dua, të dashuroj!




** ** **




Lexoje shpirtin tim...!
(Edhe pse e di që s'do e lexon)


Prore do të jetosh në mua
në fshehtësinë që s'gjenë ngushëllim
me ty të jem dëshirova
prejetësi njerëzore- amshim ...


Çdo gjë është jotja kur të dashuroj
edhe shpirti im pas teje në shtegëtim
por larg vetes pa ty tash jetoj
dje e lumtur, sot vuaj në mjerim!


Zërin tënd dhe tënden qetësi
në këto netë shekuj të gjata
i dëgjojnë pranë dritarës
tash vetëm yjet, hëna dhe nata ...


Pas hapave tua në mugëtirë
dikush vrapon dhe kërkon çare
njëri-tjetrit i ngjajmë shumë mirë
por ty ende s'të gjeta fare.


Çdo gjë e jotja pra dhe më mashtron
kur t'i ecën më dukesh se vallëzon
në shtatin tënd aromë trëndafili
e në zerin tim veç këngëmall bilbili ...


Shpesh më vjen si hije e dlirë
mbështjell me kaltërsinë e qiellit
në sytë e tu puthjet me janë ngrirë
pa ty do shuhej dhe rrezja e diellit.



** ** **



YLL I KËPUTUR...


Të gjitha lulet që mblodha
gjatë jetës sime t’i fala ty...
Bashkë me shpresat e mia
shumëngjyrëshe për dashuri.

Me duar të zbrazëta tani kërkoj
prapë aromën në lule të zbehta...
dhe dot se gjejë
se dikush ma ndaloj!

Syri im që në ty pa bukuri hyjnore,
tanimë nuk di të magjepset më gjë tjetër
përveçse me një buzëqeshje
të një foshnje të pafajshme
që si e tillë i ngjanë dashurisë sonë.

Nuk vajtoj dot, jo.
Për mua dielli nxehë gjithë,
kur e di se legjenda e dashurisë sonë,
që u shua si një yll i këputur,
shkruhet dikur në librat e dashurisë së çiltër...




** ** **



U mbylla në zemrën tënde...


Zjarrin e këngës sime të strukur,
Do e liroj shtigjeve të kaluara heshtaz, mija herë.
Le të më falin kopshtijet e trëndafilave
Të ëndërruar m'atanë horizontit,
Që aroma e trëndafilve të kopshtit tënd,
Më magjeps më shumë, bashkë me shiqimet e tua
Të fshehura pas dritareve të padepërtueshme.

Nuk përtova ta hap zemrën,
Ajo ishte edhe ashtu e ytja,
Portën e qetësisë ta mbajta mbyllur
Larg erërave të paftuara.

Rugëtimet e mia
Le të mbesin gjethe beharesh të shumëpritura
Në mesin e shumë të tjerave,
E ti më merrë...
Përherë në shtegëtimet e tua,
Të ndjej butësinë e dorës sate
E shpirtit tënd që kërkon e jep vetëm dashuri.




** ** **




MIQËSI APO DASHURI?

Kur ty s'të shoh nuk qaj e nuk rënkoj
mendjen nuk e humbas kur të takoj
megjiithatë, kur kohë rri pa të parë
diç më mungon ndjej mallin të më marrë...
dhe vetën pyes unë me kurështi ...
vallë miqësi të jetë kjo apo dashuri?

Kur sysh më zhdukesh s'mund më asnjëherë
fytyrën tënde në mendje ta sjell
megjithatë padashur kam ndjerë...
se ajo kujtesë pranë rri përherë
dhe pyetja më kthehet përsëri...
miqësi të jetë kjo a dashuri?

Kam vuajtur shpesh e s'kam menduar kurrë
tek ti të prehet zemra ime e sëmurë...
por rrugëve kur endem pa qëllim
as unë s'e di në pragun tënd ç'më shtynë
dhe duke hyrë pyes përsëri...
... oh ç'është kjo që më sjell këtu
miqësi apo dashuri?

Kur dora ime tënden e mbështjell
zhytem padashur në një paqe të thellë...
dhe jeta shkon e shëndrrohet në një ëndërr
nga e zgjon papritur rrahja e fortë në zemër
që kurështare pyet përsëri...
miqësi të jetë kjo apo dashuri?

Kur këngën varg pas vargu për ty ngrita
nga shpirti poetik, diktat nuk prita
por e habitur s'mora vesh as vetë
mendimet, rimat si erdhen aq shpejtë
dhe pyeta së fundi përsëri ...
miqësi më frymëzoi apo dashuri?

Të ndahemi...


Le të ndahemi tani sa ka mbetur
Në lidhjen tonë pakë shkëlqim.
Të ndahemi përpara se nektari në gotat tona të ketë mbaruar.
Të ndahemi përpara se hëna të perëndojë në një agim.
Përpara se të lindë dielli e njerëzit të jenë zgjuar.

Le të ndahemi tani sa ka mbetur në buzët tona tinguj e gaz.
Të ndahemi përpara se zemrat tona t'i pushtojë urrejtja.
Të ndahemi përpara se gjuha të pushojë së rrjedhuri mjaltë.
Të ndahemi përpara se në gojë të na ngrijë buzëqeshja.

Le të ndahemi tani pasi dëgjoj zëra të trishtuar.
Të ndahemi sa nuk ka ikur nga fytyrat tona drita.
Të ndahemi përpara se stuhia të ketë filluar.
Të ndahemi përpara se zemrat tona t'i ka#@*%!ojë frika.

Le të ndahemi tani si të panjohur e të harrojmë se ç'ndodhi.
Të ndahemi e ta lëmë të nesërmen të lindë një kohë të re.
Të ndahemi me kohë të mirë përpara se të na prishet moti.
Të ndahemi sa nuk kanë filluar shtërngata e rrufe.

Le të ndahemi pra tani pasi kam ftohtë e frikë, të lutem lerna.
Na lerë ta braktisim këtë vend të errët e të kthehemi nga erdhëm.
Të ndahemi si të panjohur para se të na ndodhë më e keqja.
Përpara se urrejtja për njeri-tjetrin të na e ketë pushtuar zemrën.


Të ndahemi sa ka mbetur pakë besim
Të ndahemi të mos vuajë më ky shpirti im
Të ndahemi natën të mos na shohë njeri
Të ndahemi, të ndahemi të t’harroj ty.

Se kam të lehtë ndoshta as dhe ti
Të ndahemi të mos marrë më vesh për ty
Kur u bashkuam ish ditë me diell
Të ndahemi me dëshmitar hënën në qiell.

Në ndarjen tonë yjët le të bëjnë sehir
Të ndahemi natën kështu është më mirë
Të ndahemi sa nuk është tharë loti në sy
Të ndahemi mbase është më mirë për të dy.

Të ndahemi dhe le të fryjë furtunë
Të kujtojmë veç ditët që u deshëm shumë
Të ndahemi e mos mendo për mua
Ta fshijmë nga kujtesa fjalën:"të dua"..

Të ndahemi në fshehtësinë më të madhe
Më pas t'i harrojmë këto brenga edhe halle
Të ndahemi të mos na shohë askush
Të fshihemi në vreshta mbuluar me rrush.

Dhe qielli le të ndahet atë natë
Dita të mos vije nata të jetë e gjatë
E ashtu të lagur të dy të vrapojmë
E njeri-tjetrin përjetë ta harrojmë.

Të ndahemi dhe të harrojmë çdo gjë tonën
Të ikim larg, sa më larg ta hedhim këmbën
Të ndahemi dhe të ikim sa më larg mërguar
Ta fshijmë nga kujtesa këtë ëndërr të mallkuar.

Të ndahemi!

"MOS MË LE..."


Po të lutem me gjithë zemër, mos më ik, mos më le,
Këta lotë që nuk po ndalen t'i kam fal, a i sheh...
Nëse të pëlqen ndonjë tjetër, pse nuk flet, pse s'ma the,
Ku të mbeti dashuria, ai premtim që ma dhe...?

...Mos më le, mos më le!



Mos ma le shëtitoren sonte, s'jam mësu të shetis vetë,
Këto rrugë që i kaluam, sikur qajnë, mbetën shkretë...
Ah kjo zemër që më digjet, më s'duron pse s'pëlcet,
Po e shoh se pa mëshirë po më vret...

...Oh, mos më le, mos më le!




** ** **




" Mos qaj "



Mos qaj, mos qaj, se unë s'kam faj,
këtë dashuri, me zor se mbaj,
u mundova të ta them,
ah kjo zemër po më dhemb...
Se s'më dashuron
dhe po më harron.
Do të kisha falur çdo gjë në këtë jetë,
vetëm që kjo ndarje të mos jetë e vërtetë.

Kush të tha se s'jam për ty,
dua të të shoh me sy
eja se të kanë mashtru
dhe të flasin keqë për mu...!


Mos qaj, mos qaj!

Urime te perzemerta Loti,shkruani me ndjenje dhe origjinalitet.


Me repekt -Shkodrani

Citim:

---

Po citoj ato që tha SHKODRANI I QESHUR
Urime te perzemerta Loti,shkruani me ndjenje dhe origjinalitet.


Me repekt -Shkodrani

---

J'u përshëndes të gjithëve nga zemra...

Gjithashtu të përshëndes edhe ty i nderuari Shkodran dhe j'u flm shumë që gjen kohë t'i lexosh poezitë e mia... më lejo të ta bëj gjithashtu edhe unë ty të njëjtin kompliment, sepse edhe ti shkruan ashtu dhe i ke vërtet poezitë e bukura...
Mund të them se shumë pak ka njerëz të tillë që munden t'i kuptojnë poezitë e mia e aq më pak edhe t'i ndjejnë kudo dhe si i shkruaj, dhe besoj se një nga ata të tillët ndoshta mund të merrë pjesë edhe ti që mund t'i kuptosh apo t'i ndjesh se çfarë shkruhet dhe çfarë përfshihet ndër këto poezi...!?
Sido çoftë të falendroj nga zemra ty dhe gjithë të tjerët dhe ju përshëndes shumë.

Me respekt LoTi_DaShUrIsË...

......

Vraje heshtjen...



Pse rrinë i mërzitur,
ma falë atë buzëqeshje,
hape zemren mor,
mjaft ndejte në heshtje...


Hejjj, s'është turp të duash,
mos më rri i strukur,
ndëgjo zemrën tënde,
mos hesht, qeshu i lumtur...


Vraje, vrajeee heshtjen,,
mos m'u mbyll n'mendime,
qeshu për të ardhmën,
ndëgjo fjalën time....


Jo veç për një ditë,
as për pesë a gjashtë,
unë të dua për jetë,
gjithmonë kam me t'dashtë....


Jeta është e shkurtër,
mos kujto të djeshmën,
jeto jetën tënde,
për të sotmën e të nesërmën...


** ** **



Nëse……



Nëse ditëve të ardhshme,
këndej dukem rrallë,
ta dish se më mungon,
dhe në shpirt ndjej shumë mallë….


Nëse shkruaj pak,
dhe rrallë këtej kaloj,
prapë jam ajo e djeshmja,
dhe të dua njësoj….


Nëse kur je këtej,
e të mungon fjala ime,
mos mendo se s`të dua,
kujto zemrën time!……


E nëse gjatë s'dukem,
ndoshta me javë e muaj,
të lutem kujtom,
mos harro më shkruaj!….


Nëse shumë ke mallë,
dhe për mua mendon,
të lutem mos vuaj,
me thirrë në telefon.....


Dhe nëse të vuan shpirti
e për mua ndjen mallë,
kudo në botë po të jeshë,
më thirrë, kam me të ardhë.....


** ** **


O Vdeksha Për Tyyy...



O vdeksha në prehërin tënd,
u bëfsha unë tokë për ty,
mos i gjetsha kurrë vetës vënd,
në vdeksha pa të pa me sy!


O kurrë unë dritë mos pafsha,
u shkrifsha si fluskë dëbore,
në mbetsha pa dalë me ty,
pa t'folë pa t'kapë për dore...


O kurrë qetësi mos paqa,
mos i gjetsha kurrë vetës vënd,
pa shiju buzëqeshjën tënde,
pa u tretë n'krahërorin tënd...


Jo, jo pa ty mos jetofsha,
u digjsha në ferr e pa shpresë,
në mbetsha pa shiju shpirtin tënd,
pa të dashtë, pa të prekë s'mund të vdesë!


O Zottt, pa ty s'mund të jetojë,
qetësi s'gjej dot në asnjë vënd,
u bëfsha shpresë e zemrës tënde,
u mbytsha në detin e shpirtit tënd...



** ** **




Pseee???



Heshttt!!
Dhe mos më thuaj asnjë fjalë,
Më lerë me dhëmbjen time,
Se fjala dhëmbjen s'ma ndalë!


Ikkk!!
Largohu dhe lermë të qajë,
Të qajë dhe shfryej zemrën time,
Se lotët më s'mund t'i mbajë!


Po pseee??
Po pse më mashtrove, më thuaj,
Përse më gënjeve, përse,
Pse po më bën të vuaj??


Largohuuu!!
Largohu e lermë të vetmuar,
Si munde të jeshë i tillë,
Unë këtë se kam merituar??!!


Mos folëëë!!
Se kurrë më s'të besoj,
Se më vrave në shpirt, më mbyte,
Ti e dinë se pa ty s'mund t'jetoj!!


Shkooo!!
Ik dhe harrom përjetë,
Se ti s'më meriton,
Ik, mjaft më, lermë të qetë!!




** ** **




Pa titull!



Unë dhe Ti
Një jetë me dashuri!!


Ti dhe Unë
Një dashuri e pafund!!


Ti me Mua
Më don sepse të dua!!


Unë me Ty
Perjetë bashkë ne të dy!!


Ne dy bashkë
Të dashuruar deri në asht!!



** ** **





Ah... kjo dhembja ime!


Sikur lulët ta dinin,
sa thellë i lënduar është shpirti im ...
do të qanin bashkë me mua,
që dhembjen t'ma shëronin...!


Sikur zogjtë të dinin
sa e mërzitur jam ...
do të këndonin me hare për mua,
që për një çast t'jem e gëzuar ...!

Dhe sikur dhembjen time
yjet e artë ta njifnin...
do të zbritnin nga qielli, poshtë tek unë
e do t'më ngushëllonin...!

Ata që të gjithë nuk e dinë,
vetëm NJËRI njef dhembjen time,
por ai...
ai vetë
ka lënduar zemrën time.!!!



** ** **



Përherë nën mëshirën tënde...


Sa do të doja
Të më hidhnin valët e oqeanit,
Në prehërin tënd
Dikund në një ishull të humbur...

Sa do të doja
Në mesnatë
Të notoja skaj më skaj
Në oqeanin e shpirtit tënd...

Sa do të doja
Të fundosem e ngulfatëm
Dhe të më dalë shpirti
Në detin e dashurisë tënde...

Shumë kisha dashur
Që t'i kesh qelësat e jetës sime
Dhe ti të vendosësh
Për jetën apo vdekjen time....



** ** **



Dhe sërish unë...


Moti s'isha këtej,
kaloi kohë e gjatë,
pa të shkruar një fjalë,
pa të thënë një datë...

E sot prapë vendosa,
të t'i them ca fjalë,
ta hapë zemrën time,
dhe ta shprazë atë mallë...

Ta shprazë atë zjarr zemre,
që në shpirt është mbledh,
si vullkan i ndezur,
që zjarr e flakë hedhë...

Dhe që më djeg shpirtin,
dhe më len pa gjumë,
jo s'mund të hesht më,
se të dua shumëëëëë.

S'kam shkruajt disa muaj,
provova t'harroj,
po çfarë t'u bëjë ndjenjave,
këtë s'mund ta besoj!

Ikin javët, muajt,
nga një ditë në tjetër,
n'vend që të shuhet zjarri,
ai ndizet edhe më tepër...

Dhe provoj sërish të heshti,
shkruaj ca fjalë në letër,
por sot po vraj heshtjen,
s'mund të duroj më tepër.

Se jetojë për ty,
unë shërbëtore e vuajtur,
që ti të gëzosh jetën,
veç ti t'jesh i lumtur.....!!!



** ** **


(Në vend të përshëndetjës për JUVE....)


Juve që lexoni këto vargje,
lexoni në heshtje këto fjalë,
në to shpaloset shpirti im,
ky shpirt i ndieshëm, por i bardhë…

Nëse lexoni këto fjalë,
j'u lutem kujtoni zemrën time,
në heshtje falmëni një buzëqeshje,
nga larg, pa të keq, pa hidhërime…

Mos më thuani asgjë, jo mos thuani,
mjafton të jeni kënaqur nga këto fjalë,
mirë ndjehem nëse j'u kanë pëlqyer,
unë prapë do j'u shkruaj, pa u ndalë!!!




Me respekt dhe falendërim për të gjithë juveee nga unë
"Loti_Dashurisë apo Kosovarja...."

Dhe j'u uroj Vitin 2006...
Nga zemra j'u dëshiroj
Fat,
Shëndet,
Lumturi,
Harmoni,
Qetësi
Gëzim,
Hare,
Dashuri
Dhe suksese në çdo lami të jetës....

Mirese-erdhet serish LoTi_DaShUrIsË!

Me vjen keq qe munguat ne konkursin e poezise megjithate do te kete te tjere ku shpresoj mos te mungoni.