Katilesha
.

Regjistruar: 02/09/2006
Vendbanimi: .
Mesazhe: 12531
|
E shtune 25 shtator
Dritarja nxinte. Se si m’u duk. Me pare- me pare, kur? – nese ne raste te jashtezakonshme dilja pa Morisin , - kur kthehesha shihja gjithnje nje rreze drite midis perdeve te kuqe. I ngjisja me vrap ted y katet, I bija ziles, kerkoja celesin me padurim. U nxita pa nxituar futa celesin ne brave. Sa I zbrazet dukej apartamenti! Sigurisht , derisa aty nuk kishte njeri. Ah,zakonisht kur kthehem ne shtepi , gjej aty Morisin , edhe kur mungon. Sonte hapen dyer dhomash te zbrazeta. Njembedhjete ore. Neser do te marrim vesh perfundimine e analizave dhe une kam frike. Kam frike e Morisi s’eshte. E di. Duhet te shpjere deri ne fund kerkimet. Megjithate , jam e zemeruar. “Kam nevoje per ty dhe ti nuk vjen”. Me vjen t’I shkruaj keto fjale ne nje leter para se te bie te fle t’ia le ne nje vend te dukshem ne paradhome. Ndryshe do hesht, si dje, si pardje. Me pare me rrinte prane, sa here kishte nevoje per te. Ujita bimet e gjelberuara; nisa dhe te rregulloj bibloteken e pastaj e lashe fare. Mbeta ca e habitur nga moskokecarja e tij kur I thashe se doja te rregulloja kete dhome ndjenjeje. Duhet t’I them vetes te verteten; te verteten e kam dashur gjithmone, e, nese e kam arritur, eshte se e kam dashur. E pra, Morisi ka ndryshuar. U dha I teri pas profesionit te tij. Nuk lexon me. Nuk degjon me muzike. ( E doja aq shume ate heshtjen tone dhe fytyren e tij te vemendshme kur degjonim Monteverdi nose Carli Parkerin). As nuk shetisim me neper Paris e ne rrethinat. Nuk bejme me biseda te verteta. Ai mbledh koleget e tij qe s’jane vecse ca makina per te bere karriere dhe per te fituar para. Po I bie ne qafe. Ai as qe can koken per para, per karriere, tallet me to. Por, qe kur- sipas mendimit tim- para dhjete vjetesh vendosi te specializohej, pak e nga pak – pikerisht kesaj I trembesha une – sikur u vyshk. Kete vit m’u duk I larget edhe kur Ishim ne Muzhen; mezi priste te kthehej ne klinike e ne laborator, qe si I hutuar e tere turinj. Vazhdo! Thuaje te verteten deri ne fund. Ende me shterngohej zemra atje ne aeroportine Nices prej atyre pushimeve te zymta qe sapo kishim kaluar. Dhe , nese ndjeva lumturi aq te madhe atje ne kriporet e braktisura, shkaku qe Morisi, I cili, tek ndodhej qindra kilometra larg, me dukej I afert. (Cudi eshte ky ditari: gjerat per te cilat hesht jane me te rendesishme se per ato te cilat shkruan). Duket sikur atij nuk I intereson me jeta private. Sa me lehtesi e prishi pranveren e kaluar udhetimin tone per ne Alzase! Por edhe thumbi qe I hdoha e merziti shume: “ Sherimi I leucemise kerkon vetemohim!” Dikur , mjeksia per Morisin ishte te sheronte njerez me mish e kocka. ( Isha kaq shpresehumbur, kaq pa rrugedalje, - gjate stazhit tim ne Koshen, nga miresjellja e ftohte e zoterinjve te medhenj, nga indiferenca e studenteve: dhe ne syte e bukur e te erret te dikujt pashe po ate ankth e po ate turbullim te ngjashem me timin. Besoj se e dashurova qe ne ate minute). Tani dyshoj se per te semuret jane vecse raste. T’I njohe I intereson me shume se sa t’I sheroje. Edhe ne marredheniet me njerezit e tij te afert eshte disi larguar, ai, qe edhe tani ne moshen dyzeteepesevjecare ishte po aa I gjalle e I gezuar, sic ishte kur e njoha per here te pare….Po, dicka ka ndryshuar, perderisa shkruaj per te , pa e ditur ai. Sikur ta kishte bere ai, do me dukej tradheti e madhe. Ne te dy ishim te tejdukshem per njeri-tjetrin. Jemi te tille akoma: eshte zemrimi im qe na ndan: po ai do te dije si te ma largoje. Do te me kerkoje te kem pak durim : pas nje periudhe te stermundimi te madh mendimi vjen bunaca. Edhe vitin e kaluar ai punonte shpesh mbremjeve. Po, por une kisha Lysienen. Dhe, mbi te gjitha , nuk me shqetesonte asgje. Ai e di mire ne kete cast as une nuk mund te lexoj e as te degjoj diskun,sepse kam frike. Nuk do t'I le letren ne paradhome, por do t’I flas. Pas nja njezet- njezetedy vjet martese,merresh shume vesh ne heshtje: kjo eshte e rrezikshme. Them se jam marre teper me vajzat keta vitet e fundit: Koleta me ngjitej tere kohen, kurse Lysiena ishte aq e veshtire. Nuk I rrija dot Morisit si do te deshironte ai . Duhet te shpjegohemi me njeri-tjerin. Mesnate. Kam ka ngut ta takoj, ta mbys kete zemerim e me gurgullon perbrenda. Syte ia kam ngulur ores qe lekundet. Askrepi nuk ecen me ngrihen edhe me nervat. Perfytyrimi I Morisit me coptezohet: Cfare kuptimi ka te luftosh kunder semundjeve dhe vuajtjeve kur gruan tende e le ne harrese? Kjo eshte thjeshte te mos cash koken per te. Eshte mizori. Kot sa pelcas nga marazi. Mjaft. Ne qofte se analizat e Koletes nuk dalin mire, neser me duhet te ruaj gjakftohtesine. Pra duhet te perpiem te fle.
__________________
.
Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar
|