Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

Ja versionet e parafrazimit te fjalise Exodus14:14.
I ke ne versione te ndryshme ne anglisht dhe futet dhe versioni i gjuhes greke te lashte, bashke me komentimet por thelbi besoj se arrite ne perfundim qe eshte e njejta gje.
Sidomos po te shohesh kontekstin ku jane thene keto fjale. Interpretimi lidhet ngushte me kontekstin, nuk merret nje fjali jashte tij.
http://bible.cc/exodus/14-14.htm

Ne shqip eshte: Zoti do te luftoje per ju dhe ju do te jini te qete.
Mos-hapja e gojes lidhet pikerisht me qetesine e brendshme. Nuk eshte e nevojshme te ankohesh, grindesh,frikesohesh apo merakosesh.

Fakti qe mund te te tingelloje si cliche' mund te rrjedhoje nga shume arsye ne eksperiancat dhe personalitetin tend.

Prej eksperiences sime, duke qene krishtere per nje kohe te gjate dhe duke lexuar Biblen shpesh here, disa gjera i kam lexuar dhe rilexuar dhe mesuar permendesh, ndaj prekin rrezikun e te tingelluarit si cliche.
Ndaj dhe kur shkruaj, nuk fut vetem komentimin/interpretimin e kultures se atehershme apo sic quhet : hermeneutika, por shkruaj edhe mendimet e mia personale perderisa Bibla eshte shkruar per ta lidhur personalisht me gjerat specifike qe ndodhin ne jeten e personit per te marre inkurajim.

Dhe gjithsesi, personaliteti im eshte shume poetik. Por interpretimi synohet te jete i sakti.

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

eshte nje kapitull prej librit Mere Christianity nga C.S. Lewis. Eshte nje liber dhe nje kapitull qe i rikthehem shpesh e me shpesh sepse gjerat qe jane sqaruar aty per Krishterimin jane shume te qarta, 'blunt' , e verteta shkruhet pa dorashka dhe elokuenca e autorit eshte per tu admiruar.
I jam rikthyer ketij kapitulli (ne vecanti) se lexuari sepse me eshte dashur nje rifreskim i disa gjerave qe do permend me vone.
Por eshte nje kapitull shume sfidues dhe shume clirues ne te njejten kohe. Eshte paradoksale por Zoti ne fund te fundit eshte shume paradoksal, dhe pikerisht eshte prej paradoksalitetit te tij, qe e ben ate te jete nje qenie shume-dimensionale.
Une do perpiqem ti 'bej drejtesi' perkthimit ne shqip te ketij kapitulli qe ehste shkruar ne anglisht por e di qe nuk do ia arrij qellimit. Megjithate me ndihmon gjithsesi sepse ta perkthej ne anglisht kete pjese do kete nje 'sobering effect' per mua akoma me shume se heret e tjera.

Mekati i Madh-Mere Christianity- Clive S. Lewis

Tani po hyj ne ate pjese te moralit te Krishtere qe ndryshon me shume me gjithe moralet e tjera. Ka nje ves prej te cilit asnje njeri nuk eshte i lire; qe cdo njeri ne bote e urren kur e shikon kete ves tek personi tjeter; dhe per te cilin zor se ndonjeri imagjinon ( pervec te Krishtereve) se jane vete fajtore. Kam degjuar njerez te pranojne se jane me temperament te keq ose se nuk permbahen dot per vajza apo pije, madje edhe se jane frikacake. Por nuk mendoj se kam degjuar ndonje njeri qe nuk ka qene i Krishtere te akuzoj veten per kete ves. Dhe ne te njejten kohe shume rralle kam takuar dike qe nuk eshte i Krishtere, te tregoje meshiren me te vogel kur e shohin kete ves tek te tjeret. Nuk ka ves me te madh se ky qe e ben nje person me jo-popullor (unpopular) , dhe qe ne te njejten kohe e ben te jete kaq ne padijeni ( unconscious) mbi vetveten. Dhe sa me shume kete ves e kemi brenda vetes, aq me shume e urrejme tek te tjeret kur e dallojme.

Vesi qe po flas eshte mendjemadhesia ( Pride) ose vete-genjeshtrim ( Self-Conceit); dhe virtyti opozitar ,ne moralin e Krishtere quhet perulja
(Humility). Mund ta kujtoni kur fola per immoralitein ( sexual), ju paralajmerova qe qendra e moralit te Krishtere nuk ishte aty. Ja, tani kemi ardhur ne qender. Sipas mesuesve te Krishtere, vesi esencial, e keqja me e madhe eshte Mendjemadhesia.

Mos- vetekontrollimi seksual, inati, lakmia, pirja pa fre, dhe te tjera si keto keto jane mushkonja ne krahasim me kete ves: eshte prej mendjemadhesise qe djalli u kthye ne djall: Mendjemadhesia con ne cdo ves tjeter: eshte mentaliteti komplet kundra Zotit.

A ju duket kjo gje e ekzagjeruar? Nqs po, mendojeni perseri.Ju tregova pak me pare se sa me shume mendjemadh nje person eshte aq me shume e urren mendjemadhesine tek te tjeret. Ne fakt nqs do qe te dish se sa mendjemadh je ,menyra me e mire per te dalluar eshte kur pyet veten: ' Sa shume nuk e pelqej kur te tjeret me injorojne mua, nuk me kushtojne vemendje, me ulin poshte apo mburren para syve te mi? Dua te dal tek ideja se mendjemadhesia e nje personi eshte ne gare me ate te nje tjetri. Eshte sepse desha une te isha ne qender te vemendjes ne party qe inatosem kur dikush tjeter ehste ne qender. Dy te te njejtit tip nuk bashkohen me njeri-tietrin. Tani, cfare dua te sqaroj eshte se mendjemadhesia ne esence eshte gare- gare per nga vete natyra- ndersa veset e tjera jane ne gare thjesht aksidentalisht. Mendjemadhesia nuk ndjen kenaqesi ne pervetesimin e dickaje, por ne pervetesimin me shume te dickaje ne krahasim me nje person tjeter. Ne themi qe njerezit jane mendjemedhenj kur jane te pasur ,ose te zgjuar, ose te pashem por nuk eshte keshtu. Eshte krahasimi qe e ben nje njeri mendjemadh: kenaqesia e te qenit mbi te gjithe te tjeret. Kur gara mbaron, mendjemadhesia ulet gjithashtu. Prandaj edhe e them qe mendjemadhesia eshte nje kompeticion ne nje menyre qe veset e tjera nuk jane. Impulsi sexual mund te shtyje dy djem ne kompeticion nqs ata te dy duan te njejten vajze. Por kjo eshte thjesht aksidentalisht; ata mund te kishin dashur dy vajza te ndryshme. Por njeriu mendjemadh do ta marr vajzen prej teje ,jo sepse ai e do ate, por thjesht ti provoje vetes se vete qe ai eshte me mashkull se ty. Lakmia mund te shtyje njerezit ne gare ne qofte se nuk ka shume risorsa perreth; por njeriu mendjemadh, edhe kur ai ka me shume se c'mund te deshiroj ai ,do perpiqet qe te marre me shume per te siguruar pushtetin e vet. Pothuajse te gjitha te keqijat ne bote qe njerezit i vene emrin si lakmi apo vete-interes (selfishness) jane ne fakt rezultatet e mendjemadhesise.

Per shembull, me parane. Lakmia shtyn nje person te deshiroj para per nje shtepi me te mire, pushime me te mira, ushqime me te mira dhe pije me te mira. Por kjo ndodh vetem deri ne njefare kufiri. Cfare e shtyn nje person qe fiton 10,000 pounds/ vit ( autori eshte Britanik dhe libri eshte shkruar ne 1952) te jete ne ankth per te fituar 20,000 pounds/ vit? Nuk eshte lakmia per me shume kenaqesi. 10,000 pounds/ vit jep gjithe luksin qe nje person mund te shijoje. Eshte mendjemadhesia- deshira per te qene me i pasur se nje person tjeter, dhe akoma me shume, deshira per te qene ne pushtet. Sepse fuqi/pushtet eshte ajo qe i pelqen mendjemadhesise: s'ka gje tjeter qe e ben nje njeri te ndihet superior se aftesia per ti levizur te tjeret si lodra ushtaresh C'e shtyn nje vajze te bukur te mbledh admirues dhe ti lendoje ata? Sigurisht jo instinkti i saj seksual: nje vajze e tille shpesh here paraqitet e ftohte seksualisht. Eshte mendjemadhesia. C'e shtyn nje politikan apo nje komb te tere te kerkoj shume e me shume? Mendjemadhesia serisht. Mendjemadhesia eshte kompetitive nga natyra prandaj dhe nuk ka nje stop. Nqs une jam nje burre mendjemadh , qofte vetem nje burre ne gjithe boten me i pushtetshem, me i pasur, me i zgjuar se une, ai eshte rivali dhe armiku im.

to be continued---

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

Te Krishteret kane te drejte: eshte mendjemadhesia qe ka qene shkaku kryesor i fatkeqesive ne cdo komb, ne cdo familje, qe ne fillimet e botes. Veset e tjera mund ti bashkojne njerezit: mund te gjesh shoqeri te mire dhe shakara dhe miqesira mes njerezve qe dehen apo qe jane te papermbajtur seksualisht. Por mendjemadhesia gjithmone do te thote armiqesi-eshte armiqesi. Dhe jo vetem armiqesi njeri me njeri ,por armiqesi me Zotin.
Tek Zoti, ndeshesh me dicka qe eshte pakrahasueshmerisht me superior ne cdo aspekt. Nqs nuk e njeh Zotin per te tille -dhe prej kesaj e njeh veten si asgje ne krahasim - ti nuk e njeh Zotin fare. Persa kohe qe ti je mendjemadh, ti nuk e njeh Zotin. Nje njeri krenar ( mendjemadh) gjithmone eshte duke ulur poshte njerezit dhe sendet: dhe patjeter persa kohe qe je duke pare poshte ,nuk mund te shohehs dicka qe eshte lart teje.
Kjo na sjell tek nje pyetje te tmerrshme. Si ka mundesi qe njerezit qe duken se po konsumohen prej mendjemadhesise thone se besojne tek nje Zot dhe e paraqisin veten shume fetare? Me vjen keq te them se po adhurojne nje Zot imagjinar. Ata ne teori e pranojne qe jane asgje ne prezencen e ketij zoti fantome por ne te vertete jane gjate gjithe kohes duke imagjinuar sesi ai ( Zoti) i aprovon ata dhe mendon per ta se jane shume me te mire se njerezit e zakonshem: domethene i paguajne nje 'penny' perulejeje (humility) Zotit per te marre ne kembim nje 'pound' mendjemadhesi kundrejt njerezve. Supozoj eshte per keta njerez qe Krishti po mendonte kur tha se disa njerez do predikonin per te, do nxirrnin demone ne emer te tij, por qe ne fund te botes ai do tu thoshte se nuk i njihte ata. Dhe cdo njeri nga ne mund qe ne cdo moment te bie ne kete kurth-vdekjeje. Fatmiresisht kemi nje test. Sa here qe e gjejme veten te mendojme se jeta jone fetare po na ben te ndihemi mire - mbi te gjitha qe jemi me mire se dikush tjeter - une jam i sigurte se nuk po influencohemi nga Zoti, por nga djalli. Testi i vertete i te qenit ne prezencen e Zotit eshte nqs ti e harron veten fare ose e sheh veten si nje objekt i vogel dhe i papaster. Eshte me mire ta harrosh veten fare.
Eshte nje gje e tmerrrshme qe vesi me i keq se gjithe te tjerat futet tinezisht ne qendren e jetes sone fetare. Por e shihni se pse eshte kjo gje. Veset e tjera dhe me pak te keqija, vijne nga influenca qe ben djalli tek ne npm natyres tone kafsherore. Por kjo nuk vjen aspak nga natyra jone kafsherore. Vjen drejt prej ferrit. Eshte komplet shpirterore: rrjedhimisht ka natyre shume te qete dhe tinzare dhe akoma me vdekjeprurese. Per te njejten arsye krenaria ( mendjemadhesia) shpesh perdoret qe te munden veset e tjera me te thjeshta. Mesuesit, ne fakt, perdorin krenarine apo vete-respektin e djalit (nxenesit) qe ta 'detyrojne' te sillet ne menyre te mire: shume njerez kane mposhtur frikacakerine, apo lust ( deshire intense seksuale- s'e di si perkthehet kjo ne shqip -ky eshte perkufizim i shkurter) apo temperamentin e tyre te keq, duke mesuar te mendoje se keto gjera jane poshte dinjietit te vete -pra prej krenarise. Djalli qesh. Ai eshte krejtesisht i kenaqur kur te shesh ty te behesh i vetekontrolluar seksualisht apo i guximshem kur gjate gjithe kesaj kohe po te ve nen Diktaturen e Krenarise- ashtu sic do ishte krejtesisht i kenaqur te shihte te kuruara ulcerat e extremiteteve ( perniosis) nqs do lejohej ,ne kembim, te te jepte kancer. Sepse krenaria eshte kancer shpirteror: te ha perbrenda cdo mundesi per dashuri, per tu ndjere mire madje dhe mundesi per te patur 'common sense.'
Perara se ta le kete teme, me duhet te ruhem mbi disa keqkuptime qe dalin:

to be cont....

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

Perpara se ta le kete teme me duhet te ruhem mbi disa keqkuptime qe dalin:

1) Kenaqesi qe dikush ndjen se po i jepen komplimenta nuk eshte mendjemadhesi. Femija qe lavderohet se ka bere nje pune te mire, femra qe lavderohet prej te dashurit te saj per nga bukuria, shpirti i shpetuar qe Krishti i thote " Bravo te qofte " jane gjera te mira dhe duhet te jene te tilla. Sepse ketu kenaqesia varet jo tek personi yt por tek fakti qe ti ke kenaqur dike qe doje te kenaqje (dhe me te drejte). Gabimi fillon kur kalon nga te menduarit ' E kam kenaqur ate. Gjithcka eshte mire. ' ne te menduarit ' Cfare person i mbrekullueshem qe jam qe e kam bere kete gje.' Sa me shume kenaqesh me veten dhe sa me pak kenaqesh me levdaten qe te ben tjetri, aq me keq behesh si person. Kur kenaqesh komplet me veten, dhe nuk e can koken per levdaten ke arritur fundin. Ja pse vaniteti, edhe pse eshte nje lloj mendjemadhesie qe duket ne siperfaqe eshte ne fakt me pak e keqja dhe qe mund te falet me lehte. Njeriu vanitoz do levdata, duartrokitje, admirim jashtezakonisht shume dhe eshte gjithmone ne kerkim te tyre. Eshte nje ves karakteri feminor (ne nje menyre te cuditshme) dhe perules ( humble). Tregon se ti nuk je komplet i kenaqur me admirimin tend. I vlereson dhe i jep rendesi njerezve sa per te te lavderuar ty. keshtu Je ne fakt, akoma njerezor. Mendjemadhesia e vertete, e zeze dhe diabolike vjen kur i ul te tjeret poshte shume sa nuk te intereson se c'mendojne ata epr ty. Patjeter qe eshte shume e drejte dhe shpesh here detyra jone te mos i kushtojme shume rendesi se c'mendojne te tjeret per ne: nqs e ben kete per arsyen e drejte ( me nje fjale) sepse ti e quan jashtezakonisht shume te rendesishme se c'mendon Zoti per ty sesa te tjeret. Por njeriu mendjemadh ka nje arsye tjeter per shperfilljen e te tjereve. Ai thote: Perse duhet ta perfill opinionin e atij funderrine sikur opinioni i tij te ishte me ndonje vlere per mua? Dhe edhe nqs opinioni i tyre do kishte vlere, jam une njeri i tille qe skuqet prej complimentit te te tjereve si ndonje vogelushe ne kercimin e saj te pare? Jo, une jam nje personalitet i rritur dhe integruar. Cfaredo qe kam bere e kam bere per te kenaqur idealet e mia- ose konshiencen time artistike-ose traditen e familjes sime -ose sepse jam ' that kind of chap.' Nqs turma e pelqen kete gje, le ta pelqeje. Ata jane asgje per mua.' Ne kete menyre mendjemadhesia fshesh vanitetin sepse sic thashe disa momente me pare, djalli do qe te 'kuroje' nje difekt te vogel duke te dhene nje te madh. Duhet te perpiqemi te mos jemi vanitoz por kurre nuk duhet te therresim krenarine tone per te kuruar vanitetin tone.

2) Themi ne Anglisht se nje njeri eshte 'proud of his son' apo krenar per babain e tij, shkollen e tij, apo regjimentin e tij dhe lind pyetja ne e tille krenarie eshte mekat apo jo? Mendoj se varet se c'nenkuptojme kur perdorim kete fjale ' proud of'. Shpesh here, ne fjali shprehja 'proud of' (krenar per) tregon nje admirim te ngrohte per dike. Nje admirim i tille eshte patjeter shume larg e te qenit mekat. Por mund te nenkuptoje edhe kete gje ,qe personi ne fjale e ngre veten e vet prej babait te tij qe ka nje post te madh , apo se ben pjese ne nje regjiment prestigjoz' Kjo duket qarte qe eshte gabim, por edhe ky skenar do ishte me mire sesa skenari ku vete personi eshte mendjemadh vetem prej vetes se vete. Te duash dhe admirosh cdo gje jashte vetes tende eshte te jesh nje hap larg rrenimit shpirteror, edhe pse nuk do ndiheshim mire dersia do te donim dhe admironim cdo gje tjeter me shume sesa admirimin tek Zoti.

3) Nuk duhet te mendojme se krenaria eshte dicka qe Zoti e ndalon sepse Ai eshte i ofenduar prej kesaj, apo se perulja ( humility) eshte dicka qe ai e kerkon per te mbrojtur dinjitetin e vet- sikur vete Zoti te ishte mendjemadh. Ai as qe eshte i shqetesuar fare per dinjitetin e vet. Fakti eshte : Ai do qe ti ta njohesh ate: do qe te te jap Veten e vet. Dhe Ai dhe ti jeni kaq ndryshe sa nqs do bashkoheshit, ne te vertete do beheshe shume perules/e ( humble) - nje perulje me shume deshire, duke ndjere clirimin infinit qe vjen sepse ke hequr me ne fund gjithe shqetesimet dhe budallalleqet mbi dinjitetin tend qe ne fakt te ka bere te mos ndihesh ne paqe dhe te mos jesh i lumtur gjithe jeten tende. Ai po perpiqet qe te te perule ty ne menyre qe ky moment te behet i mundur ne jeten tende: te heqesh fustanin qesharak dhe te felliqur me te cilin jemi veshur te gjithe ne duke ecur si idiote te vegjel qe jemi. Do te doja te zgjatesha me shume mbi peruljen, nqs do kisha folur me shume do iu kisha treguar mbi komfortin, clirimin e ndjere teksa kemi hequr fustanin- duke hequr veten tone falso me gjithe ato ' Look at me' dhe 'Aren't I a good boy?' dhe me gjithe pozimet tona. Ti afrohesh peruljes, qofte edhe per nje moment, eshte si nje gote uji e ftohte ne shkretetire.

4) Mos imagjinoni se nqs takoni nje person shume perules ai do jete cfare njerezit mendojne per 'humble' ne ditet e sotme. Ai nuk do jete nje person qe duket si mos me keq, ,qe eshte gjithmone duke te thene ty se patjeter qe ai s'eshte agje. Ndoshta a shumta qe do mendosh per nje person 'te perulur' eshte se ai te la pershtypjen e nje personi te qeshur, te gezuar, inteligjent, dhe qe tregoi nje interest te sinqerte se cfare i the ti atij. Nqs vertet nuk e pelqen kete lloj personi eshte sepse ndihesh pak xheloz sesi nje person i tille mund ta gezoje jeten kaq lehte. Ai nuk ka per te menduar mbi peruljen, ai nuk ka per te menduar mbi veten e vet aspak.

Nqs ndonje do qe te rritet ne perulje, une mendoj se mund ti them atij hapin e pare. Hapi i pare eshte realizimi qe ai eshte krenar. Dhe ky eshte nje hap shume i madh. Asgje nuk mund te behet perpara pohimit te kesaj gjeje. Nqs dikush mendon se eshte ne rregull ( jo krenar) atehere vertet, eshte duke genjyer veten.

(END)

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 08/03/2010
Vendbanimi: ...
Mesazhe: 459

Me duhet shpesh here te rri vetem nje kohe te gjate qe me pas te shijoj prezencen e dikujt... Asgje nuk ka me rendesi se sa te gjej veten diku ne nje cep dhome me nje liber ne dore ose para nje dritare te hapur gjate nates.
Dje bente shume vape dhe hapa dritaren, kishte kohe qe nuk kisha ngritur koken lart per te pare yjet... Kujtim te hidhur e te gezuar filluan te me visitonin mendjen, copeza muzike me ledhatonin koken, e u ndieva...

__________________
Intiligjenca e zemres...

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

Ashtu sic e permend C.S. Lewis, une nuk e kisha idene kuptimin e 'pride' ,perpara se te behesha e krishtere 9 vjet me pare. Nuk me terhiqnin njerezit qe silleshin fodulle apo arrogante por nuk me kish shkuar ne mendje qe une te posedoja 'pride' ne vetvete. Ne fund te fundit, mendoja se isha nje person 'i mire' . Mirepo, fill pas pagezimit tim, doli shume qarte sa dense ishte 'pride' tek mua. Dhe gjate tre viteve te para si e krishtere, 'humility' ishte cilesia ne karakter qe iu perkushtova me shume te rritesha. Lexova libra mbi kete, regjim lutjesh, madje edhe agjerim, sondazhe se c'pjese te karakterin tim duhet ndryshuar, etj etj.

Sepse eshte ne parim qe kur behesh e krishtere, nuk duhet te rrish ne vend, stagnant por duhet gjithmone te kesh ate urine per Zotin dhe per tu rritur ne godly qualities, une u fokusova tek 'humility.' Kjo sepse sa here qe perpiqesha te kapja nje cilesie te vetme per te ndryshuar (psh padurimi im) apo ( mosqenit compassionate ) aq here mendoja se thelle thelle rrenjen e kishin tek 'my pride.' Ishte krenaria ime qe me bente te paduruar dhe po ashtu te pandjeshme kundrejt te tjereve.

Nje pasazh qe shpreh kaq bukur idene se kur behesh i/e krishtere ndermerr nje rruge aktive ,qe cilesite ne karakter nuk duhet te rrine aty ku jane por te shtohen gjendet ne 2 Piter 1:5-8
Edhe ju, per te njejten arsye, beni cdo perpjekje ti shtoni besimit tuaj virtytin, dhe virtytit diturine, diturise vetkontroll, vetkontrollit kembenguljen, kembenguljes perendishmerine (godliness), meshires dashurine vellazerore dhe dashurise velllazerore ,dashurine.Sepse nese keto gjera gjenden ne ju me shumice nuk do tju lejojne te beheni pertace dhe as te pafryt ne njohjen e Zotit tone Jezu Krisht.

Cilesite me siper i shihja qe nuk i kisha por ne ato kohe fillestare dukej shume qarte qe nuk ishin prej 'my lack of humility.'

Mirepo, kurthi qe ngre 'pride' eshte shume tinezar. Asthu sic e ka permendur Lewis me siper, hyn shume lehte tek nje person kur po perpiqet qe te beje gjene e drejte, (ose ata qe quhen njerez fetare)
Ngaqe po studioja mbi humility, rrjedhimisht, ato muaj dhe vite zemra ime u zbut, u hapa me shume, mund te qaja me lehte. Por nga ana tjeter sepse po studioja per humility, fillova te mdendoj se kushedi se c'jam (shiko sa e thelle qe jam) pra po me rritej mendja sepse po studioja per peruljen......
Ishte vetem ne vitet e mevonshme kur nuk po studioja ne menyre aq intense mbi humility qe Zoti vertet me 'uli hunden' ( sic eshte ajo shprehja) Ishte nepermjet situatave ne jete qe Ai i solli ne menyre te cuditshme ne jeten time qe me turbulluan, me lane shpesh here me shume pak 'risorsa te miat' ne nje menyre qe me duhej shume ndihma e Tij. Dhe Zoti zakonisht vepron ne menyre te tille qe te ze mat, ( he corners you) nuk ke nga leviz, dhe nuk gjen rrugezgjidhje tjeter pervec ti drejtohesh atij. Dhe kur i drejtohesh atij ndodh qe ai te nxjerr nga situata ( me menyren e vet) dhe qe nuk ke goje ta pranosh se ishte prej merites sime sepse, clearly, ai nderhyri ne momentin qe vetem ai te mund te marre lavdine. Keshtu ne kete menyre, te me perule per nga eksperienca sesa nga perpjekjet e mia per te 'detyruar' veten per ta bere me humble.
Ideja dukej ne pamje te pare fisnike dhe e bukur, por qe te punosh mbi veten tende dhe ta besh me te perulur pa kerkuar ndihmen e Zotit ( kur krenaria ka nje zanafille (kancer) shpirterore sic thote Lewis me siper) eshte te perpiqet nje majmun te kete flatra dhe te fluturoje.
Eshte e pamundur qe nje person vetem me perpjekjet e veta sic beja une ne fillimet e mia te rritet ne holiness. Njerezit nuk jane holy. Vetem Zoti eshte holy rrjedhimisht asnje veper e imja nuk do me bente me 'flatra' E perderisa holiness and humility jane cilesi kaq shume shpirterore eshte vetem kur jam ne kontakt me Te qe mund te rritem me shume ne to.

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

ne kete pike me duket se duhet te sqaroj disa gjera perpara se te vazhdoj me studimin tim te gjaaaate mbi pride/humility dhe dua te shtoj ketu edhe wisdom.

Dua te sqaroj ekstremitetet:

E lashe tek ideja se veprat, mundimet dhe puna per tu rritur ne karakter jane ne tym nqs Zoti nuk perfshihet ne to. Duke menduar keshtu, shpesh njerezit mendojne se meqe Zoti eshte i gjithe-meshirshem dhe veprat jane kot, pse te mundohesh kot. Me nje fjale, kur e di se do e dreqosesh pas nje ore apo nje dite sepse standarti i tij eshte i paarritshem, pse gjithe ky mund?

Pra ka raste qe Zoti shihet ose si nje gestapo gati te ve ligjin ,ose si nje figure pa autoritet qe te lejon te besh c'te duash. Dhe sipas pikeveshtrimit rrjedhimisht ose do kthehesh ne nje person te ngurte ose nje person qe s'ka shume vetekontroll.

Por ekstremitetet nuk jane ne karakterin e tij. Pikeveshtrimet qe njerezit ia bashkangjisin atij jane ne fakt zakonisht pikeveshtrimet qe njerezit kane te formuar qe ne vogeli prej baballareve te tyre. Tiran ? Emotionally unavailable? Indiferent? Doreleshuar? Pa disipline? Ndrydhes?
Te gjitha jane ekstreme. Kur flitet per nje personalitet apo karakter te Zotit, behet fjale per nje qenie me shume dimensione, nuk behet fjale per formula strikte, behet fjale per mencuri,zgjuaresi dhe balance, pertej rregullave, pertej do-s and don't-s.

Nqs jane rritur nga nje baba qe i ka lavderuar kur kane bere gjene e mire dhe te drejte, ka komunikuar ne menyre te qarte, ka vleresuar ndjenjat e femijes, ka perforcuar fortesite dhe ka dekurajuar sjelljet problematike, ka shpenzuar kohe 'cilesore' vetem per vetem me te dhe e ka bere femijen te ndihet special dhe te vleresuar, dhe ka perdorur disiplinen kur eshte nevojitur, shembull i ketille do i perafrohej figures se Zotit si baba sepse eshte me afer ideales. Aty ka meshire, por ka edhe disipline, ka dashuri, por ka edhe vetkontroll, ka leshim por ka edhe kembengulje, ka vulnerabilitet por ka edhe fortesi ne menyre qe femija kur te rritet te jete i shendetshem.

Me kujtohet nje Disorder, Borderline Personality Disorder, eshte nje crregullim personaliteti, i shoqeruar me mungese sensi te vetvetes, impulsivitet, marredhenie toksike dhe dysfunctional, emocione te pakontrolluara dhe nje ndjenje e thelle abandonimi jane disa simptoma te saj. ( kush e lexon kete, ka mundesi te mos e analizoj veten e vet please? )
Marsha Linehan, shkruajti nje liber mbi Borderline Personality Disorder prej eksperiences se saj si nje femer qe ish sheruar prej kesaj. Ky liber eshte shume i famshem sot dhe perdoret per te ndihmuar ne sherim. Ne thelb ( se libri ka shume terma dhe analizime) ne trajtimin e ketij crregullimi ne personalitet, personit i duhet 1)validim i ndjenjave, perforcim i gjerave pozitive te personit dhe 2) e verteta, sfida e drejtperdrejte per te permiresuar vetveten.
Me ka terhequr shume kjo menyre sepse me kujton menyren sesi Zoti ( ashtu si ndonje terapist) sillet me ne. Validon ,perforcon dhe thekson gjerat qe jane 'strengths' tek njerezit por ne te njejten kohe eshte i drejtperdrejte ne sfidat e tij per te mos qendruar ne vend, por per tu rritur me shume sipas karakterit te tij. Pra ne thelb ka dashuri dhe vertetesi: pa vertetesine nuk do sfidoheshim per ndryshim, pa dashurine nuk do perballonim dot deficitet tona......Prandaj dhe 2 fjale qe gjenden kaq shume ne Bibel apo ne libra mbi Biblen kur pershkruajne karakterin e Zotit jane 'truth' and 'love.'

Gjithashtu me kujtohet pasazhi im i preferuar ne Bibel i Ecclesiastes 7:16-19---Do not be overrighteous,neither be overwise - why destroy yourself? Do not be overewicked and do not be a fool-why die before your time? It is good to grasp the one and not let go of the other.The man who fears God will avoid all extremes. Wisdom makes one wise man more powerful than ten rulers in a city.

Ne shqip eshte Predikuesit 7:16-19
Mos ji teper i drejte as i urte jashte mase.Pse kerkon te shkaterrohesh?Mos ji teper i keq dhe mos u trego budalla.Pse kerkon te vdesesh para kohes sate?Eshte me mire qe ti te kapesh pas kesaj gjeje dhe te mos heqesh dore prej saj,sepse ai qe ka frike Perendine do t'u shmanget tere ketyre gjerave. Dituria e ben te urtin me te forte se dhjete te fuqishem ne nje qytet.

Duken si lojera fjalesh, por thelbi eshte i qarte, thelbi eshte te kesh balancen ne jete dhe te respektosh Zotin si nje baba. (healthy respect that is)
Mendoj eshte kjo balanca qe permendi Jezusi kur tha qe 'rruga eshte e ngushte' -the road is narrow. Sepse eshte shume e lehte te biesh pre e extremiteteve, te thuash gjithmone te verteten qe te vret pa dashuri brenda apo te kthehesh ne nje person i bute dhe i dashur pa sfiduar me vertetesi dhe bindje te palekundshme.

Ndaj dhe krenaria ( pride) duhet luftuar gjithmone me Zotin te pranishem ne jeten time.....
Let the war begin! And speak the TRUTH in LOVE!

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 27/11/2007
Vendbanimi: EU
Mesazhe: 8928

Shume bukur qe ke hyre ne nje fushe shume te gjere e te gjate te zberthimit te ketyre elementeve psikologjike e sociale dhe per me teper duke i ballafaquar me besimin qe ti njeh me mire kristianizmin.

Kam frike qe perkthimet ne anglisht shpesh nuk perputhen me gjuhen ebrehe dhe greke, dy gjuhet me te cilat eshte shkruar Bibla.
Vete ti Lorie perdor disa terma ne shqip si psh, krenari, mandjemadhesi , por mund te shtohen edhe te tjera si: vetelavderues, ose levdat (qe lavderon veten)
E nejjta gje edhe per fjalen humble qe identifikohet me perulesi (kjo s’me pelqen aspak), do preferoja, I thjeshte (kjo nuk permbledh gjithshka). Pse te mos thuhet I mencur, I urte, ose pse jo modest?

Ne greqisht per pride eshte perdorur fjala “Iperihos”. Ne shqip etimologjikisht perkthehet iper=e ekzagjeruar dhe iho=jehone. Pra korrespondon pak a shume me dike qe flet dhe I pelqen ekkoja e zerit te vet.

Por ne te vertete per ne shqiptaret fjala Pride ka kuptime te koklavitura.

Une mund te jem krenar per dicka dhe te jem kristian I mbare, pa hyre ne zonen e mekatit. Psh: kur ben nje pune te mire, krenaria qe ndjen, mund te te sherbeje si nxitje per nje pune tjeter te mire deri ne vetesakrifikim, pro me kusht qe te mos thuresh lavde per veten.

Dhe ne anen tjeter te jesh i perulur? Une do doja qe kjo fjale te hiqej nga lista. Perulja eshte ndjenje e keqe dhe i ka kaluar koha. Modest, i drejte, i sakte, i matur. Ka shume fjale qe i permbahen menyres te drejte te sjelljes.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

ke te drejte, e kam shume te veshtire te perkthej virtytet se perfshijne shume ( sic e the ti jane shkruar ne hebraisht dhe greqisht- ne te dyja jam shume keq...., hebraishjta eshte shume e veshtire por jo e pamundur te mesohet..) Shpesh shkoj ne kuptimin origjinal grek te tekstit.


Mbi 'pride' dhe dallimet se kur eshte ' e mire' kam shkurar me siper tek perkthimi i C.S. Lewis.


'Perulja' tingellon keq por s'kam gjetur ndonje qe i perafrohet me shume. Bujrum nqs gjen.

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 24/07/2003
Vendbanimi: in you
Mesazhe: 3137

do te doja ta vazhdoja kete studim ne te shkruar ketu por nuk ndihem aq e frymezuar sa te hedh ketu ato qe studiova disa jave me pare( me duket si shperdorim kohe ), sepse keto dy javet e fundit jam frymezuar nga nje aspekt tjeter i Zotit. Megjithate, nqs ndonje qe po perfitonte nga ky studim do te deshrionte perfundimin e studimit, mbi te cilin shqyrtonte pasazhet mbi mencurine e Solomonit tek libri i 1 Mbreterve sesi u be nje mbret shume popullor, i fuqishem dhe i mencur por mendjemadhesia e tij e coi te kishte 700 gra e konkubina, atehere le te me coje ndonje mesazh privat dhe tia jap. Pika me kryesore qe dehsa te dilja eshte se zgjuarsia dhe inteligjenca pa humility, dhe repsektin e Zotit, te con ndonjehere te marresh vendime krejt te gabuara.


Keto kohe jam frymezuar tek MINISTRIA E SHERIMIT=The ministry of healing. Jezusi shkruhet te shkonte neper fshatrat dhe vendet ne Izrael duke : teaching, preaching and healing. Ai mesonte ,predikonte dhe sheronte. Ishte nje ministry qe perfshinte shume aspekte. Prej marrjes se vendimit te qenit te krishtere vite me pare, mu shfaq brenda meje nje ndenje per te ndihmuar te tjeter ose sic mund te quhet ndryshe 'the hero syndrome.' Perpara kesaj, mund te quhesha me plot goje : selfish, prideful,negative,dark, seeking my own happiness,and impatient. Pas pagezimit tim, desha me shume se lumturine time, desha te ndryshoja boten.
Qe ne fillim me terhoqen librat mbi psikologjine dhe anen shpirterore te gjerave( jane shume te veshtira te ndahen nga njera tjetra por ka dallime), ne fakt keto filluan te me terhiqnin perpara se te studioja Biblen dhe te merrja vendimin.Dhe ngaqe jam nje person qe per mua ka rendesi shume kuptimi ( the deep meaning behind everything) per cdo gje perpiqem te shoh kuptimin brenda gjerave, dhe nuk marr ndonje gje persiper nqs nuk rezonon me ze te larte brenda meje. Por nqs dikush argumenton ne menyre te llogjikshme dhe ka kuptim te plote, make a case for me, present your arguments and if they stand, you'll have my heart behind the job 100%, pastaj do mbetem fansja jote perjete keshtu ndodhi dhe me Zotin. Konvertimi im ishte jo vetem thellesisht emocional, por racional, psikologjik dhe edhe fizik. Ishte i dukshem, ishte groundbreaking per nje qe jeton me absurditet dhe 'life sucks then you die and it sucks even more.'
Por shpejt u lodha prej thenieve te tipit standarte ' Jesus loves me this I know for the Bible tells me so.' Shpesh e gjeja veten te lutesha tek Zoti:Give me something real. Dhe me njerezorja qe kam hasur deri tani eshte Jezusi, ai sihte vertet njerezor. Njerezilleku i tij ka bere nje impakt
te madh ne jeten time. Vitet e fundit kam vene re qe 'ministria ime' ose njerezit qe Zoti me ka dhene per tu sherbyer apo kujdesur eshte unike, autentike. Dhe kete dua dhe une. Mos me jep buzeqeshjen tende fallco prej kisheje qe gjithcka shkon mire: c'bere sot? ke shave? ke lendove? ke vrave?
Me shume se kurre e kuptoj shume mire pse Johny Cash ,mori kitaren e vete dhe u kendonte djemve dhe burrave neper burgje, they were real, njerezore, reale, me problemet e tyre te pista. Johny Cash gjente veten tek ata, vuante nga demonet dhe burgjet e veta te brendshme, the addictions.
Le te kthehemi nje nate me pare: Teksa une e shqetesuar marr nje telefonate nga policia e qytetit x sepse nje kliente e imja me cregullim bipolar dhe psikoze kish ikur prej rezidences , kish hyre ne nje shtepi tjeter, ishte 'charged with assault and battery against a police officer' dhe ishte gjetur komplet lakuriq ne mes te nates duke ushqyer psikozat e saj.
Kush do ia gjej fillin asaj? Kush i afrohet me shume cmendurise per te ndryshuar dicka? A do ma mbante nqs x person tjeter klient, i nxitur prej stimulimit te tij te brendshem prej skizofrenise, nxjerr nje thike dhe kercenon? A mos i dukem me tre koka? C'stimulim mund te kete ai? Ne fund te fundit, gjerat e vetme qe jam e lejuar te mbrohem jane: besimi im tek Zoti, aftesite e mia verbale dhe disa taktika fizike qe mesova ne trajnim.

E te gjitha keto me cojne serisht tek cmenduria ,guximi dhe njerezilleku i Jezusit. He never intended people to be church boxed people, po ministria e guximit, e njerezve pa frike qe jane gati te sfidojne forcat e keqija, jane gati te mbjellin paqe ne ambjente urrejtjeje. Ministria ku njerezit sfidojne status quo-ne sepse Jezusi ishte i apri qe sfidoi madje kishte urrjetje per nejrezit' religjioze' Po sherimi i personit me demon, po ai qe quhej Legjion ( me disa demone brenda) Shpesh ky rast eshte konsideruar si nje rast bipolar ne rrethet psikologe: personi ishte emotional labile, kishte disa personalitete perbrenda dhe priste veten ( damaret etj ) me gure sepse ishte vetem, i lenduar, me plage shpirterore. U afrua njeri? Izralitet e kishin lene vetem.

Afrohet njeri per te sheruar njerezit qe duan ndihme mendore? Jezusi pa pertej bishes, I also need to be the beauty, look past the beast and have courage to make a difference.
He came to seek and save the lost,not to judge.

Ky mesim eshte mesimi me real qe kam degjuar gjate gjithe viteve si e krishtere:
http://www.icocconference.org/audio...stry-of-trouble

I want real.

__________________
Philippians 4:8-Finally, brothers, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable--if anything is excellent or praiseworthy--think about such things.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar