LoTi_DaShUrIsË
Anetar i regjistruar
Regjistruar: 16/08/2005
Vendbanimi: Në Planetin e vetmisë... Në Kontinetin e harresës... Në Shtetin e vuajtjes... Në Qytetin e dëshprimit... Në shtëpinë e dashurisë... Në Rrugët e lotit...
Mesazhe: 104
|
Në mes të askundit, përveç lotit dhe dhembjes...
TY QË MË MUNGON PËRHERË!!!
Nëse ti mungon në pranverë
Të kota janë gjitha lulët
Sytë më ç'mallën tek ti çdo herë
Kur je prezentë çdo gjë përkulët!
Ti për mua nuk je rastësi
Që ikën shpejt si meteor
Është mes nesh një dashuri
Që e ndjejë thellë në krahëror...
Ti që përherë më mungon
Edhe botën ma ke shëmtuar
Asgjë zemrën nuk e plotëson
Pos pjesës tjetër për ta bashkuar.
Sa më tepër që shoh djem
Aq më tepër në shpirt trazohem
Aq më shumë zemra për ty po dhemb
Me askënd z'dua të kufizohem.
Kam kaluar në përralla
Të gëzuarit t'i takoj
Gjithçka pash e mësova
Mungesën tënde kush se plotësoj!!!
** ** **
MË KUPTO!!!
Pranë teje kur jam,
pranë meje kur je,
po më pikuan lotët,
mos më pyet PSEEE?
Po më pikuan lotët,
mos fol! Më shiko,
nëse më dridhet zëri,
mos më thuaj JOOO!
Pranë meje kur të ulesh,
ma fshijë lotin tim,
po të deshti zemra,
merrëm në përqafim!
Nëse PO më thua,
thuaj se kurrë s`është vonë,
merrem të lutem afër,
më mbajë pergjithmonë!
** ** **
PËR TY!
Kisha dashtë të jem zog,
të shkoi vënd me vënd,
kur t`jesh i vetmuar,
të ulem në krahun tënd!
Kisha dashtë të jem flutur,
të shkoi malë e përrua,
nektarin e lulëve,
t'ua falë buzëve tua!
Kisha dashtë të jem lule,
si lulët në pranverë,
të më mbashë në duar,
të më marresh erë!
Kisha dashtë të jem qiell,
e shtrirë kënd me kënd,
ngjyrat e ylberit,
t'ia falë syrit tënd!
Kisha dashtë të jem hije,
e kur je i fjetur,
të ulem pranë teje,
të të puthë mbi vetull!
Kisha dashtë të jem ëndërr,
dhe kur je në gjumë,
të vijë të mos të lë vetem,
se të dua shumëëë!!!
** ** **
PRAPË PËR TY!
Kur ulem,
kur ngritem..
dhe shkoj,
në heshtje
vetëm në ty mendoj!
Si larg,
si afër...
kur jam,
njësoj në zëmër te kam!
Kur më shanë,
dhe ikë...
me vrap...
njësoj të dua prapë!
Kur qesh,
kur qaj,
kur këndoj...
të dua, të dashuroj!
** ** **
Lexoje shpirtin tim...!
(Edhe pse e di që s'do e lexon)
Prore do të jetosh në mua
në fshehtësinë që s'gjenë ngushëllim
me ty të jem dëshirova
prejetësi njerëzore- amshim ...
Çdo gjë është jotja kur të dashuroj
edhe shpirti im pas teje në shtegëtim
por larg vetes pa ty tash jetoj
dje e lumtur, sot vuaj në mjerim!
Zërin tënd dhe tënden qetësi
në këto netë shekuj të gjata
i dëgjojnë pranë dritarës
tash vetëm yjet, hëna dhe nata ...
Pas hapave tua në mugëtirë
dikush vrapon dhe kërkon çare
njëri-tjetrit i ngjajmë shumë mirë
por ty ende s'të gjeta fare.
Çdo gjë e jotja pra dhe më mashtron
kur t'i ecën më dukesh se vallëzon
në shtatin tënd aromë trëndafili
e në zerin tim veç këngëmall bilbili ...
Shpesh më vjen si hije e dlirë
mbështjell me kaltërsinë e qiellit
në sytë e tu puthjet me janë ngrirë
pa ty do shuhej dhe rrezja e diellit.
** ** **
YLL I KËPUTUR...
Të gjitha lulet që mblodha
gjatë jetës sime t’i fala ty...
Bashkë me shpresat e mia
shumëngjyrëshe për dashuri.
Me duar të zbrazëta tani kërkoj
prapë aromën në lule të zbehta...
dhe dot se gjejë
se dikush ma ndaloj!
Syri im që në ty pa bukuri hyjnore,
tanimë nuk di të magjepset më gjë tjetër
përveçse me një buzëqeshje
të një foshnje të pafajshme
që si e tillë i ngjanë dashurisë sonë.
Nuk vajtoj dot, jo.
Për mua dielli nxehë gjithë,
kur e di se legjenda e dashurisë sonë,
që u shua si një yll i këputur,
shkruhet dikur në librat e dashurisë së çiltër...
** ** **
U mbylla në zemrën tënde...
Zjarrin e këngës sime të strukur,
Do e liroj shtigjeve të kaluara heshtaz, mija herë.
Le të më falin kopshtijet e trëndafilave
Të ëndërruar m'atanë horizontit,
Që aroma e trëndafilve të kopshtit tënd,
Më magjeps më shumë, bashkë me shiqimet e tua
Të fshehura pas dritareve të padepërtueshme.
Nuk përtova ta hap zemrën,
Ajo ishte edhe ashtu e ytja,
Portën e qetësisë ta mbajta mbyllur
Larg erërave të paftuara.
Rugëtimet e mia
Le të mbesin gjethe beharesh të shumëpritura
Në mesin e shumë të tjerave,
E ti më merrë...
Përherë në shtegëtimet e tua,
Të ndjej butësinë e dorës sate
E shpirtit tënd që kërkon e jep vetëm dashuri.
** ** **
MIQËSI APO DASHURI?
Kur ty s'të shoh nuk qaj e nuk rënkoj
mendjen nuk e humbas kur të takoj
megjiithatë, kur kohë rri pa të parë
diç më mungon ndjej mallin të më marrë...
dhe vetën pyes unë me kurështi ...
vallë miqësi të jetë kjo apo dashuri?
Kur sysh më zhdukesh s'mund më asnjëherë
fytyrën tënde në mendje ta sjell
megjithatë padashur kam ndjerë...
se ajo kujtesë pranë rri përherë
dhe pyetja më kthehet përsëri...
miqësi të jetë kjo a dashuri?
Kam vuajtur shpesh e s'kam menduar kurrë
tek ti të prehet zemra ime e sëmurë...
por rrugëve kur endem pa qëllim
as unë s'e di në pragun tënd ç'më shtynë
dhe duke hyrë pyes përsëri...
... oh ç'është kjo që më sjell këtu
miqësi apo dashuri?
Kur dora ime tënden e mbështjell
zhytem padashur në një paqe të thellë...
dhe jeta shkon e shëndrrohet në një ëndërr
nga e zgjon papritur rrahja e fortë në zemër
që kurështare pyet përsëri...
miqësi të jetë kjo apo dashuri?
Kur këngën varg pas vargu për ty ngrita
nga shpirti poetik, diktat nuk prita
por e habitur s'mora vesh as vetë
mendimet, rimat si erdhen aq shpejtë
dhe pyeta së fundi përsëri ...
miqësi më frymëzoi apo dashuri?
__________________
Dashuria ime ushqen dashurinë tënde, edhe pa të thënë "Të Dua". Kjo dashuri e gjatë, e gjallë do të jetë në krahët e tu, edhe pa më dashur mua.
Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar
|
03 Nëntor 2005 18:49
Forumi Horizont > Tema Shoqërore > Letërsia > Letrarë të rinj > Bota e re poezise > Nga cili kënd ta shoh sërish dashurinë...?
