Regjistruar: 18/05/2009
Vendbanimi: vlore
Mesazhe: 5487

Citim:

---

Po citoj ato që tha Zani
Duke degjuar zerat brenda Teje ....

Akoma me percjell zani jot...akoma dhimbja eshte e njejt dhe e fresket sikur te kishte ndodhur dje! akoma zani vajtues i percjell me lotete e tuj... zbret tek une fuqishem ....shpresova e mendova me gjithe shpirt te behem zani jot...u shterra e u erra me shpresa te kota, duke degjuar brenda meje zhurmen e vajit tend... lidhja jone u formua kot. Nuk dij cila force mistike qendron ne mua dhe me percjell vazhdimisht ndjenjen e vrare dhe sme liron te iku nga kjo e 'kot' ndjenje..!? apo besimi qenka dashuria!?

Shpesh qesh me 'çmendurin' time, njejt siç qesh edhe Ti me mos gjetjen e forces sime qe te jem larg teje, shpesh mendoj se bota jote psiqike ndjen krenari se dikush te do dhe vuan per Ty, te pakten keshtu me thot brendesia ime!

Por.... zani Jot ne brendesin time eshte çelikosur aq shume ...sa edhe gjithe thashethemet qe me vijne per Ty... deri me absurdet zemra nuk iu ben vend, sepse Ti u bere porta e dyerve te nje shpirti qe vetem Ti dijte ta hapesh dhe te hysh per te qendruar kaq gjate!

Ti m'u bere dashuri e te gjitha dashurive te munguara gjate jetes sime , o zani i shpiritit tim!

.........

---

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

   ingmetalboy

Regjistruar: 06/12/2004
Vendbanimi: wherever I may room
Mesazhe: 1008

Si pergatitesh para nje sfide te veshtire? Cilat sinjale ndizen ne panelen e kontrollit te trurit? Nervozizem? Ankth? Apo te ndizet gjaku dhe nje sfide eshte ajo qe te ben te ndjehesh i gjalle? Ka dhe nga ata tipat e frikshem qe behen te ftohte akull dhe para nje sfide kalkulojne cdo hipoteze te mundshme duke u llogaritur gjithcka ne me te voglin detaj. Mos valle ndonje prej tyre? Une jam tip qe me kap ankthi dhe paniku gati me ze fytin naten, me mendjen qe nuk rresht se punuari. Kuptohet qe sillem i qete dhe sikur kam gjithcka ne kontroll, por para nje sfide (dicka qe vertet me gudulis mustaqet dhe me ben diafragmen te ngjitet pas mushkerive) shpesh e gjej veten te ec ne prag te nje nervous breakdown. Dridhem, perdridhem, nervozohem, ankohem, zjej nga brenda, me humbet gjumi por cuditerisht ja dal mbane. Fakt eshte qe shumicen e rasteve i kaloj veshtiresite dhe fitoj cdo sfide edhe ato me te veshtira, gati te pamundura. Ndjej nje lloj kenaqesie gati te frikshme nga dehja qe me jep sadisfaksioni kur ja dal mbane. Sidomos kur te tjere e vene re per here te pare dhe ve re transformimin tim ne syte e tyre. E di se cfare po flas? Eshte ai veshtrimi qe dikush te jep per here te pare kur ndryshon mendim per ty duke kaluar nga statusi i loser apo i dikushit ne nje individ qe meriton vleresimin e tyre.
Ah sa kenaqesi me jep ai veshtrim. Vetem momenti i pare, ai i virgjeri se shpejt e humbas deshiren per te impresionuar dike over and over again. Bile te them te drejten zakonisht humbas vleresimin qe une kam per ta kur arrij ti bej per vete. Twisted? Yeah i know. Fuck off!!!
Por sot ndjehem si i tradhetuar. Kam dy jave qe po pergatisja intervisten e sotme dhe e mjera familje ime cka hequr prej acarimit tim. Dy jave te tera duke punuar si kale dite e nate i tensionuar sa me ska, me ditet qe iknin nje nga nje dhe qe shtonin nervozismin tim. Te pakten nuk jam i dhunshem, dmth besoj se nuk ma mban te jem i dhunshem mbasi mendoj se nqs shperthej ne ndonje prej atyre momenteve do shkas njehere e pergjithmone. GJithmone me shqeteson ideja qe mund te shkas nga fiqiri ashtu papritur ndonje dite, por gjithashtu me shqeteson ideja qe mund te pesoj ndonje aksident fatal me makine apo te me merren mente dhe te bie nga llozhat e pallatit te operave dhe baletit. GJithashtu me shqeteson fakti qe ka gjithe keto gjera qe me shqetesojne. Por kjo eshte bisede me vete. Tani nuk po me shqeteson gje. Well... me shqeteson fakti qe ndjehem si i tradhetuar. Valle pse? Intervista shkoi si jo me mire dhe nuk mu desh as te mbaroja se shtjelluari te gjitha pikat e rendesishme qe me aq kujdes i kisha zgjedhur dhe formuluar per te goditur pika specifike te planit te kundeshtarit. Ndoshta kjo eshte ajo qe s'shkon. Fakti qe une prisja lufte, i armatosur deri ne dhembe dhe i bere gati te mos mbrapsesha derisa te fitoja, por ndesha me pak rezistence se gjermanet gjeten prej francezeve gjate luftes se dyte boterore. Sfide pe gjoje. Dhe tani ngas makinen per ne shtepi me nje lloj ndjenje hici ne stomak qe me ka bere te heshtur dhe paqef. As pamja e bukur e pranveres qe po avitet ngadale nuk mund te me nxjerre nga kjo gjendje dhe papritur ndjehem ne faj per gjithe acarimin tim dhe nervosizmin tim.

__________________
"Just because some of us can read and write and do little math, that doesn't mean we deserve to conquer the Universe."- K. Vonnegut

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

   ingmetalboy

Regjistruar: 06/12/2004
Vendbanimi: wherever I may room
Mesazhe: 1008

Rrudhat e trurit thellohen vetem me perkushtim, thoshte mesuesja ime e fillores. Ose dicka atje afer. Eshte vape. Perse nuk jam ne pishine duke u thekur, por jam perpara kompiuterit duke kulluar djerse nje zot e di. E cuditshme se si truri automatikisht di kur eshte "zot" me shkronje te madhe apo te vogel. Gjera te tilla na bejne unike thone. E kush thote keshtu? Ata qe besojne ne ai fakt. Edhe ketu komplikohet biseda. Njesoj dhe me punen e te shkruarit. Njerzit jane ato qe shkruajne.
Katarakt shpirteror me duket se quhet ky stil i te shkruarit (ndoshta jo, por valle do te ndryshoja menyren se si shkruaj nqs do te quhej dicka tjeter??). Metode e krijuar nga shtjellimi i idese se absurdit me duket. Mesuesja e fillores me njohu heren e fundit kur me pa. Ishin bere me shume se njezet vjet qe nuk me kishte pare. Tridhjete kalamaj ne nje klase. Te pakten njezet e pese vjet pune. Shtateqind e pesedhjet kalamaj qe ajo i ka dhene mesim, plus ose minus.Duhet te kem bere dicka te sakte te qe te ngulitem aq shume ne kujtesen e dikujt. Une jam shume i keq me fytyrat e njerzve, oh edhe mos me lere te filloj me emrat. As qe i degjoj heren e pare kur ma thone. Jam me shume i stresuar nese do te marrin vesh emri tim sikur atje varet e gjithe domethenia ime. Me kujtohen ditet e universitetit ne Tirane. Vitin e pare atje me ndodhte shpesh te ndeshesha me vitparista qe vinin nga gjimnazi im. Per dike qe vjen nga nje qytet periferik si puna ime ku njeh cdo fytyre rreth e rrotull teje, Tirana dashur pa dashur te rendon me deshiren per te pare nje fytyre te njohur. Te shkretet me ngazellim afroheshin dhe me flisnin ne rruge, ne lokal apo neper korridore shkolle, por kur ndesheshin me veshtrimin tim dukej qe sikur fyheshin nje cike. Betohem qe kurre nuk kam dashur te bej "interesantin", thjesht nuk i mbaja mend. As qe nuk e di cfare mbushte mendimet e mija ato kohe qe isha aq pak vezhgues i ambjentit qe me rrethonte. Nje lloj vetizolimi i brendshem qe konsumon cdo lloj ngacmimi nga bota e jashtme.
Njerzit jane ato qe shkruajne. Atehere une kush jam??

__________________
"Just because some of us can read and write and do little math, that doesn't mean we deserve to conquer the Universe."- K. Vonnegut

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 15/02/2012
Vendbanimi: Skandinavia
Mesazhe: 523

Vesveset jane cytje nga djalli i mallkuar, i cili vetem mundohet te te shkaktoje dyshime dhe te te shqetesoje.

__________________
Dashurohem ndersa tjetra lendohet dhe vuan.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 14/03/2010
Vendbanimi: Ne endrrat e vajzave
Mesazhe: 64

Nese nuk mund t'i bindesh, atehere alarmoi.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 27/11/2007
Vendbanimi: EU
Mesazhe: 8928

Citim:

---

Po citoj ato që tha ingmetalboy
Rrudhat e trurit thellohen vetem me perkushtim, thoshte mesuesja ime e fillores. Ose dicka atje afer. Eshte vape. Perse nuk jam ne pishine duke u thekur, por jam perpara kompiuterit duke kulluar djerse nje zot e di. E cuditshme se si truri automatikisht di kur eshte "zot" me shkronje te madhe apo te vogel. Gjera te tilla na bejne unike thone. E kush thote keshtu? Ata qe besojne ne ai fakt. Edhe ketu komplikohet biseda. Njesoj dhe me punen e te shkruarit. Njerzit jane ato qe shkruajne.
Katarakt shpirteror me duket se quhet ky stil i te shkruarit (ndoshta jo, por valle do te ndryshoja menyren se si shkruaj nqs do te quhej dicka tjeter??). Metode e krijuar nga shtjellimi i idese se absurdit me duket. Mesuesja e fillores me njohu heren e fundit kur me pa. Ishin bere me shume se njezet vjet qe nuk me kishte pare. Tridhjete kalamaj ne nje klase. Te pakten njezet e pese vjet pune. Shtateqind e pesedhjet kalamaj qe ajo i ka dhene mesim, plus ose minus.Duhet te kem bere dicka te sakte te qe te ngulitem aq shume ne kujtesen e dikujt. Une jam shume i keq me fytyrat e njerzve, oh edhe mos me lere te filloj me emrat. As qe i degjoj heren e pare kur ma thone. Jam me shume i stresuar nese do te marrin vesh emri tim sikur atje varet e gjithe domethenia ime. Me kujtohen ditet e universitetit ne Tirane. Vitin e pare atje me ndodhte shpesh te ndeshesha me vitparista qe vinin nga gjimnazi im. Per dike qe vjen nga nje qytet periferik si puna ime ku njeh cdo fytyre rreth e rrotull teje, Tirana dashur pa dashur te rendon me deshiren per te pare nje fytyre te njohur. Te shkretet me ngazellim afroheshin dhe me flisnin ne rruge, ne lokal apo neper korridore shkolle, por kur ndesheshin me veshtrimin tim dukej qe sikur fyheshin nje cike. Betohem qe kurre nuk kam dashur te bej "interesantin", thjesht nuk i mbaja mend. As qe nuk e di cfare mbushte mendimet e mija ato kohe qe isha aq pak vezhgues i ambjentit qe me rrethonte. Nje lloj vetizolimi i brendshem qe konsumon cdo lloj ngacmimi nga bota e jashtme.
Njerzit jane ato qe shkruajne. Atehere une kush jam??

---

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 15/02/2012
Vendbanimi: Skandinavia
Mesazhe: 523

Citim:

---

Po citoj ato që tha shelgu


Une dyshoj ne ate: "njerzit jane ato qe shkruajne".

---

__________________
Dashurohem ndersa tjetra lendohet dhe vuan.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 14/03/2010
Vendbanimi: Ne endrrat e vajzave
Mesazhe: 64

Citim:

---

Po citoj ato që tha shelgu


Une dyshoj ne ate: "njerzit jane ato qe shkruajne".

---

__________________
Nga afër asgjë nuk duket mirë siç duket nga larg ose nga larg asgjë nuk duket mirë siç duket nga afër

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 15/02/2012
Vendbanimi: Skandinavia
Mesazhe: 523

Citim:

---

Po citoj ato që tha Arbin


Ose ne ate "qe duan te jene" kur faktikisht jane diqka tjeter

---

__________________
Dashurohem ndersa tjetra lendohet dhe vuan.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar

Regjistruar: 27/11/2007
Vendbanimi: EU
Mesazhe: 8928

Citim:

---

Po citoj ato që tha Arbin


Ose ne ate "qe duan te jene" kur faktikisht jane diqka tjeter

---

Qfar doje me than me kyt?

Sinqeriteti i qunit eshte arma ma e mire.

Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar