ingmetalboy
without a trace

Regjistruar: 06/12/2004
Vendbanimi: wherever I may room
Mesazhe: 1008
|
"E ula deren e garazhdit? Po bombulen e grilles e mbylla? Epo si nuk mbaruan keto te uruara ene te palara. Duhet te pakten ti shpelaj dhe ti fut ne pjatalaresin. Po qeni doli ne kopesht te beje shurren? E di qe edhe une duhet te bej shurren per vete... Sikur jam ca i dehidratuar, shume te erret e paskam ngjyren e urines. Neser duhet te vrapoj te pakten 3 mile..." mendimet e darkes nuk jane dhe aq te larmishme sa do te desha te pranoja.
Shiu mbush ajrin e nates me njeqind nuanca dhe mushkerite zmadhohen vetvetiu. Gjoksi ulet dhe ngrihet disa here dhe e perditshmja tretet larg. E ndjej qe dicka eshte ndryshe dhe mbyll televizorin. Hap grillen e dritares dhe mbeshtetem ne kolltuk. Veshtrimi me tretet jashte ne siluetat e cative te komshinjve tek ndricohen nga flashet e rrufeve. Koha ngadalesohet kurse e gjithe bota hesht. Qetesia me mpreh shqisat dhe pakuptuar se si e gjej veten duke pergjuar... valle cfare? Jeten?! Nuk e di. Nje ortek kujtimesh me shkund papritur dhe tani me nevojitet nje gote. Cohem dhe i avitem banakut. Shishja e skocit eshte bosh. Xhin atehere. Mbas akullit dhe limonit shtoj ca kokrra kafeje. Nate me shi, erresire dhe xhin me kokrra kafeje. E kaluara derdhet ne trurin tim me harbutshem se sa litaret e shiut perjashta ne erresire. Gota boshatiset me dy te ngritura dhe syte treten diku ne hapesire perjashta dritares. Tani ndihem nje "old soul" dhe qetesia me behet armiku kryesor. Jazz for this old soul dhe tingujt e basit, kitares dhe pianos luajne me kujtimet e lokaleve, bisedave, puthjeve te adoleshences. Dhe shiu... shiu vazhdon te bjere ne kujtimet e mija dhe perjashta.
Nje dore ne shpatull me sjell ne vete disi. Ngre syte. Eshte gruaja ime. Ne doren tjeter ka nje gote tjeter xhini plot. Me shikon ne sy dhe duke buzeqeshur me zgjat goten plot. Une nuk them asgje vetem i ngul syte, sikur perpiqem te regjistroj cdo detaj ne kujtese. Thelle brenda meje uni im e di qe ky moment eshte shume i rendesishem per nje fare arsyeje te pakuptueshme prej meje tani.
E kaluara eshte pjese e cdo nate me shi. Nates kur erresira amplifikon gjemimet e rrufeve dhe heshtja lekund telajon e realitetit, vetem nje shpirt qe ashtu pakuptuar se si kupton nuancat me absurde te qenies tende mund te te beje te ndihesh se ne kete bote ka nje vend per ty.
__________________
"Just because some of us can read and write and do little math, that doesn't mean we deserve to conquer the Universe."- K. Vonnegut
Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar
|