amoxil
I perjashtuar nga forumi

Regjistruar: 13/06/2004
Vendbanimi: •
Mesazhe: 3949
|
Poezi për Helgën tonë të vetme që kemi...
O det,shpirti im vuan për ty,
Vuan për buzëqeshjen dhe fjalën tënde të hidhët,
Shpirti im digjet për ty o det!
Vrapon mbi kal të verbët malli,
Dëshiron t'i zbulojë misteret,
Ai vete mister i fundit pa rrënjë e qiell,
O det ti të gjithëve u premton dashuri
Por askënd s'e dashuron............................................
Ps: Për ata që se kuptojnë, pa keqkuptim kjo është një mënyrë letrare e të shprehurit të shpirtit të Helgës sonë.
Respekt, amoxil.
__________________
Në faktin se jemi askushi dhe nuk kemi me të vërtetë kurrgja. Sa më pak kemi, aq ma tepër mundemi me dhan. Duket diçka e pabesushme, por kjo ashtë llogjika e dashunis.
Modifikuar nga amoxil datë 23/09/2005 ora 02:43
Denonco këtë mesazh tek moderatorët | IP: e regjistruar
|